Τώρα, ψυχραιμία

<

Ήδη ο ένας από τους στόχους του Ολυμπιακού για φέτος (Ευρωλίγκα) αποτελεί…
παρελθόν μετά τον αποκλεισμό από την Ταουγκρές. Όμως ίσως πιο ανησυχητικό εν
όψει των μελλοντικών υποχρεώσεων της ομάδας είναι η αντίδραση που είχε η ομάδα
σε συγκεκριμένα σημεία και για να ακριβολογούμε η απώλεια της ψυχραιμίας από
τον Μίλαν Τόμιτς και τον Ηλία Ζούρο.

Ο τεχνικός των «ερυθρολεύκων» τώρα βρίσκεται μπροστά σε μία μεγάλη πρόκληση.
Τις τεχνικές του γνώσεις δεν μπορεί να τις αμφισβητήσει κανείς, θα πρέπει,
όμως, να δείξει πως μπορεί στην πολύ δύσκολη στιγμή (όπως αυτή στην οποία έχει
περιέλθει τώρα ο Ολυμπιακός) να διατηρήσει το καλό κλίμα στην ομάδα και να
κρατήσει ενωμένους τους παίκτες. Δεν θα έχει πιθανότατα τη δυνατότητα να
ξαναχάσει σε τέτοιο βαθμό την ψυχραιμία του σε ένα τόσο κρίσιμο σημείο ενός
αγώνα, ο οποίος σήμαινε τόσα πολλά για την ομάδα του. Αν το κάνει τότε θα
καταστρέψει ό,τι ο ίδιος με τους παίκτες του προσπαθεί να κτίσει από το
καλοκαίρι.

Δεν είναι δυνατόν οι παίκτες να βλέπουν τον προπονητή τους ­ ακόμα και αν
αυτός το κάνει για να τους προστατεύσει ­ να παρεκτρέπεται τη στιγμή που τον
περιμένουν να πάνε μαζί στα αποδυτήρια για να πάρουν οδηγίες για το δεύτερο
ημίχρονο.

Πάντως, αν ο κόουτς με δεδομένη την απειρία του (αφού είναι η πρώτη του χρονιά
στον πάγκο ως πρώτος προπονητής) έχει κάποιο ελαφρυντικό, αυτός που δεν
δικαιολογείται είναι ο Μίλαν Τόμιτς, ένας από τους πιο έμπειρους παίκτες σε
όλη την Ευρώπη.

Ο Μίλαν έχει ζήσει στο «πετσί» του αδικίες και αδικίες, ιδιαίτερα στην
ευρωπαϊκή πορεία (θα ξεχάσει κανείς το πενθήμερο στη Λιμόζ το 1993 με τον
Ιταλό Ζανόν;), αλλά η αντίδρασή του ξεπέρασε τα όρια. Ίσως γιατί αυτήν τη φορά
θέλησε να στηρίξει τον προπονητή του στις διαμαρτυρίες προς τους διαιτητές,
θεωρώντας πιθανόν πως δεν τον σέβονται όσο θα έκαναν με ένα μεγάλο όνομα.

Και σε τελική ανάλυση ο Ολυμπιακός αδικείτο από έναν Άγγλο ρέφερι, ο οποίος
είναι άσχετος με το μπάσκετ, αλλά σε καμία περίπτωση δεν έχει δόλο, όπως τόσοι
και τόσοι άλλοι διαιτητές στο παρελθόν. Μπροστά στον Βέλγο Αρμάν ντε Κάιζερ,
και τον Ελβετό Φιλίπ Λίμαν (αδυναμία τους οι ελληνικές ομάδες) ο αγαθός
Ρίτσαρντ Στόουκς μοιάζει με… άκακο αρνάκι. Άλλωστε εάν πιστεύεις ό,τι χάνεις
το παιχνίδι από τη διαιτησία, προσπάθησε να εξαντλήσεις τις πιθανότητες νίκης
που έχεις και μετά έχεις κάθε λόγο να διαμαρτυρηθείς.

Αυτός που δικαιούται να έχει παράπονα από τον Στόουκς είναι ο Ντέιβιντ Ρίβερς
που και πάλι, όμως, κράτησε περισσότερο την ψυχραιμία του από τους Τόμιτς και
Ζούρο.

Πάντως, ο στόχος πλέον προπονητή και παικτών είναι να μείνουν ενωμένοι, ενώ το
άλλο θέμα που απασχολεί διακαώς τον τεχνικό των «ερυθρολεύκων» είναι αυτό του
Ντίνο Ράτζα.

Ο Κροάτης εδώ και έναν μήνα υπερβάλλει εαυτόν και παίζει πότε με σοβαρό
αιμάτωμα (Βερόνα), πότε με πυρετό (Μαρούσι). Ιδιαίτερα τον τελευταίο καιρό
είναι εξαντλημένος και σήμερα πρόκειται να υποβληθεί σε εξετάσεις, προκειμένου
να διαπιστωθεί εάν υπάρχει συγκεκριμένος ιατρικός λόγος για την κόπωση που νιώθει.