ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ Οι ασκοί του Αιόλου

Όλα δείχνουν ­ τουλάχιστον για όσους προβληματίζονται και ανησυχούν ­ πως η
προώθηση του «τρομονόμου» καθώς και του νομοσχεδίου, που θα αφορά τον
περιορισμό των λαϊκών συγκεντρώσεων, ανοίγουν τον δρόμο σε μια ελεγχόμενη
δημοκρατία.

Γι’ αυτούς, που θα αντιτάξουν ­ για τον «τρομονόμο» ­ την άποψη πως «κάποτε
πρέπει να εντοπισθούν και να συλληφθούν οι τρομοκράτες», καλά θα κάνουν,
πρώτον, να ενημερωθούν για το ισχύον νομικό καθεστώς και, δεύτερον, για την
κατάσταση στην αστυνομία.

Για το πρώτο: Καμία διάταξη του ουσιαστικού και δικονομικού Ποινικού Δικαίου
δεν εμπόδισε τη σύλληψη τρομοκρατών ή μελών εγκληματικών οργανώσεων και την
εκδίκαση των σχετικών υποθέσεων από τα δικαστήρια της χώρας.

Για το δεύτερο: Η συνεχώς διαφημιζόμενη εκ βάθρων αναδιοργάνωση της αστυνομίας
και η εξυγίανσή της από διαπλοκές και παράνομα κυκλώματα δεν «περπατάει».
Αντιθέτως, ακόμα και η εξαγγελία, πριν από ένα χρόνο, ότι «εντός δέκα ημερών
θα καταργηθούν τα πολυδύναμα αστυνομικά τμήματα, για να ξανανοίξουν τα τμήματα
της γειτονιάς», μένει κενό γράμμα.

Όσο γι’ αυτούς που λένε ότι οι λαϊκές συγκεντρώσεις και κινητοποιήσεις των
εργαζομένων τους εμποδίζουν να περπατήσουν ή να κινήσουν τα αυτοκίνητά τους,
φαίνεται ότι δεν έχει πέσει στην αντίληψή τους ότι το συνδικαλιστικό κίνημα
είναι αποδυναμωμένο όσο ποτέ άλλοτε από τη μεταπολίτευση και, επομένως,
ακίνδυνο.

Όλα αυτά συμβαίνουν σε μια εποχή κατά την οποία η συνεχιζόμενη βίαιη
ανακατάταξη στα Βαλκάνια, κυρίως από το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ, και η προώθηση των
επεκτατικών σχεδίων της Άγκυρας εις βάρος της Ελλάδας επιδεινώνουν τον
«περιβάλλοντα χώρο».

Έτσι, όλο και περισσότερο, στήνεται μία παγίδα για τον ελληνικό λαό. Και το
χειρότερο ανοίγουν για πρώτη φορά τόσο πολύ μετά το 1974 οι ασκοί του Αιόλου.