ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ Ο εφιάλτης του νέφους καραδοκεί

Και με το νέφος τι γίνεται; Το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα του Λεκανοπεδίου μέχρι
τα μέσα της περασμένης δεκαετίας, φαίνεται ότι ελάχιστα απασχολεί πλέον τόσο
τους κατοίκους όσο και τις αρμόδιες υπηρεσίες της πρωτεύουσας. Το καθημερινό
δελτίο που εκδίδει το υπουργείο Περιβάλλοντος – Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων
για τις τιμές των ρυπαντών που δημιουργούν το νέφος στην Αττική, είναι ­ τις
περισσότερες μέρες ­ λευκό, αφού οι τιμές των ρύπων κυμαίνονται σε πολύ χαμηλά
επίπεδα. Η Αθήνα μπορεί να περηφανεύεται ότι κατόρθωσε να απαλλαγεί από τον
εφιάλτη του νέφους, σχετικά σύντομα: χρειάστηκαν περίπου 15 χρόνια ερευνών,
λήψης μέτρων, διόρθωσης των μέτρων και οριστικοποίησής τους μέχρι που το νέφος
έπαψε να είναι καθημερινό φαινόμενο και μόνο περιστασιακά εμφανίζεται.

Η αλήθεια είναι ότι η μείωση έως εξαφάνιση του νέφους στην Αττική επιτεύχθηκε
γιατί και σοβαρά αντιμετωπίστηκε το όλο πρόβλημα και κάθε κυβέρνηση, από το
1981 και μετά, και ο κάθε υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, δεν μηδένιζε τις προσπάθειες των
προηγούμενων, αλλά τις συνέχιζε και τις βελτίωνε, τις προχωρούσε λίγο
παραπέρα. Το νέφος της Αθήνας είναι ίσως το μόνο πρόβλημα στο οποίο υπήρξε μια
πραγματική συνέχεια του κράτους, ανεξαρτήτως κυβερνήσεων, μια συνολική
προσπάθεια και συνεργασία πολιτών και κυβερνήσεων. Και αποτελεί αυτό ένα σαφές
μήνυμα κυρίως προς τους πολιτικούς μας: ότι, δηλαδή, τα μεγάλα προβλήματα της
χώρας απαιτούν αυτήν ακριβώς τη συναίνεση και συνέχεια του κράτους για να
αντιμετωπιστούν.

Όμως στην υπόθεση του νέφους υπάρχει και ένα «αλλά» που έχει να κάνει με τον
κίνδυνο που πάντα ελλοχεύει να επανεμφανιστεί. Ο κίνδυνος αυτός είναι πάντα
ορατός γιατί, τελευταία, πολλά από τα μέτρα που συνέβαλαν στη μείωση των ρύπων
έχουν σημαντικά ατονήσει έως εκφυλιστεί. Ο λόγος για τους ελέγχους των
αυτοκινήτων στον δρόμο, για το μέτρο της χορήγησης Κάρτας Ελέγχου Καυσαερίων,
για τους ελέγχους στις πηγές εκπομπών ρύπων (βιομηχανίες, βιοτεχνίες,
κεντρικές θερμάνσεις κ.λπ.), ενώ και μερικά άλλα, όπως οι πεζοδρομήσεις,
επεκτάσεις του πρασίνου κ.λπ. καρκινοβατούν. Επειδή ο εφιάλτης του νέφους
πάντοτε καραδοκεί, ας προσέξουν οι αρμόδιοι να μην πάνε στράφι προσπάθειες
τόσων χρόνων για να γλιτώσουμε απ’ αυτόν…