[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σε μια βαθιά διαδικασία μετασχηματισμού στον
οικονομικό, πολιτικό και θεσμικό τομέα. Ο μετασχηματισμός αυτός περιλαμβάνει
και τις σχέσεις και ισορροπίες που μέχρι σήμερα προσδιόριζαν την πολιτική
δυναμική και φυσιογνωμία της Ένωσης. Ανάμεσα στις σχέσεις που βρίσκονται σε
διαδικασία επαναπροσδιορισμού, είναι αυτές ανάμεσα στη Γαλλία και Γερμανία. Ο
περίφημος άξονας Βερολίνου – Παρισίων είναι εμφανές ότι έχει χάσει τον
δυναμισμό αλλά και τη σημασία του στη μεταψυχροπολεμική Ευρώπη και την
ενοποιημένη Γερμανία. Η Γαλλία αισθάνεται, ιδιαίτερα μετά το Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο της Νίκαιας, ότι η Γερμανία θέλει να ακολουθήσει μια νέα δυναμική
πολιτική που θα μεταφράζει την οικονομική της ισχύ σε πολιτική επιρροή. Η
Γερμανία, από την πλευρά της, ανοιχτά πλέον ζητεί από τη Γαλλία να αποδεχθεί
το γεγονός ότι το Βερολίνο δεν μπορεί «να μιλάει» από θέση πολιτικής
κατωτερότητας για την ευρωπαϊκή οικοδόμηση και τις διεθνείς υποθέσεις γενικά.
Νέες σχέσεις συνεπώς βρίσκονται σε διαδικασία διαμόρφωσης στην Ε.Ε. Η
Μαργαρίτα Μαθιοπούλου σε πρόσφατο άρθρο της στην «International Herald
Tribune» (29/3/2001) έγραψε ότι μία νέα τριμερής σχέση μεταξύ Γαλλίας,
Γερμανίας και Βρετανίας θα μπορούσε να αποτελέσει τη νέα κεντρική σχέση στην
Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο γράφων, χωρίς να πιστεύει ότι η Ένωση χρειάζεται
προνομιακές σχέσεις μεταξύ των εταίρων ­ αντίθετα χρειάζεται ισχυρούς
κεντρικούς θεσμούς ­ θεωρεί, ωστόσο, σημαντική την ενεργό συμμετοχή της
Βρετανίας σε οποιοδήποτε ηγετικό σχήμα της Ένωσης. Το πρόβλημα είναι βέβαια
ότι η Βρετανία, αν και υπό την ηγεσία του Τ. Blair έκανε ορισμένα σημαντικά
βήματα βαθύτερης ενσωμάτωσης στην Ε.Ε., εμφανίζεται διστακτική σε σοβαρές
πτυχές της ευρωπαϊκής ενοποίησης (πολιτικές, θεσμικές, κ.λπ.). Η συμμετοχή
π.χ. της Βρετανίας στο ενιαίο νόμισμα ευρώ θα έφερνε τη χώρα αυτή στο
επίκεντρο της διαδικασίας λήψης αποφάσεων της Ε.Ε., ενώ η αποδοχή της
προοπτικής της πολιτικής ενοποίησης θα επέτρεπε στο Λονδίνο να διαδραματίσει
ενεργότερο ρόλο στην ενοποιητική διαδικασία. Σε κάθε περίπτωση, είναι προς το
συμφέρον της Ελλάδας οι οποιεσδήποτε σχέσεις διαμορφώνονται μέσα στην Ε.Ε. να
έχουν όσο το δυνατόν πιο ανοιχτό χαρακτήρα.

Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρος
του Ελληνικού Κέντρου Ευρωπαϊκών Μελετών (ΕΚΕΜ).