ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Πιτάκια-δυναμίτης

Σπάνια η πραγματικότητα ανταποκρίνεται στη φήμη, το ίδιο δηλαδή το αντικείμενο
στα φουσκωμένα λόγια που προηγούνται, τόσο σπάνια που όταν συμβαίνει ­ δεν το
συζητάς ­ το τρως με την πρώτη.

Τα πιτάκια της κ. Ειρήνης, δυναμίτης στο σύστημα των μοντέρνων αξιών. Εκεί που
όλοι (όλοι πάνω κάτω) έχουμε αποδεχθεί τα φύκια σαν μεταξωτές κορδέλες και τα
αγοράζουμε μη τυχόν και σπάσει η αλυσίδα του «δήθεν» έρχονται μερικά
κομματάκια ζύμης με τυρί θεϊκό και δυόσμο, μυρωδιές πλήρους αποσυντονισμού των
αισθήσεων που κινδυνεύουν να παραλύσουν από παρατεταμένη κατανάλωση σε «σικ»
σούσι.

Ανάλαφρα σαν αέρας στο «τραπέζι» με τις βαριές γεύσεις, τα παχιά λόγια και τις
αλλεπάλληλες σχέσεις προβολής και εξάρτησης καθώς το πρώτο πιάτο σε
προετοιμάζει να δεχθείς το δεύτερο, αυτά καταργούν σειρά και προνόμια με το
κρητικό ταμπεραμέντο της καταγωγής τους. Επαναστατικό, αν μη τι άλλο. Η πλήρης
συμφωνία των απόψεων και, μετά, ο διχασμός.

Μα, μήπως δεν είναι ο δυόσμος μόνο; Μήπως, η ζύμη κάνει τη διαφορά; Μήπως η κ.
Ειρήνη που έχει αποκαλύψει στο μεταξύ τα μυστικά, κρατάει ακόμη ένα κρυφό, μη
τυχόν και βρεθούν στα χέρια των «Γρηγόρηδων» και των «Έβερεστ», σε κάθε γωνιά
δρόμου και σταθμό του μετρό μικρές, λαχταριστές μπουκιές και (επιπλέον) με
δημόσιες σχέσεις; Τι είναι αυτό που σε εθίζει στη γεύση τους και τα σταματάς
μόνο με σκληρή προσπάθεια αυτοσυγκράτησης;

Ίσως μπορούσατε να δίνατε μια γνώμη, ενώ η κ. Ειρήνη σερβίρει ακόμη μια
τηγανιά από αυτά τα τρομερά πιτάκια ­ αν τα new media δηλαδή που διαφημίζουμε
κι εμείς είχαν τη δυνατότητα να προσφέρουν, εκτός από πληροφόρηση, και
γεύσεις. Μερικές φορές και οι φήμες μπορεί να βγουν αληθινές.