Παίρνει σκυτάλη το Μαρούσι

Ο Εφθίμοφ παίζει με την κόρη του λίγο πριν από την αναχώρηση. Όλοι ελπίζουν στην επιστροφή το… παιχνίδι τους να είναι το Κύπελλο Σαπόρτα

Στην αχανή και μοντέρνα αίθουσα αναχωρήσεων του «Ελευθέριος Βενιζέλος», χθες
ήταν λίγα τα πράγματα τα οποία έμοιαζαν με το κλίμα που επικρατούσε την
προηγούμενη εβδομάδα. Η έξοδος των Αθηναίων, λόγω του Πάσχα, και τα χαρούμενα
­ελέω διακοπών­ πρόσωπά τους είχαν δημιουργήσει από τη Μεγάλη Τρίτη και μετά
ευχάριστη ατμόσφαιρα στο νέο αεροδρόμιο (αφού έλειψαν και οι ταλαιπωρίες των
πρώτων ημερών λειτουργίας του).

Στο Νο 50 και 51 γκισέ για το «check in» της πτήσης τσάρτερ των Μακεδονικών
Αεροπορικών Γραμμών, η εικόνα διόλου διέφερε. Μια (μεγάλη) παρέα παιδιών, μαζί
με τις οικογένειες και τους φίλους τους, αναχωρούσε για ­εορταστική­ εκδρομή
στη Βαρσοβία. Οι παίκτες του Αμαρουσίου, που απόψε (8 μ.μ. ΕΤ1) γράφει στην
πρωτεύουσα της Πολωνίας ιστορία, το προπονητικό τιμ, οι διοικούντες την ΚΑΕ
και οι πιστοί φίλοι της ομάδας έφυγαν για μια εκδρομή που δεν θα ξεχάσουν
ποτέ. Η πρώτη φορά άλλωστε σε όλες τις περιπτώσεις μένει αλησμόνητη…

«ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΣ»

Στο «Τόουαρ Σπορτς Χολ» της Βαρσοβίας λοιπόν η ομάδα των βορείων προαστίων θα
αγωνιστεί σήμερα, στον τελικό του Κυπέλλου Σαπόρτα (πρώην Κυπελλούχων). Και με
αντίπαλο τη γαλλική Σαλόν φιλοδοξεί να επιστρέψει από το διήμερο ταξιδάκι της
με το καλύτερο αναμνηστικό στις αποσκευές της: το Κύπελλο Ευρώπης, το οποίο
έχουν κατακτήσει μέχρι τώρα τρεις ελληνικές ομάδες. «Νιώθω υπερήφανος και
ειλικρινά ευτυχισμένος. Μαζευτήκαμε τόσο πολλοί φίλοι, συγγενείς, αγαπημένα
πρόσωπα και κατορθώσαμε να γεμίσουμε δύο αεροπλάνα για να πάμε να γιορτάσουμε
στη Βαρσοβία. Έτσι πρέπει να το αντιμετωπίσουμε, αυτό ήταν εκείνο που οφείλαμε
στους εαυτούς μας να κάνουμε» έλεγε ο τρισευτυχισμένος Βαγγέλης Αλεξανδρής που
κορδωνόταν, βολτάροντας στον διάδρομο του αεροπλάνου, του οποίου
παρεμπιπτόντως συγκυβερνήτης ήταν ο αδελφός του αρχηγού της ομάδας Σωτήρη Μανωλόπουλου.

«Η συμμετοχή μας σε έναν ευρωπαϊκό τελικό, τον δεύτερο τη τάξει, αποτελεί
γιορτή. Τόσο για εμένα όσο και για τους παίκτες και τους ανθρώπους που
απαρτίζουν, στηρίζουν και μοχθούν για αυτή την ομάδα. Δεν έχουμε άγχος, αλλά
υπάρχει νευρικότητα, την οποία θεωρώ φυσιολογική. Είναι ένας πολύ υψηλός
στόχος, μια σπουδαία ευκαιρία να γράψουμε ιστορία και είναι λογικό τα παιδιά
να είναι νευρικά και στρεσαρισμένα» είπε ακόμη ο προπονητής του Αμαρουσίου,
που δεν χρειαζόταν να πληροφορηθεί ότι για παράδειγμα ο Δημήτρης Καραπλής το
προηγούμενο βράδυ δεν κοιμήθηκε λεπτό (!) για να μιλήσει για υπερένταση των
παικτών του. Και σίγουρα ο νεαρός δεν θα είναι ο μόνος, αλλά αυτός είχε το
θάρρος να το δημοσιοποιήσει…

