Αλέξανδρος Δέλλιος Έμεινα για να αποδείξω ότι αξίζω

Είναι ένας τερματοφύλακας, που στην αρχή της καριέρας του, τον ζητούσε ο
Ολυμπιακός. Στη μέση της, τον διεκδικούσε η ΑΕΚ, το καλοκαίρι που μας πέρασε
τον ήθελε ο Ντούσαν Μπάγιεβιτς στον ΠΑΟΚ, αλλά ο ίδιος προτίμησε να παραμείνει
στον πάγκο του Άρη για πενήντα συνεχόμενους αγώνες, περιμένοντας να του δοθεί
η ευκαιρία να καθήσει κάτω από τα δοκάρια της αγαπημένης του ομάδας. Ο λόγος,
για τον Αλέκο Δέλλιο. Τον τερματοφύλακα του Άρη, που μαζί με τον Φάνη
Κατεργιαννάκη αποτελούν ένα από τα καλύτερα δίδυμα τερματοφυλάκων στο ελληνικό πρωτάθλημα

<

Ο Αλέξανδρος Δέλλιος δεν ήθελε να εγκαταλείψει την προσπάθεια για καταξίωση με τη φανέλα του Άρη. Μένει στον Άρη και περιμένει να αρπάξει την ευκαιρία

«Αν έφευγα το καλοκαίρι από τον Άρη, θα έφευγα ως αποτυχημένος, αφού δεν είχα
την ευκαιρία να αγωνιστώ και να αποδείξω την αξία μου. Προτίμησα να μείνω, για
να αποδείξω τι αξίζω». Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Δέλλιος είπε «όχι» σε
προτάσεις μεγάλων ομάδων του ελληνικού πρωταθλήματος. «Όταν ήρθε η ώρα να φύγω
από τους Πόντιους Βέροιας, με είχε ζητήσει ο Ολυμπιακός», είπε και συνέχισε:
«Τότε, προτίμησα τη Βέροια, γιατί ήμουν μικρός σε ηλικία και δεν ήθελα να
ακολουθήσω την πορεία τόσων και τόσων ταλέντων που πηγαίνουν σε μικρή ηλικία
σε μεγάλες ομάδες της Αθήνας και χάνονται. Ήθελα πρώτα να ψηθώ. Αυτό το πέτυχα
στη Βέροια». Στη συνέχεια, λίγο πριν έρθει στον Άρη, ο Δέλλιος είχε φτάσει
πολύ κοντά στη μεταγραφή του στην ΑΕΚ. «Ήταν η περίοδος που ο Άρης
αντιμετώπιζε διοικητικά προβλήματα. Τότε βρισκόμουν ανάμεσα στο να αποφασίσω
ανάμεσα στην ΑΕΚ και στον Άρη. Το σκεφτόμουν, γιατί ο Άρης δεν είχε διοίκηση.
Ξαφνικά ήρθε ο κ. Κοντομηνάς, λύθηκαν τα προβλήματα του Άρη και αποφάσισα να
πω το ναι. Εξάλλου, είχα πάντα μια συμπάθεια προς τον Άρη».

<

«Ένας προπονητής που μου έμαθε πολλά ήταν ο Στέφανος Γαϊτάνος, με τον οποίο
είχαμε πολλές κόντρες. Δεν θα ξεχάσω και τον Μάκη Κατσαβάκη, που μου έδωσε την
ευκαιρία να αγωνιστώ στην Α’ εθνική κατηγορία, καθώς και τους Μπλατσιώτη και
Μασάδη που ήταν προπονητές τερματοφυλάκων στους Πόντιους Βέροιας και στη
Βέροια αντίστοιχα. Όλοι αυτοί οι προπονητές με βοήθησαν στα πρώτα βήματα της
καριέρας μου». Ο Αλέκος, όπως δεν ξεχνά τους παλιούς προπονητές και συμπαίκτες
του, έτσι δεν ξεχνά και τις ημέρες που βρίσκονταν στον πάγκο του Άρη,
περιμένοντας να του δοθεί η ευκαιρία να καθήσει κάτω από τα δοκάρια της
ομάδας. Αν και δεν νοσταλγεί τις ημέρες εκείνες, είναι έτοιμος να τις ζήσει
και πάλι αν χρειαστεί, γιατί οι επιρροές που είχε κατά τη διάρκεια της
καριέρας του και οι εμπειρίες που έζησε, τον οδήγησαν στο να φιλοσοφήσει το
ποδόσφαιρο και την καριέρα του ποδοσφαιριστή.

