Ο Ίβκοβιτς εκμεταλλεύτηκε τα «δώρα» του Ζούρου

<

Η ΑΕΚ ήταν «ομάδα» (με ό,τι περικλείεται μέσα σε αυτήν τη λέξη) το Σάββατο στο
Μαρούσι και έστω και ψυχοφθόρα κατάφερε να σπάσει μία αρνητική παράδοση 16
ετών (και ένα σερί 25 συνεχόμενων εντός έδρας νικών του Ολυμπιακού στο
πρωτάθλημα από το 1985) και να φύγει νικήτρια από την έδρα του αντιπάλου της,
έστω και αν αυτή δεν ήταν η φυσική (ΣΕΦ).

Η Ένωση νίκησε 94-92 στη δεύτερη παράταση (69-69 ο κανονικός αγώνας, 77-77 η
α’ παράταση) ακριβώς επειδή έδειξε χαρακτήρα και εκμεταλλεύτηκε τα δώρα του
αντιπάλου της. Ο Ολυμπιακός εκμεταλλευόμενος την αγωνιστική κατάσταση της ΑΕΚ
στο πρώτο δεκάλεπτο (το χειρότερό της φετινό) προηγήθηκε ακόμα και με 18
πόντους (28-10 μόλις 10″ πριν από το φινάλε του δεκαλέπτου) με τον Ράτζα να
κάνει «πάρτι» με αντίπαλο τον Μπετς και να σημειώνει 16 πόντους σε αυτήν την
πρώτη περίοδο. Οι φιλοξενούμενοι είχαν σε πολύ κακή ημέρα τον Μάρτιν Μιούρσεπ,
ενώ στον Ντούντα δεν βγήκε καθόλου αυτήν τη φορά ο Νίκος Ζήσης.

Και ενώ όλα πήγαιναν καλά για τον Ολυμπιακό ο Ηλίας Ζούρος αποφάσισε να
ξεκινήσει τη δεύτερη περίοδο με τρεις αλλαγές (!), μεταξύ των οποίων ο
Φέμερλινγκ στη θέση του Ράτζα και ο Ρίβερς (δεν έπαιξε ούτε δευτερόλεπτο στο
πρώτο δεκάλεπτο) αντί του Τόμιτς. Η ΑΕΚ βρήκε έτσι την ευκαιρία να αρχίσει
το… ροκάνισμα της διαφοράς κυρίως χάρις στον οίστρο του Κακιούζη, αφού ο
Κουτλουάι είχε «απενεργοποιηθεί» από τον καλύτερο παίκτη των «ερυθρολεύκων»
τον Δημήτρη Παπανικολάου (πήγε στα… σκουπίδια η εκπληκτική του εμφάνιση σε
άμυνα και επίθεση).

Το επεισόδιο Ράτζα – Φέμερλινγκ βοήθησε ακόμα περισσότερο τη φιλοξενούμενη
ομάδα, που ώς εκείνη την ώρα (στο τέλος της τρίτης περιόδου) ήταν σταθερά πίσω
στο σκορ με 5-7 πόντους. Η άμυνα του Χάμινγκ στον Ράτζα, η «φρεσκάδα» που
έδωσε ο Παντελιάδης σε συνδυασμό με τους καθοριστικούς πόντους του Μπετς,
ιδιαίτερα στην πρώτη παράταση, ήταν τα καθοριστικά σημεία για την ΑΕΚ, ενώ ο
κόουτς του Ολυμπιακού απάντησε βάζοντας και πάλι στο τέλος του αγώνα τον
Ρίβερς, ο οποίος ήταν ήδη «καμένο χαρτί» νιώθοντας παραγκωνισμένος. Ή τον
αφήνεις έξω ή δεν τον αφήνεις σε τέτοια παιχνίδια τον ξένο σου.

Ο Ολυμπιακός προηγήθηκε 69-66 μόλις 40″ πριν από το τέλος και 77-73 ενάμιση
λεπτό πριν από το τέλος της πρώτης παράτασης και έχασε με τραγικές επιλογές
στην επίθεση την ευκαιρία να τελειώσει τον αγώνα δύο φορές. Σιγά μην άφηνε ο
Ντούντα την ευκαιρία να «κλέψει» το ματς, χωρίς θυμίζουμε να παίξει η ΑΕΚ
φοβερό μπάσκετ. Απλά ήταν «ομάδα».

«Το θέμα είναι πως δεν τα παρατήσαμε ποτέ και φύγαμε επιτέλους νικητές από
αυτό το γήπεδο» τόνισε ο εκ των κορυφαίων του αγώνα Άντριου Μπετς.

Γιατί νίκησε η ΑΕΚ

1) Στον πάγκο της είχε τον κορυφαίο προπονητή της Ευρώπης. Ο Ντούσαν
Ίβκοβιτς δεν έχασε την ψυχραιμία του και κατηύθυνε μαεστρικά την ομάδα.

2) Δεν τα παράτησε σε κανένα σημείο του παιχνιδιού και παρά την κακή της
απόδοση στο μεγαλύτερο μέρος του ματς έμεινε συγκεντρωμένη στα τελευταία
κρίσιμα λεπτά.

3) Εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο την αγωνιστική ανυπαρξία του αντιπάλου της και
τον «χτύπησε» εκεί που πονούσε.

4) Στις παρατάσεις υπερίσχυσε κατά κράτος του αντιπάλου της στα ριμπάουντ.

5) Βρήκε το αντίπαλον δέος για τον Ντίνο Ράτζα, τον Γκερτ Χάμινγκ.

Γιατί έχασε ο Ολυμπιακός

1) Η ατμόσφαιρα στον πάγκο μετά το επεισόδιο Ράτζα – Φέμερλινγκ μύριζε…
μπαρούτι. Το συγκεκριμένο συμβάν εξανέμισε τις όποιες ελπίδες είχαν οι
«ερυθρόλευκοι».

2) Στον πάγκο ουσιαστικά δεν είχε προπονητή. Όποιος παίκτης ήθελε μίλαγε
στον άλλο, αλλά και στους διαιτητές, ενώ ο εν λόγω αρμόδιος βρισκόταν συνήθως
στη… γραμματεία για διαμαρτυρία.

3) Το «καθαρό μυαλό» που ήταν από τα βασικά ατού της ομάδας τα τελευταία
χρόνια έχει κάνει… φτερά.

4) Ο σχεδιασμός στις τελευταίες επιθέσεις, αλλά και γενικότερα στα κρίσιμα
σημεία του αγώνα ήταν… κουκλοθέατρο για μικρά παιδιά.

5) Το ψυχολογικό άγχος αποδείχθηκε υπερβολικά βαρύ για τους παίκτες, οι
οποίοι σίγουρα αγχώθηκαν ακόμα περισσότερο βλέποντας απέναντί τους τον πρόεδρο
Σωκράτη Κόκκαλη.