Σκανδάλων συνέχεια

<

Το σκάνδαλο ξέσπασε τον περασμένο Σεπτέμβριο, όταν η «Le Monde» δημοσίευσε τη
μετεγγραφή μιας βιντεοταινίας που είχε γυρίσει ο Ζαν-Κλοντ Μερί, πρώην
συνεργάτης του Ζακ Σιράκ, κτηματομεσίτης και μεσάζοντας του νεογκωλικού
κόμματος (Συναγερμός για τη Δημοκρατία -RPR), τρία χρόνια πριν από το θάνατό
του, δηλαδή το 1996.

Σύμφωνα με τον Μερί, δεκάδες εκατομμύρια γαλλικά φράγκα μπήκαν παράνομα στα
ταμεία του RPR την περίοδο που ο Ζακ Σιράκ ήταν ακόμα δήμαρχος του Παρισιού ­
ήταν το αντίτιμο που πλήρωναν κάποιες εταιρείες προκειμένου να «προτιμηθούν»
για την ανάληψη δημοσίων έργων.

Οι καταγγελίες για παράνομες κομματικές χρηματοδοτήσεις δεν ήταν καινούργιες.
Ήταν όμως η πρώτη φορά που αφορούσαν άμεσα τον νυν πρόεδρο της Γαλλίας. Ο
Σιράκ είχε τότε διαψεύσει τους ισχυρισμούς του Μερί ως «κακόβουλα ψέματα», και
είχε ζητήσει από τον Γάλλο πρωθυπουργό, Λιονέλ Ζοσπέν, να ξεκινήσει έρευνα
ώστε να λάμψει η αλήθεια.

Η έρευνα όντως ξεκίνησε και μάλιστα ο επικεφαλής ανακριτής, Ερίκ Χαλφέν,
κάλεσε τον περασμένο μήνα τον Σιράκ να καταθέσει ως μάρτυρας ­ συγκεκριμένα
στις 4 Απριλίου. Εκείνος αρνήθηκε, επικαλούμενος την προεδρική ασυλία του, και
κατηγόρησε τον Χαλφέν για «κατάχρηση εξουσίας». Το περασμένο Σαββατοκύριακο, η
Γαλλίδα υπουργός Δικαιοσύνης, Μαριλίζ ΛεΜπρανσί, δήλωσε ότι ο Σιράκ δεν
μπορούσε να υποχρεωθεί να καταθέσει.

Το απόγευμα της 3ης Απριλίου, όμως, παρουσιάστηκε στον ανακριτή Χαλφέν ένας
άλλος μάρτυρας: πρόκειται για τον Φρανσουά Σιολινά, πρώην βοηθό γενικού
διευθυντή της γαλλικής Υπηρεσίας Χωροταξίας και Ανοικοδόμησης (OPAC), ο οποίος
ούτε λίγο ούτε πολύ επιβεβαίωσε, εμπλούτισε και συμπλήρωσε τους ισχυρισμούς
του Ζαν-Κλοντ Μερί. Χαρακτήρισε μάλιστα τον Γάλλο πρόεδρο εμπνευστή και βασικό
ευεργετούμενο ενός «συστήματος» διαφθοράς με επίκεντρο τα δημόσια έργα, που
«εξυπηρετούσε» τα ταμεία του Συναγερμού για τη Δημοκρατία.

«Είναι σαφές ότι ορισμένες κατασκευαστικές εταιρείες προτιμούνταν και ότι
υπήρχε οργανωμένη ευνοιοκρατία», δήλωσε ο Σιολινά. «Και όταν μιλάμε για
ευνοιοκρατία εννοούμε οικονομικά ανταλλάγματα. Κάποιοι επιχειρηματίες μού
είπαν ανοιχτά ότι για να εξασφαλίσει κάποιος μία σύμβαση έπρεπε να καταθέσει
χρήματα (μετρητά) στο γραφείο του δημάρχου του Παρισιού», πρόσθεσε
αναφερόμενος στον Ζακ Σιράκ.

Ο πρώην βοηθός γενικού διευθυντή της OPAC αρνήθηκε να αναφέρει τα ονόματα των
επιχειρηματιών που του είχαν κάνει αυτές τις αποκαλύψεις· διαβεβαίωσε, όμως,
τον ανακριτή ότι οι γαλλικές εταιρείες υδάτων «Lyonnaise des Eaux» και
«Compagnie Generale des Eaux» (νυν Vivendi) εμπλέκονται πράγματι σε αυτή την
υπόθεση ­ όπως είχε υποστηρίξει και ο Μερί στην βιντεοταινία του.

Τα χρήματα

Ο Σιολινά προσέθεσε ότι «από ό,τι κατάλαβε», οι επιχειρηματίες «κατέθεταν
χρήματα και στο RPR» και ανέφερε, στο σημείο αυτό, το όνομα της πρώην
διοικητικής διευθύντριας του κόμματος, Λουίζ Ιβόν Καζετά. «Ο Μερί», τόνισε,
«μου είπε προσωπικά ότι συνήθιζε να μεταφέρει χρήματα στο γραφείο του δημάρχου
και του κόμματός του. Μου είπε ότι τα χρήματα χρησίμευαν για να “τραφούν όλοι
αυτοί οι καλοί άνθρωποι”. Ήταν περήφανος για τον ρόλο του, καυχιόταν για
αυτόν».

Ο Μερί, πάντως, δεν έχει εξαιρέσει τον Σιολινά από τις καταγγελίες που έκανε
μέσω της κασέτας του. Ο πρώην βοηθός γενικός διευθυντής της APEC είναι σήμερα
κι αυτός αντικείμενο έρευνας για διατήρηση «ύποπτων» σχέσεων με κάποιες
εταιρείες. Καταθέτοντας ενώπιον του ανακριτή, όμως, απέρριψε αυτές τις
καταγγελίες, υποστηρίζοντας ότι «οι αποφάσεις λαμβάνονταν σε ανώτερο επίπεδο».

Σύμφωνα με τον Σιολινά, το «σύστημα» τέθηκε σε λειτουργία το 1987, δηλαδή δύο
χρόνια πριν από τις δημοτικές εκλογές του 1989, που εξασφάλισαν στον Σιράκ και
δεύτερη θητεία. Ο Σιράκ διατέλεσε δήμαρχος του Παρισιού από το 1977 έως το
1995, οπότε και εξελέγη πρόεδρος της γαλλικής δημοκρατίας.

Οι ελπίδες

Το 2002 ο γαλλικός λαός θα κληθεί ξανά στις κάλπες προκειμένου να εκλέξει τον
πρόεδρο της χώρας. Και οι έρευνες του ανακριτή Χαλφέν απειλούν να υπονομεύσουν
τις ελπίδες που (λιγότερο ή περισσότερο ανοιχτά) τρέφει ο Ζακ Σιράκ να επανεκλεγεί.