Κάποτε ήταν ντέρμπι

<

Για άλλη μία φορά ο Φορντ ήταν «σούπερ», ενώ ο Ζεβροσένκο (εδώ με αντίπαλο τον Βον) έκανε ένα από τα καλύτερα παιχνίδια της καριέρας του. Κάτω: Από το πάλαι ποτέ συνοικιακό ντέρμπι δεν έλειψαν οι μικροσυμπλοκές μεταξύ φιλάθλων των δύο ομάδων

Το Περιστέρι (που εδώ και καιρό έχει πάψει να αποτελεί την ευχάριστη έκπληξη
του πρωταθλήματος, απλά διότι, πλέον, δεν είναι έκπληξη, αλλά γεγονός!)
συνέχισε το πέταγμά του προς την κορυφή, ξεπερνώντας ένα δύσκολο εκτός έδρας
εμπόδιο ακριβώς επειδή έδειξε χαρακτήρα μεγάλης ομάδας. Νίκησε όπως θα έκαναν
οι λεγόμενες μεγάλες ομάδες σε μία αντίστοιχη έδρα, αξιοποιώντας την ποιότητά
του και τις λύσεις του, καθώς και το καθαρό μυαλό που είχε ιδιαίτερα στα
τελευταία λεπτά.

Όταν για παράδειγμα ο βασικός ξένος σέντερ της Νήαρ Ηστ Ντέιβιντ Βον ήταν
εκτός ρυθμού και ήταν ουσιαστικά ωσεί παρών στον αγώνα, ο αντίστοιχος σέντερ
του Περιστερίου (τρίτη ρεζέρβα στον Ολυμπιακό) Αλεξέι Ζεβροσένκο έκανε το
παιχνίδι της ζωής του (17 πόντοι, 11 ριμπάουντ) και έδωσε τις έξτρα λύσεις στο
Περιστέρι.

Όταν ο Γιώργος Πανταζόπουλος προσπαθούσε σχεδόν μόνος του ­ ακόμα και με
σπασμένο δάχτυλο (από σύγκρουσή του με τον Ντίνκινς) έπαιξε στα τελευταία δέκα
λεπτά ­ να κερδίσει το Περιστέρι, οι φιλοξενούμενοι είχαν Φορντ και Ντίνκινς
να ξεκουράζει ο ένας τον άλλο και όταν έβγαινε ο πρώτος (11 συνεχόμενους
πόντους στο τελευταίο τετράλεπτο του πρώτου ημιχρόνου) σκόραρε ο δεύτερος (12
π. στο πρώτο δεκάλεπτο) και το αντίθετο. Στους 54 πόντους σταμάτησε το
αμερικανικό δίδυμο το οποίο έπαιξε και άμυνα πάνω στον Πανταζόπουλο όταν
χρειάστηκε!

«Νάτοι οι πρωταθλητές!»

Αυτά έβλεπαν και οι φίλοι του Περιστερίου στην εξέδρα και φώναζαν: «Νάτοι,
νάτοι οι πρωταθλητές!» άσχετα εάν ακόμα το πρωτάθλημα έχει πολύ δρόμο. Οι
γηπεδούχοι από την πλευρά τους ξεπέρασαν σχεδόν τον εαυτό τους αν αναλογιστεί
κανείς πως ουσιαστικά έπαιζαν χωρίς ξένους. Ασημακόπουλος και Σοφογιάννης
εξαιρετικοί δίπλα στον αρχηγό, προσπάθησαν για το θαύμα, αλλά στο κρίσιμο
σημείο (62-63 με τρίποντο του Σοφογιάννη στο 33′) οι φιλοξενούμενοι έβαλαν…
πέμπτη ταχύτητα και με σερί 15-2, έδωσαν τέλος στην σεμνή τελετή.

«Θα κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να πάρουμε αυτό που πρέπει» τόνισε ο Ντίνκινς,
ενώ ο Αργύρης Πεδουλάκης παραδέχθηκε: «Η σοβαρότητα που δείξαμε σε ένα δύσκολο
ματς, ο έλεγχος στα ριμπάουντ και η καλή μας άμυνα κυρίως στο δεύτερο ημίχρονο
έκανε τη διαφορά».

Από την πλευρά του ο τεχνικός των γηπεδούχων Γιώργος Ζευγώλης δεν μπορούσε
παρά να δώσει συγχαρητήρια και στους παίκτες του για την προσπάθειά τους. Μόνο
για δύο ανθρώπους δεν μπορούσε να κάνει το ίδιο: «Ο Βον ήταν αδικαιολόγητα
εκτός παιχνιδιού (φανερά εκνευρισμένος από την αρχή δεν μπήκε ποτέ στο κλίμα
του αγώνα), ενώ ο διαιτητής Τανατζής για μία ακόμα φορά δεν σεβάστηκε όχι τόσο
εμένα όσο το όνομα της ομάδας μας. Σε 16 ματς μάς έχει παίξει από Β’ Εθνική ώς
σήμερα και έχουμε ισάριθμες ήττες. Δεν είμαι προληπτικός, αλλά όταν μου δίνει
τεχνική ποινή στο ξεκίνημα του αγώνα και τον ακούω μετά να λέει στον συνάδελφό
του: Στην επόμενη φάση θα του δώσουμε άλλη μία να τον βγάλουμε έξω, τότε τι
άλλο να πω».