ΔΡΟΜΟΙ

Η Ντόλι…

… το κλωνοποιημένο πρόβατο ζει και μάλιστα χαίρει άκρας υγείας. Άραγε για
πόσο ακόμη; Όσοι στέκονται με σκεπτικισμό μπροστά στα πρόσφατα επιτεύγματα της
βιοτεχνολογίας δεν μπορεί να μη σκέφτονται με κάποια χαιρεκακία πως το πιο
διάσημο πρόβατο του κόσμου μπορεί και αυτό να καταλήξει σε κάποια πυρά στη
Σκωτία. Ο κίνδυνος είναι υπαρκτός, σύμφωνα με την εφημερίδα «Frankfurter
Allgemeine». Ο αφθώδης πυρετός έχει εξαπλωθεί και έχει πλησιάσει σε απόσταση
μόλις μερικών χιλιομέτρων από το Ινστιτούτο Ρόσλιν, όπου πριν από πέντε χρόνια
έγινε το βιοτεχνολογικό θαύμα που σήμερα το λέμε απλώς «Ντόλι».

Η γέννηση…

… της Ντόλι απέδειξε ότι η βιοτεχνολογία ήταν σε θέση να καταφέρει κάτι που
όχι μόνο δεν μπορούσε να το φανταστεί ούτε ο ίδιος ο δημιουργός της, ο Ίαν
Γουίλμουτ, αλλά και που μέχρι τότε οι ίδιοι οι συνάδελφοί του θεωρούσαν
αδύνατο: την αναπαραγωγή ενός ακεραίου προβάτου ­ ενός γενετικού κλώνου ­ από
το γενετικό υλικό ενός κυττάρου. Το κατόρθωμα των γενετιστών έμοιαζε να σπάει
μια για πάντα το προκατακλυσμιαίο φράγμα ανάμεσα στον homo sapiens και τη
Δημιουργία. Φυσικά, τα φαινόμενα μπορεί να είναι απατηλά.

Το προϊόν…

… αυτό της υψηλής τεχνολογίας, που τώρα βελάζει ευχαριστημένο σε κάποιο
στάβλο του Ινστιτούτου Ρόσλιν, σίγουρα χάρισε πολλή φήμη και δόξα στη γενετική
βιομηχανία που το έφερε στον κόσμο. Μάλιστα ο Γουίλμουτ τo θεωρεί έμβλημά της.
Καλά όλα αυτά. Όμως, μια επιδημία πανάρχαια όσο και οι πέτρες, που το
καταστροφικό έργο της είναι γνωστό από την εποχή της Αρχαίας Ελλάδας και που η
κατοπινή πορεία της σε όλον τον κόσμο δείχνει πού βρίσκονται τα πραγματικά
όρια της βιοτεχνολογίας, μπορεί τώρα να αποδειχτεί κάτι σαν νέμεσις, που θα
σημάνει το τέλος της Ντόλι. Η καύση του κλώνου στην πυρά φαντάζει σαν η
κορύφωση κάποιου σατανικού και κυνικού σχεδίου ενός δεύτερου Γιουναμπόμπερ ­
του βομβιστή που τίναζε στον αέρα ανθρώπους στο πλαίσιο της μοναχικής
σταυροφορίας του κατά της αμείλικτης πορείας της τεχνολογίας. Στη συγκεκριμένη
περίπτωση, η Φύση μοιάζει να του δίνει ένα χεράκι.

Η επιδημία…

… του αφθώδους πυρετού είναι σαν να βάζει έναν καθρέφτη μπροστά στα μάτια
του ανθρώπου-Δημιουργού. Τι βλέπει λοιπόν μέσα σε αυτόν; Βλέπει κάτι που
μάλλον δεν του αρέσει: έναν παλιό, δυστυχώς πολύ παλιό, κόσμο. Ο
άνθρωπος-Δημιουργός είναι υποχρεωμένος να παραδεχτεί πως ο «απόλυτος
βιολογικός έλεγχος» που είχε κάποτε προφητέψει ο Γουίλμουτ μάλλον θα
παραμείνει στη σφαίρα της φαντασίας. Άλλωστε, όσον αφορά στον άλλο Δημιουργό,
ένα πρόβατο δεν είναι παρά ένα πρόβατο, το ίδιο όπως όλα τα άλλα, αδιάφορο
ποια είναι η προέλευσή του. Η Ντόλι βελάζει όπως όλα τα πρόβατα, βοσκάει όπως
όλα τα πρόβατα και θα είναι το ίδιο αξιολύπητο θέαμα όπως όλα τα άλλα πρόβατα
που πέφτουν θύματα του αφθώδους πυρετού, αν, ο μη γένοιτο, καταλήξει και αυτή
μαζί τους στην πυρά. Λιγότερο σπλαγχνική από τον Δημιουργό, η Φύση δεν
πρόκειται να δείξει περισσότερο σεβασμό σε αυτό το τεχνητό πλάσμα.