Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς Σφράγισε τον τίτλο

<

Το χθεσινό 13ο γκολ του Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς, γκολ που «άνοιξε» το δρόμο στη
νίκη του Ολυμπιακού επί του Παναθηναϊκού, ήταν γκολ συνώνυμο με τη λέξη
«γούρι». Κι αυτό, διότι οι «ερυθρόλευκοι» σφραγίζουν τον πέμπτο συνεχόμενο
τίτλο τους, καθόσον ούτε ο πλέον ευφάνταστος μπορεί να διανοηθεί ότι στις
εναπομείνουσες εννιά αγωνιστικές καλύπτεται η διαφορά των 12 βαθμών.
Τουλάχιστον όχι στην Ελλάδα…

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο τίτλος έρχεται σε απόσταση μιας ανάσας από γκολ του
αναμφισβήτητα κορυφαίου παίκτη του Ολυμπιακού την εφετινή περίοδο. Του
πολυτιμότερου. Ο «Τζόλε», ακόμη και την πρωτιά στον πίνακα των σκόρερς
δικαιούται να ονειρεύεται με λίγη τύχη και… ρέντα, άσχετα αν δεν είναι αυτό
που συνήθως ονομάζουμε «καθαρόαιμος επιθετικός». Είναι όμως τόσα άλλα, πολύ
δυσεύρετα στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Παίκτης, ικανός στη μέρα του να κάνει μόνος
τη (μεγάλη) διαφορά. Όταν ξεχύνεται και βρίσκεται σε φόρμα, στέκεται όρθιος
ακόμη και παρά τα χτυπήματα των αντιπάλων. Στον δρασκελισμό ασύλληπτος.
Άνεμος! Με σέντρες θεαματικές, σωστές, από το αριστερό του πόδι, το…
ακριβότερο στην ελληνική αγορά.

Σούπερ σκόρερ

Τούτο το πρωτάθλημα, ο Τζόρτζεβιτς εξελίχθηκε σε σκόρερ ολκής. Απαλλαγμένος
από τα δεσμά της άμυνας ή ακόμη και από διάφορες… εμπνεύσεις που τον ήθελαν
αμυντικό μέσο(!), κατάφερε να δημιουργεί εκεί που είναι ο φυσικός του χώρος:
στην άκρη, δίπλα στην αριστερή, πλάγια γραμμή. Η επανασυγκόλληση με τον
Γεωργάτο έφερε ξανά στον αφρό ένα από καλύτερα δίδυμα που γνώρισαν τα ελληνικά
γήπεδα. Ο Τζόρτζεβιτς παρά την απώλεια του πέναλτυ, δεν πτοήθηκε. Ναι μεν είχε
μια (φυσιολογική) κάμψη στην απόδοσή του, ωστόσο με την πάροδο του χρόνου
βελτιώθηκε, ανέβηκε ξανά και στην κατάλληλη στιγμή «χτύπησε». Ο Τζιοβάνι το
μαγικό, ο Σέρβος σταρ το ξεπέταγμα προ του Χένρικσεν, την ντρίμπλα στον
Νικοπολίδη και το γκολ στην άδεια εστία. Γιατί η προσπάθεια δεν ήταν τόσο απλή
όσο κάποιοι νομίζουν. Το αστείρευτο ταλέντο ενός… φυγά από την κοντινή
Γιουγκοσλαβία την έκανε απλή. Ο Τζόρτζεβιτς, παιδί του πολέμου ήρθε στην
Ελλάδα σχεδόν αμούστακος. Τα λίγα του μαλλιά με την πάροδο των ετών έγιναν
ελάχιστα και έφτασε στο σημείο ο συμπαθής παίκτης να τα ξυρίζει όλα,
προκειμένου να βγει το σύνθημα «είναι τρελλός ο καραφλός».

«Πρώτος των πρώτων»

Στην αρχή στον Πύργο και αργότερα, από το καλοκαίρι του ’96 στον Πειραιά, ο
Πρέντραγκ αισθάνεται «πρώτος των πρώτων». Καριέρα γεμάτη επιτυχίες. Διακρίσεις
και αναγνώριση με τον Πανηλειακό, καταξίωση στο Λιμάνι. Μετρά με τον Ολυμπιακό
μόνο τίτλους. Πέντε χρόνια, πέντε γύροι θριάμβου. Από το ’97 ως το 2001. Ένα
από τα γκολ που θυμόμαστε έντονα είναι το πέναλτι επί του Βάντσικ την πρώτη
του χρονιά. Η αρχή του τέλους για τα «πέτρινα χρόνια» του «Θρύλου». Χθες, ο
Τζόρτζεβιτς έβαλε άλλο ένα «τέλος» σε δυσμενή παράδοση. Με το «χρυσό» του γκολ
σταμάτησε τις «πράσινες» επιτυχίες μετά την αποπομπή από το Λιμάνι του
Μπάγιεβιτς. Τα «κόκκινα » χαμόγελα σε ντέρμπι αιωνίων ξαναήρθαν. Η συνέχεια
προβλέπεται συναρπαστική. Άλλωστε, ο Τζόλε είναι μόνο 29 ετών. Νιώθει όμως
Ελληνας, με Ελληνίδα σύζυγο και παιδί. Μόνο που οι τωρινοί του συμπατριώτες,
όντας γνήσιοι… Ελληνάρες, καθυστέρησαν τόσο, ώστε ο παίκτης να μην μπορεί να
ενισχύει την Εθνική Ελλάδας. Μήπως όμως είναι για τον ίδιο καλύτερα να φεύγει
πού και πού από τη μίζερη δική μας πραγματικότητα και να παίζει με την
Γιουγκοσλαβία ξεδιπλώνοντας παντού τις ικανότητές του;