ΠΡΟΣΩΠΑ «Το κομπιούτερ του προέδρου»

Ότι η εξουσία διαφθείρει ήταν λίγο – πολύ γνωστό· ότι δικαστές θα έκαναν
έρευνα στο υπουργείο Εξωτερικών της Γαλλίας υπερβαίνει τη συνήθη φαντασία.

Ζακ Ατταλί. Μια από τις πιο χαρισματικές προσωπικότητες της Γαλλίας τελεί υπό κατηγορία

Όλη μέρα την Παρασκευή, οι δικαστές που είναι αρμόδιοι για την υπόθεση του
λαθρεμπορίου όπλων προς την Αγκόλα ­ το «Αγκόλαγκεητ», όπως το ονομάζουν ήδη
ορισμένες εφημερίδες ­ ερευνούσαν τα άδυτα του Και Ντ’ Ορσαί, της έδρας του
υπουργείου Εξωτερικών στο Παρίσι. Την προηγουμένη, είχαν ξεκινήσει έρευνα για
«κατάχρηση δημόσιων αγαθών και άσκηση αθέμιτης επιρροής» εις βάρος του Ζακ
Ατταλί, τον οποίο άφησαν ελεύθερο με εγγύηση 1,5 εκατομμυρίου φράγκων. Μετά
την έναρξη έρευνας, στο πλαίσιο του Αγκόλαγκεητ, εις βάρος του Ζαν-Κριστόφ
Μιττερράν, γιου του εκλιπόντος προέδρου της Γαλλίας, και τη δίκη του πρώην
υπουργού Εξωτερικών Ρολάν Ντυμά και άλλων πρώην κρατικών αξιωματούχων στο
πλαίσιο μιας άλλης υπόθεσης «προμηθειών», το φάσμα της διαφθοράς πλανάται
απειλητικότερο παρά ποτέ πάνω από τον γαλλικό πολιτικό κόσμο και έχει
προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση στον «γαλαξία Μιττερράν», πέντε χρόνια μετά τον
θάνατο του πρώην προέδρου. Και δεν απειλούνται μόνο πρώην: «Πίσω από τον
Ατταλί, οι δικαστές ψάχνουν τον Βεντρίν», ήταν ο τίτλος της «Λιμπερασιόν» του
Σαββατοκύριακου. Ο Ατταλί κατηγορείται συγκεκριμένα ότι έλαβε σημαντικά ποσά
από τον έμπορο όπλων Πιέρ Φαλκόνε (κατηγορείται για φοροδιαφυγή, κατάχρηση
δημοσίου χρήματος και παραβίαση της νομοθεσίας για τις πωλήσεις όπλων) για να
ζητήσει από τον Βεντρίν να επέμβει στο υπουργείο Οικονομικών υπέρ του Φαλκόνε.

Ο Ατταλί θεωρείται ευρύτατα άνθρωπος με εξαιρετικά χαρίσματα και πάθος για την
πολιτική και το γράψιμο, αλλά και άνθρωπος των παρασκηνίων. Εντάχθηκε στο
Σοσιαλιστικό Κόμμα το 1973 και, στα 57 του, έχει ήδη στο ενεργητικό του μια
λαμπρή σταδιοδρομία: Σύμβουλος Επικρατείας, στη συνέχεια καθηγητής στην Εθνική
Σχολή Διοίκησης, την περίφημη ΕΝΑ, και στην εξίσου φημισμένη Πολυτεχνική
Σχολή, ειδικός σύμβουλος του προέδρου από το 1981 και επί εννέα χρόνια, στη
συνέχεια ο πρώτος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανοικοδόμησης και Ανάπτυξης
(από την οποία πάντως αναγκάσθηκε να παραιτηθεί το 1993 εν μέσω κατηγοριών για
σπατάλες και αλαζονική συμπεριφορά). Αποφοίτησε από την Πολυτεχνική Σχολή σε
ηλικία 20 χρόνων, βγήκε τρίτος από την ΕΝΑ και μοίρασε την καριέρα του στις
δύο αγάπες του ­ την εξουσία και τη λογοτεχνική δημιουργία. Την εποχή που
ακολουθούσε παντού τον πρόεδρο Μιτεράν, οι συνάδελφοί του τον είχαν επονομάσει
«το κομπιούτερ του προέδρου», «ζωντανή εγκυκλοπαίδεια», «μηχανή ιδεών». Ο
ίδιος πάντως δεν συγκινείται με όλα αυτά και δηλώνει, «Δεν αναγνωρίζω τον
εαυτό μου παρά μόνο στα βιβλία μου» ­ από το 1973 έχει εκδώσει πάνω από
είκοσι. Πρόσφατα εντάχθηκε στο διοικητικό συμβούλιο του KeeBoo, μιας εταιρείας
δημιουργίας εικονικών βιβλίων στο Ίντερνετ.