ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ Κρίση είναι, θα περάσει

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που ανησύχησαν για τη νέα κρίση στο ΠΑΣΟΚ, και
ειδικότερα για το πού μπορεί να οδηγήσει. Σε κάποιους μάλιστα κινητοποιήθηκαν
φοβίες τού παρελθόντος για το μέλλον της παράταξης και για το αν μπορεί να
συνεχίσει ενωμένη. Για το αν δηλαδή το ΠΑΣΟΚ θα είναι και τα επόμενα χρόνια ο
βασικός εκφραστής τής λεγόμενης δημοκρατικής παράταξης.
Ανόητοι φόβοι. Τίποτε δεν συνηγορεί στο ότι η σημερινή κρίση του κυβερνώντος
κόμματος διαφέρει από τις προηγούμενες. Ότι τα ποιοτικά της χαρακτηριστικά
είναι τέτοια που διαφέρουν με ό,τι έχει περάσει στο παρελθόν. Το αντίθετο.
Μπορεί μετά βεβαιότητος να υποστηρίξει κανείς ότι κρίσεις σαν αυτή που
διέρχεται σήμερα το ΠΑΣΟΚ έχουν ξεσπάσει και στο παρελθόν. Και τι έγινε;
Τίποτε ουσιαστικά. Και ξέρετε γιατί; Διότι οι μηχανισμοί αυτοάμυνας που
διαθέτει το κόμμα ενεργοποιούνται, οι φωνές χαμηλώνουν, οι εντάσεις πέφτουν,
οι αντιθέσεις αμβλύνονται και οι εμπλεκόμενοι θέτουν τα όπλα παρά πόδα.
Αυτή άλλωστε είναι και η ειδοποιός διαφορά του ΠΑΣΟΚ από τη Ν.Δ. Οι κρίσεις
στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχουν διάρκεια και ένταση, και έχουν
προκαλέσει στο κόμμα ολέθρια αποτελέσματα. Το ΠΑΣΟΚ λειτουργεί όπως το μύδι.
Μπροστά στον κίνδυνο, σφίγγεται και κλείνει. Τόσο που δύσκολα μπορεί να
ανοίξει χωρίς να συντριβεί το κέλυφός του. Στην παρούσα φάση το κλίμα δεν έχει
τίποτε το διαφορετικό από τις προηγούμενες φορές. Πάλι κάποιος λέει κάτι,
κάποιος απαντάει, παίρνονται και μερικές πρωτοβουλίες άκαιρες και χωρίς σκοπό,
κάποιοι θίγονται από αυτές και αυτό είναι όλο. Έχουν ξανασυμβεί αυτά και είναι
βέβαιο ότι θα ξανασυμβούν. Διότι κανείς δεν αμφισβητεί και είναι λάθος να
πιστεύεται κάτι τέτοιο την ηγεμονική παρουσία του Κώστα Σημίτη στην ηγεσία
του ΠΑΣΟΚ και της κυβέρνησης. Είναι λάθος επίσης να πιστεύουν ορισμένοι ότι η
παρούσα κρίση βάζει θέμα ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ έχει ηγέτη μακράς πνοής
τον ονόμασε ο Κώστας Λαλιώτης. Αυτό που πρέπει να γίνει, είναι να το
ενστερνισθεί πρώτος αυτό ο Κ. Σημίτης. Και να λειτουργεί αναλόγως. Χωρίς
αποκλεισμούς, χωρίς «στενούς πυρήνες», χωρίς «περιβάλλοντα», χωρίς
«πολεμοκάπηλους» και άλλες νοσηρές καταστάσεις. Αλλά με σωφροσύνη και επίγνωση
ότι το ΠΑΣΟΚ έχει μια ιστορική διαδρομή που είναι απαράγραπτη. Και ότι σε
αυτήν την πορεία έχουν αποφασιστική συμβολή όλοι, ανεξαιρέτως. Γιατί όλοι
πονούν για τον χώρο. Ακόμη κι αυτοί που ο Πρωθυπουργός θεωρεί ότι «δεν τους
νοιάζει»…











