ΔΡΟΜΟΙ

Η φήμη…

… λογιζόταν ως θεά ήδη από τον Ησίοδο. Οι ποιητές την αναφέρουν ως
αγγελιαφόρο θεά των νικών, με τα επίθετα «σεμνοδότειραν ιεράν, τέκνον χρυσής
ελπίδος, άμβροτον, πτερόεσσαν, πολύστομον, πολύλαλον, ευάγγελον». Φτηνή η νίκη
της σύγχρονης «θεάς», με τη μορφή της διασημότητας. Από το Πάνθεον, μεγάλη
είναι η έκπτωσή της στον ζωολογικό κήπο, όπου στο ίδιο κλουβί διαπιστώνουμε
πως συνυπάρχουν δύο διαφορετικά είδη: ο homo sapiens και ο homo celebritus.
Παρατηρούμε τις ανθρώπινες διασημότητες όπως τα ζώα στον ζωολογικό κήπο. Τα
ζώα μάς θυμίζουν πώς ήμασταν κάποτε. Οι διασημότητες μας παραπλανούν γι’ αυτό
που θέλουμε να γίνουμε.

Το πάθος…

… για διασημότητα είναι το βασικό νόμισμα της οικονομίας μας, η πρώτη αξία
στις ειδήσεις μας, το κρυφό κίνητρο για τις φιλανθρωπίες μας. Στο αέναο πάρε
δώσε της ζωής μας, τίποτα δεν κινείται χωρίς φήμη. Το ήθος του ζωολογικού
κήπου είναι μια νέα παγκόσμια τάξη. Διασημότητες υπάρχουν πολλές, όσες και
ζώα. Και αναρωτιόμαστε: Άραγε πώς ζουν πραγματικά; Είναι άνθρωποι
δυστυχισμένοι σαν τα ζώα στο κλουβί; Τι θα πει να είναι κανείς τόσο διάσημος;
Τι κρύβεται αλήθεια πίσω από το χαλκευμένο προσωπείο; Ας πούμε ­ το περιοδικό
«New Statesman» το λέει, δεν κρατιέται ­ ο μπαλαδόρος Μπέκαμ κρύβει ένα
κιλοτάκι, όπως καλά γνωρίζουν οι φίλοι του και οι εχθροί του από το Μάντσεστερ
μέχρι τη Μαντσουρία.

Το κιλοτάκι…

… ενοχλεί; Τι να κάνουμε; Αυτό είναι το τίμημα της διασημότητας. Το κοινό
νιώθει αισθήματα ιδιοκτησίας για τα είδωλά του. Του κάκου φωνάζει η Γκρέτα
Γκάρμπο «Ι want to be alone». Άλλωστε ποιος ξετρελαίνει έτσι το κοινό; Η
διασημότητα με την υπερβολή της. Ακόμη και η παραμικρή νύξη για κάτι μετρημένο
μπορεί να σημάνει τον θάνατό της. Το χρήμα, η φήμη και η εξουσία είναι αυτά
που εκθέτουν τις διασημότητες ως κοινή περιουσία. Οι ειδικοί μπήκαν στο ράφι
και κάθησαν στη θέση τους οι διασημότητες. Ιστορία, ψυχολογία, πολιτική,
δημοσιογραφία, δεν υπάρχει όριο που η διασημότητα να μην το έχει καβαλήσει,
κυρίως μέσα από τα «παράθυρα» της τηλεόρασης. Γιατί στην εφημερίδα, όπου τα
«scripta manent» κάτι παραπάνω, είναι πιο δύσκολο να πείσεις το κοινό να
αναστείλει την κριτική του ικανότητα.

Η διασημότητα…

… γίνεται το μοναδικό μέτρο για τις φιλοδοξίες μας, υποστηρίζει ο συγγραφέας
Ζιόντιν Σαρντάρ. Υποκαθιστά τις πραγματικές σχέσεις με φανταστικές. Δίνει
«ταυτότητα» που καθένας ανασύρει μέσα από ένα εικονικό αρχείο. Φτιάχνει
«κουλτούρα» που αποδιώχνει την προφορική παράδοση και τον μύθο. Στον ζωολογικό
κήπο με τις διασημότητες, παρατηρούμενος και παρατηρητής σαν να βρίσκονται
κλεισμένοι στο ίδιο κλουβί, προϊόντα και οι δύο μιας εγκλωβισμένης φαντασίας.
Σαν τίγρεις μέσα του, οι διασημότητες περιφέρουν τα «λάιφ στάιλ» τους σε ένα
ακατάπαυστο πάνω κάτω, πηγαινέλα. Μέσα σε αυτόν τον ζωολογικό κήπο, στο τέλος
ο επισκέπτης ξεχνάει ολότελα τον αρχικό σκοπό της επίσκεψής του.