ΗΡΕΜΟΣ Ο ΑΜΑΓΙΑ

Εκείνος πάντως που έδειξε με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο ότι δεν του καιγόταν
καρφί ήταν ο Ασράφ Αμάγια. Δυόμισι ώρες ­όσο διήρκεσε η πτήση­ κοιμόταν. Δεν
ξύπνησε ούτε από τα ασταμάτητα πειράγματα του μάνατζερ της ομάδας Ανδρέα
Παπαντωνίου που αποκάλυψε ότι υπάρχουν 50 σαμπάνιες στο αεροπλάνο, με την
ελπίδα να ανοίξουν απόψε το βράδυ, προκαλώντας πανηγυρικές αντιδράσεις σε
όσους το άκουσαν.

Ίσως ο Αμάγια να έβλεπε στα όνειρά του τον εαυτό του να υψώνει το κύπελλο και
δεν ήθελε με τίποτα να το χαλάσει… Σίγουρα όμως για αυτό τον λόγο ήρθαν μαζί
στην Πολωνία εκτός από τη σύζυγό του ο (μικρότερος) αδελφός του και οι γονείς
του, που ταξίδεψαν από τις ΗΠΑ για να είναι κοντά σε μια σπουδαία στιγμή του
«κανακάρη» τους. Οικογενειακώς ταξίδεψε και ο ηγέτης της ομάδας, Τζίμι Όλιβερ,
όπως βέβαια και όλοι οι παίκτες.

Οικογενειακώς όμως και η ομάδα, όπως και το ελληνικό μπάσκετ. Παλιές δόξες του
Αμαρουσίου, προπονητές, πρόεδροι της Α1 και φίλοι της ομάδας. Επικεφαλής ο
μεγαλομέτοχος της ΚΑΕ Άρης Βωβός που παρομοίασε την πιθανή κατάκτηση του
κυπέλλου με τον «παγκόσμιο τίτλο στα ράλι αυτοκινήτων», στα οποία συμμετέχει
εδώ και πολλά χρόνια.

Από το τσάρτερ της χαράς δεν μπορούσε να λείπει ο δήμαρχος της πόλης
Παναγιώτης Τζανίκος («το Μαρούσι γράφει Ιστορία. Για μια πόλη 100.000
κατοίκων, αυτή η ομάδα έκανε το απόλυτο. Ανεξάρτητα με το τι θα συμβεί στον
τελικό, αξίζουν συγχαρητηρίων ο χορηγός της ομάδας, ο προπονητής, και οι
παίκτες. Ένα μεγάλο ευχαριστώ για τη χαρά που πρόσφεραν στην πόλη μας») που
ανέλαβε μάλιστα ένα σημαντικό μέρος των εξόδων του τσάρτερ που αναμενόταν να
φέρει σήμερα περί τους 150 οπαδούς της ομάδας στη Βαρσοβία.

Μαζί και ο παλαίμαχος τερματοφύλακας του Παναθηναϊκού Βασίλης Κωνσταντίνου που
είχε παίξει στα τέλη της δεκαετίας του ’60 μπάσκετ στην ομάδα. «Το Μαρούσι
έχει τις δυνατότητες να κατακτήσει το κύπελλο. Η συμμετοχή στον τελικό
αποτελεί το πιο ιστορικό γεγονός του συλλόγου».

Στην παρέα και ο νυν ομοσπονδιακός προπονητής και τέως του Αμαρουσίου Κώστας
Πετρόπουλος: «Η πρόοδος της ομάδας είναι εντυπωσιακή. Σίγουρα είναι ένα
δύσκολο παιχνίδι, αλλά εύχομαι μέσα από την καρδιά μου στο Μαρούσι να νικήσει.
Δούλεψα σε αυτή την ομάδα κάτω από τις καλύτερες συνθήκες και είμαι εδώ με
διπλή ιδιότητα. Τόσο ως προπονητής της Εθνικής όσο και πρώην αλλά και κομμάτι
του Αμαρουσίου».

