ΡΙΠΕΣ Γενναία

ΤΟ πρόβλημα δεν είναι σημερινό…
ΟΥΤΕ καν των τελευταίων χρόνων…
ΑΝΑΓΕΤΑΙ σε μία εικοσιπενταετία τουλάχιστον πίσω…
ΟΤΑΝ και τότε τα πινάκια των υποθέσεων προς εκδίκαση ασφυκτιούσαν
καθημερινά…
ΚΑΙ όταν για να τελεσιδικήσει να κλείσει επιτέλους μία υπόθεση
έπρεπε να περάσουν χρόνια και χρόνια.
ΤΟΤΕ έφταιγαν η πολυνομία, οι ελλείψεις σε δικαστικές αίθουσες και
δικαστικούς υπαλλήλους…
ΚΑΙ βέβαια η ανυπαρξία μηχανοργάνωσης των δικαστικών υπηρεσιών.
ΣΗΜΕΡΑ οι ίδοι ακριβώς λόγοι κρατούν σε εκκρεμότητα μέχρι και δεκαπέντε
χρόνων μία υπόθεση…
ΟΔΗΓΟΥΝ στην παραγραφή πλήθους αδικημάτων…
ΚΑΙ πάνω απ’ όλα αφήνουν στον πολίτη την πικρή γεύση της
παρατεταμένης ταλαιπωρίας για να βρει το δίκιο του…
ΕΙΤΕ ως μηνυτής είτε ως κατηγορούμενος, ενάγων ή εναγόμενος…
ΟΠΩΣ το χρονολόγιο που δημοσίευσαν χθες «ΤΑ ΝΕΑ» μαρτυρεί.
ΚΑΙ όσες νομοθετικές παρεμβάσεις όχι και πολλές, πάντως και αν
έγιναν όλα αυτά τα χρόνια…
ΤΗΝ ίδια γεύση της περιστασιακής και αποσπασματικής αντιμετώπισης
του προβλήματος άφησαν…
ΩΣΤΕ να διερωτάται σήμερα ο πολίτης αν έχει νόημα να ελπίζει πως οι
εκάστοτε υποσχέσεις…
ΓΙΑ ταχεία και συνάμα ποιοτική απονομή της Δικαιοσύνης θα
υλοποιηθούν.
ΕΔΩ που έχουν φθάσει τα πράγματα χρειάζεται πια γενναία παρέμβαση και
μεταρρύθμιση σε όλο το φάσμα της λειτουργίας και απονομής της Δικαιοσύνης…
ΚΑΙ όχι δειλά ημίμετρα που εξουδετερώνονται πριν καλά καλά εφαρμοστούν.













