ΠΡΟΣΩΠΑ «Είμαστε οι πιο αριστεροί στην Ε.Ε.»

Δέκα ημέρες μετά τις δημοτικές εκλογές, ο Λιονέλ Ζοσπέν εγκατέλειψε τη
σιωπή για να υπερασπιστεί τα πεπραγμένα της σοσιαλιστικής κυβέρνησής του.

Λιονέλ Ζοσπέν: «Ναι στην οικονομία της αγοράς, όχι στην κοινωνία της αγοράς»

«Δεν ασκούμε φιλελεύθερη κοινωνική πολιτική», δήλωσε το βράδυ της Τρίτης ο
Ζοσπέν ενώπιον των στελεχών του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Εντός της Ευρωπαϊκής
Ένωσης δεν υπάρχει «άλλη χώρα που να ακολουθεί μια πολιτική πιο αριστερή από
τη δική μας», υπογράμμισε και υπενθύμισε τα επιτεύγματα της κυβέρνησής του
στους τομείς της απασχόλησης, της κοινωνικής πολιτικής, της οικονομίας.
Εντάξει, μπορεί η Αριστερά να έχασε γύρω στις σαράντα μεσαίου μεγέθους πόλεις
και να πήρε στο σύνολο της Γαλλίας λιγότερες ψήφους απ’ ό,τι η Δεξιά, αλλά οι
νίκες στο Παρίσι και τη Λυών χρύσωσαν το χάπι για την κυβέρνηση. Η κυβερνητική
πορεία θα διατηρηθεί, τόνισε ο πρωθυπουργός. «Ικανοποιημένος από τον
απολογισμό του, ο Ζοσπέν υποβαθμίζει την εκλογική αποτυχία», ήταν ο τίτλος της
χθεσινής «Λιμπερασιόν».

Ο Ζοσπέν πιστεύει πως η ορθόδοξη σοσιαλιστική στρατηγική του λειτουργεί και
δεν προτίθεται να αλλάξει το αξίωμά του που λέει, «Ναι στην οικονομία της
αγοράς, όχι στην κοινωνία της αγοράς». Ο πολιτικός που κάποτε εθεωρείτο
«δεινόσαυρος» της παλαιάς αριστεράς, σε σύγκριση με τους «τριτοδρομικούς»
Μπλαιρ και Σρέντερ, δείχνει να έχει πειστεί ακόμη περισσότερο πως ο γάμος
αριστερών αξιών με στρατηγικές υπέρ των ιδιωτικών επιχειρήσεων παρουσιάζει
σοβαρά προβλήματα και αναπόφευκτα, έπειτα από λίγο, οι πρώτες ή οι δεύτερες
πρέπει να υποχωρήσουν. Παράλληλα είναι, όπως ο ίδιος έχει δηλώσει, «ο πιο
ισχυρός πρωθυπουργός της Πέμπτης Δημοκρατίας», και αυτό επειδή ο Ζακ Σιράκ,
τον οποίο θα έχει αντίπαλο στις επόμενες προεδρικές εκλογές, έχει γίνει ο πιο
αδύναμος πρόεδρός της. Ικανός, θαρραλέος, έντιμος, ο Ζοσπέν διατηρεί την υψηλή
δημοτικότητά του σε μια Γαλλία ταλαιπωρημένη από πολιτικο-οικονομικά σκάνδαλα.
Στο ενεργητικό του εγγράφονται η εργάσιμη εβδομάδα των 35 ωρών, η σημαντική
μείωση της ανεργίας, η συνεχής βελτίωση των κοινωνικών επιδομάτων, η μείωση
της προεδρικής θητείας από τα επτά στα πέντε χρόνια, μια δικαστική
μεταρρύθμιση με στόχο να διασφαλισθεί ότι οι κατηγορούμενοι θα θεωρούνται
πραγματικά αθώοι μέχρι να αποδειχθούν ένοχοι, η πρόταση για την αυτονομία της
Κορσικής, η νομοθετική αποδοχή τής συμβίωσης ανύπανδρων ζευγαριών,
ομοφυλόφιλων και μη ­ και όλα αυτά σε συνδυασμό με μια αναπτυσσόμενη
οικονομία, την οποία έχει επιτύχει χωρίς να κολακέψει τις καπιταλιστικές
επιχειρήσεις. Δεν είναι ότι τους βάζει εμπόδια, απλώς διατηρεί τη δυσπιστία
του παλαιού αριστερού απέναντι στον καπιταλισμό: «Άλλο είναι η οικονομία της
αγοράς και άλλο ο καπιταλισμός», τονίζει. «Ο καπιταλισμός παραμένει ένα
σύστημα που προκαλεί ανισότητες, λεηλασία του εθνικού πλούτου. Πρέπει να
υπόκειται σε κανονιστικές ρυθμίσεις, σε κοινωνικούς περιορισμούς».