ΠΡΟΣΩΠΑ «Η Ίνγκριντ είναι οξυγόνο»

Η Ίνγκριντ Μπετανκούρ είναι η πιο εκτεθειμένη γυναίκα στην Κολομβία: στη
χώρα των καρτέλ της κοκαΐνης, έχει κηρύξει πόλεμο στο βρώμικο χρήμα και τη
διαφθορά.

Ίνγκριντ Μπετανκούρ. «Ό,τι και να κάνουν, δεν θα με σταματήσουν»

Βουλευτής στα 32 της και γερουσιαστής στα 37, θα είναι 41 τον ερχόμενο χρόνο,
όταν θα διεκδικήσει την Προεδρία της Δημοκρατίας. Μέχρι στιγμής έχει δεχθεί
απειλές κατά της ζωής της, έχει σωθεί ως εκ θαύματος από δολοφονική απόπειρα,
έχει στείλει τα παιδιά της στο εξωτερικό για να τα προστατέψει. Η ίδια έχει
αποδεχθεί να ζει με τον κίνδυνο: Η αστυνομία φρουρεί την πολυκατοικία της 24
ώρες το 24ωρο, πέντε σωματοφύλακες την ακολουθούν παντού, κυκλοφορεί με
θωρακισμένα αυτοκίνητα και ουδέποτε ακολουθεί το ίδιο δρομολόγιο. «Ό, τι και
να κάνουν, δεν θα με σταματήσουν και το ξέρουν», λέει η Ίνγκριντ. «Ο φόβος
αυξάνει την πρόκληση».

Πατέρας της είναι ο Γκαμπριέλ Μπετανκούρ, υπουργός Παιδείας και μετά
πρεσβευτής της Κολομβίας στην Ουνέσκο. Στο σπίτι τους συγκεντρωνόταν η
πνευματική ελίτ της χώρας ­ Φερνάντο Μποτερό, Μιγκέλ Άνχελ Αστούριας, Πάμπλο
Νερούντα, Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Η Ίνγκριντ σπούδασε πολιτικές επιστήμες
στο Παρίσι και 29 ετών μπήκε στο υπουργείο Οικονομικών. Υποψήφια βουλευτής το
1994, διεξήγαγε μεγάλη εκστρατεία κατά «του AIDS της Κολομβίας», της διαφθοράς
και μοίραζε στον δρόμο προφυλακτικά ως σύμβολα της εκστρατείας της. Κατήγγειλε
ονομαστικά πέντε διεφθαρμένους βουλευτές και εξελέγη πανηγυρικά. Το 1996
δημοσίευσε το «κατηγορώ» της με τίτλο «Si sabia» («Ναι, γνώριζε»): ναι,
κατήγγειλε, ο πρόεδρος Ερνέστο Σαμπέρ, ο οποίος είχε εκλεγεί δύο χρόνια
νωρίτερα, ήξερε ότι τα χρήματα της εκστρατείας του προέρχονταν από το καρτέλ
τού Κάλι. Ο Σαμπέρ παραιτήθηκε και η Ίνγκριντ εξελέγη το 1998 γερουσιαστής.

Η Κολομβία βρίσκεται στον τρίτο χρόνο μιας επιχείρησης καταστολής, την οποία
οι ΗΠΑ υποστηρίζουν με 2,2 εκατομμύρια δολάρια την ημέρα, πράκτορες,
συμβούλους και εκπαιδευτές. Διακηρυγμένος στόχος τους είναι να βοηθήσουν την
κολομβιανή κυβέρνηση να καταστρέψει μέσα σε πέντε χρόνια τα 1,2 εκατομμύριο
στρέμματα καλλιεργειών κόκας. Μόνο που το Σχέδιο Κολομβία, όπως έχει
ονομαστεί, είναι κατά 80% στρατιωτικό· και εκείνο που χρειάζεται μια χώρα, η
οποία έχει ήδη πλεόνασμα βίας, είναι εναλλακτικές λύσεις για τους αγρότες που
ζουν από την κόκα και όχι ένα ακόμη στρατιωτικό πρόγραμμα το οποίο θα
κλιμακώσει τον 40ετή βρώμικο πόλεμο ανάμεσα στην κυβέρνηση και στους
αριστερούς αντάρτες, που έχουν βάσεις στις περιοχές όπου καλλιεργείται η κόκα.
Εκείνο που χρειάζεται η Κολομβία, λέει η Ίνγκριντ, είναι «Οξυγόνο» ­ το όνομα
που έχει δώσει στο κόμμα της: στην αφίσα του, με φόντο το μπλε του ουρανού,
σύμβολο ελπίδας και διαφάνειας, υπάρχει η φωτογραφία της με το σύνθημα «Η
Ίνγκριντ είναι οξυγόνο».