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΑΛΟΝ

Με τον 39χρονο Οστρόφσκι για αρχηγό

Γρήγορη, πειθαρχημένη και αμυντικογενής είναι η Σαλόν, το τελευταίο δηλαδή
εμπόδιο για το Μαρούσι στον δρόμο προς την κορυφή. Αναζητώντας κάτι γνώριμο
στη γαλλική ομάδα, το μόνο που μπορείτε να βρείτε είναι ο Στεφάν Οστρόφσκι.
Όχι, δεν είναι ο προπονητής της ομάδας, αυτός είναι ο Φιλίπ Εβρέ.

Ο 39χρονος, πλέον, Γάλλος είναι ο ηγέτης της Σαλόν και παρά τα χρόνια του
αποτελεί την βασική λύση των αντιπάλων του Αμαρουσίου, μέσα στη ρακέτα. Μαζί
με τον γιγαντόσωμο και πρώτο σκόρερ της ομάδας, Ρόμπερτ Γκούλιας σηκώνουν
(όλο) το βάρος κάτω από τα καλάθια. Στην περιφέρεια, ο χαρισματικός σκόρερ
Στάνλεϊ Τζάκσον είναι η «αιχμή του δόρατος» των Γάλλων, με συμπαραστάτες τούς
Αντρέ Όουενς, Ρασάντ Λι και τα τρίποντα του Ντράζεν Τόμιτς.

Τα δύο παιχνίδια μεταξύ των δύο ομάδων στην πρώτη φάση της διοργάνωσης (Σαλόν
– Μαρούσι 75-56 και Μαρούσι – Σαλόν 70-62) έχουν δείξει ότι η ελληνική ομάδα
πρέπει να προσέξει ιδιαίτερα την πίεση (σε όλο το γήπεδο, όπως συνηθίζουν) των
Γάλλων, να εξουδετερώσει τον Τζάκσον (Βουρτζούμης, Μανωλόπουλος θα αναμένεται
να αναλάβουν δουλειά) και παράλληλα, εκμεταλλευόμενη την υπεροπλία της στους
ψηλούς να φθείρει με τους Αμάγια, Εφθίμοφ, Μαρμαρινό, Λογοθέτη και Χαραλαμπίδη
τούς Γκούλιας και Οστρόφσκι καθώς ο Εβρέ δεν έχει εναλλακτικές λύσεις.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ

Είμαι ο ευτυχέστερος Έλληνας

Ποιος είναι ο πιο σίγουρος τρόπος για να γίνει κανείς ο ευτυχέστερος άνθρωπος
στον κόσμο; Αν πιστέψουμε τα λόγια του Βαγγέλη Αλεξανδρή, να είναι ο
προπονητής που θα οδηγήσει μια ομάδα όπως το Μαρούσι σε ευρωπαϊκό τελικό.

«Είμαι ο ευτυχέστερος Έλληνας! Τα όσα ζω τις τελευταίες ημέρες είναι οι
ωραιότερες εικόνες στην καριέρα μου» είπε ο Βαγγέλης Αλεξανδρής στη συνέντευξη
Τύπου που παρέθεσε στο γήπεδο όπου θα διεξαχθεί απόψε ο τελικός. Ο προπονητής
του Μαρουσιού δεν κρύφτηκε πίσω από τις λέξεις:

«Θεωρώ ότι δίκαια έφθασαν οι δύο ομάδες στον τελικό. Πολλοί υποστηρίζουν ότι
εδώ που φθάσαμε θα πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι. Όμως δεν είναι έτσι,
γιατί πολύ απλά θέλουμε το κύπελλο» τόνισε ο «Τίγρης», που μάλιστα θυμήθηκε
ότι είχε παίξει ως αντίπαλος με τον Στεφάν Οστρόφσκι όταν ο Γάλλος έκανε τις
πρώτες του εμφανίσεις ως διεθνής με την εθνική ομάδα της χώρας του.