Το κυνήγι και το ψάρεμα με ηρεμούν

Παρότι ο Δέλλιος πήγε πολύ καλά στα παιχνίδια που αγωνίστηκε μέχρι τώρα, ο
ίδιος δεν είναι ικανοποιημένος από τον εαυτό του, αφού είπε: «Στην απόδοση των
τερματοφυλάκων παίζει μεγάλο ρόλο το πόσα παιχνίδια έχουν παίξει. Εγώ έμεινα
αρκετό καιρό εκτός αγώνων. Αυτό με επηρέασε πολύ. Δεν είμαι ευχαριστημένος από
τον εαυτό μου. Από παιχνίδι σε παιχνίδι, όμως, θα βελτιώνομαι». Ένα από τα
όνειρα του Αλέκου Δέλλιου, που δεν εκπληρώθηκε ποτέ, ήταν η συμμετοχή του στην
Εθνική ομάδα. Ο ίδιος, όμως, δεν έχει παραιτηθεί από το όνειρο αυτό. «Στο χέρι
μου είναι να κληθώ στην Εθνική. Δεν με πήραν και τα χρόνια», είπε και
συνέχισε: «Αυτή τη στιγμή, όμως, σκέφτομαι μόνο να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό
για τον Άρη».

Τυχερός

Ο Δέλλιος θεωρεί τον εαυτό του τυχερό επειδή στη θητεία του στη Βέροια είχε
την ευκαιρία να γνωρίσει μερικούς από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές που
ανέδειξε το ελληνικό ποδόσφαιρο και όχι μόνον. «Στη Βέροια γνώρισα και έμαθα
πολλά από τους Προτάσοφ, Μητρόπουλο, Τσαλουχίδη και Στόικα. Ήταν μεγάλοι σε
ηλικία, είχαν ζήσει πολλά και ήμουν πολύ τυχερός που αγωνιζόμουν μαζί τους.
Ειδικά ο Προτάσοφ ήταν δάσκαλός μου», είπε ο Αλέκος, που δεν ξεχνά ποτέ τους
προπονητές που τον βοήθησαν στην καριέρα του.

Ο Γαϊτάνος

Επάγγελμα: προπονητής… κυνηγετικών σκύλων. Απίστευτο και όμως αληθινό. Ο
Αλέκος Δέλλιος μόλις τερματίσει την ποδοσφαιρική του καριέρα σκέφτεται πολύ
σοβαρά να ξεκινήσει προπονητική καριέρα. Αντί για ποδοσφαιριστές, όμως, θέλει
να προπονεί κυνηγετικά σκυλιά, τα οποία θα παίρνουν μέρος σε ανάλογους αγώνες.
Για την ώρα προπονεί τα δικά του σκυλιά τα οποία τον βοηθούν στην αγαπημένη
του ενασχόληση. Δηλαδή το κυνήγι, σε όλες του τις μορφές. Και στο βουνό, αλλά
και στη θάλασσα. Με βάση την αγάπη του για το κυνήγι θα μπορούσε να
αγωνίζεται… ως κυνηγός.

«Το κυνήγι με ηρεμεί. Το καλοκαίρι είμαι όλη την ημέρα στη θάλασσα με ένα
ψαροντούφεκο στο χέρι και αν μου δοθεί η ευκαιρία πηγαίνω και για κυνήγι στο
βουνό, αν και έχω να πάω εδώ και αρκετό καιρό» είπε ο Δέλλιος, που όποιος τον
γνωρίσει από κοντά και μιλήσει μαζί του, δεν μπορεί ούτε κατά διάνοια να
διακρίνει… δολοφονικά ένστικτα στον τρόπο συμπεριφοράς του. «Προχθές είδα το
«Πράσινο μίλι» με τη γυναίκα μου στο βίντεο και με έπιασαν τα κλάματα», είπε ο
τερματοφύλακας του Άρη, εμφανίζοντας και την ευαίσθητη πλευρά του.

Ο Δέλλιος δεν μπορεί να θυμηθεί το καλύτερο σουτ που απέκρουσε στην καριέρα
του. Θυμάται όμως το μεγαλύτερο ψάρι που έχει πιάσει. «Μια φορά με το
ψαροντούφεκο είχα πιάσει ένα ψάρι, δυόμισι κιλά», είπε για να διευκρινίσει
αμέσως: «Οι ψαράδες και οι κυνηγοί είναι οι μεγαλύτεροι ψεύτες, όμως εγώ
έπιασα ειλικρινά το ψάρι αυτό». Βέβαια, η μεγαλύτερη ψαριά του ήταν πριν από
μερικά χρόνια στις Πρέσπες. «Μια φορά στις Πρέσπες με το ψαροντούφεκο
κυνηγούσα χέλια. Εκεί έχει πολύ μεγάλα ψάρια. Έπιασα είκοσι πέντε χέλια. Ήταν
γύρω στα εκατόν πέντε κιλά. Η θέα τους και μόνο μάζεψε τους τουρίστες γύρω
μου, οι οποίοι άρχισαν να βγάζουν φωτογραφίες και να με τραβάνε σε βίντεο.
Ολόκληρο ντοκιμαντέρ τράβηξαν».