Ο Σωτήρη Μανωλόπουλος είπε: «Είναι μια ξεχωριστή στιγμή για όλους μας. Θέλουμε
να κρατήσουμε το κύπελλο στην Ελλάδα και να συνεχίσουμε την επιτυχία της ΑΕΚ
πέρυσι στη Λωζάννη».

Μετά τους Έλληνες, μίλησε ο προπονητής της Σαλόν, Φιλίπ Εβρέ, που μπορεί να
περηφανεύεται ότι η ομάδα του έχει την καλύτερη άμυνα της διοργάνωσης. Ο
Γάλλος ρωτήθηκε αν θα επιδιώξει κλειστό και κυρίως χαμηλό σκορ κι αν και
απάντησε με ερώτηση ήταν σαφέστατος: «Έχει νικήσει ποτέ ομάδα που δέχθηκε
πολλούς πόντους;»

ΣΤΟΥΣ ΤΕΛΙΚΟΥΣ

Με σύμμαχο την παράδοση

Η… παράδοση στο Κύπελλο Σαπόρτα (πρώην Κυπελλούχων) είναι ασφαλώς υπέρ του
Αμαρουσίου. Είναι η έβδομη φορά που ελληνική ομάδα μετέχει σε τελικό της
διοργάνωσης και το ποσοστό επιτυχίας είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Στους έξι
προηγούμενους τελικούς, ελληνική ομάδα έχει αναδειχτεί νικήτρια στους
τέσσερις! Από την ΑΕΚ του Αμερικανού και του Τρόντζου λοιπόν, στις 4 Απριλίου
του ’68, η χώρα μας «μετράει» τέσσερις τίτλους.

Το 1968 λοιπόν η ΑΕΚ νίκησε στο Καλλιμάρμαρο τη Σλάβια Πράγας του Ζίντεκ, με
89-82. Χρειάστηκε όμως να περάσουν 23 χρόνια, για να γιορτάσουμε τον δεύτερο
τίτλο. Στις 26 Μαρτίου 1991, στο «Πατινουάρ» της Γενεύης, ο ΠΑΟΚ με 31 πόντους
του Μπάνε Πρέλεβιτς και 20 του Κεν Μπάρλοου επικράτησε 76-72 της Σαραγόσα. Την
επόμενη χρονιά, ο ΠΑΟΚ προσπάθησε για τον δεύτερο του τίτλο στο «Μπολιέ» της
Ναντ, αλλά το λάθος του Φασούλα στο τελευταίο δευτερόλεπτο έδωσε την ευκαιρία
στον Μπράουν να σκοράρει και στη Ρεάλ να νικήσει με 65-63. Ο Φασούλας είχε ένα
σπουδαίο παιχνίδι εκείνο το βράδυ με 17 πόντους και 29 είχε σημειώσει ο
Πρέλεβιτς.

Την επόμενη χρονιά, έχουμε νέα ελληνική συμμετοχή. Στο Τορίνο, ο Άρης
αντιμετωπίζει την Έφες Πίλσεν και θα νικήσει 50-48, σε έναν τελικό που
σημαδεύτηκε από σοβαρά επεισόδια στο τέλος του ματς και είχε αποτέλεσμα την
τιμωρία του Άρη από τη ΦΙΜΠΑ. Στο ματς αυτό, ο Ρόι Τάρπλεϊ είχε σημειώσει 19
πόντους. Η νέα προσπάθεια του ΠΑΟΚ ήταν στην 12 Μαρτίου 1996 στο «Παμπελόν
Αράμπα» της Βιτόρια, όπου αντιμετώπιζε την τοπική Ταουγκρές. Η ισπανική ομάδα
νίκησε 88-81, ο Πρέλεβιτς πέτυχε 34 πόντους και μετά το ματς ανακοίνωσε ότι
στο τέλος της περιόδου να αποχωρούσε από τον ΠΑΟΚ.

Τέλος, πέρυσι, είχε την κατάκτηση του τίτλου από την ΑΕΚ, η οποία νίκησε στη
Λωζάννη την Κίντερ Μπολόνια με 83-76, με κορυφαίους τους Χατζή (16) και
Μιούρσεπ (15).