ΔΡΟΜΟΙ

Μια σκέψη…

… της μόδας σήμερα στη Βρετανία είναι πως η χώρα θα έπρεπε να
επαναδιαπραγμευτεί ­ ή ακόμη και να ακυρώσει ­ τις ευρωπαϊκές συνθήκες,
προκειμένου να ενταχθεί στη βορειοαμερικανική εμπορική ζώνη της NAFTA. Την
ίδια ώρα και σε μια κρίσιμη καμπή της αμερικανικής οικονομίας, γράφει η
εφημερίδα «Daily Telegraph», οι Αμερικανοί εργαζόμενοι διαπιστώνουν ότι το
βιοτικό επίπεδο των Ευρωπαίων συναδέλφων τους είναι υψηλότερο. Οι ρυθμοί
οικονομικής ανάπτυξης στην Αμερική και την Ευρώπη είναι περίπου ίδιοι. Η
παραγωγικότητα της εργασίας είναι περίπου ίδια. Η Ευρώπη έχει εμπορικό
πλεόνασμα. Η Αμερική έχει εμπορικό έλλειμμα. Το ευρωπαϊκό κράτος πρόνοιας
εξασφαλίζει έναν πιο πολιτισμένο τρόπο ζωής χωρίς τη βαναυσότητα που
παρατηρείται στις ΗΠΑ. Οι εισοδηματικές ανισότητες στην Αμερική είναι πολύ πιο
μεγάλες από ό,τι στην Ευρώπη και βαθαίνουν ολοένα.

Οι ευρωσκεπτικιστές…

… μπορεί να μην κρύβουν την αντιπάθειά τους για τα ευρωπαϊκά αμυντικά
σχέδια, που εξασθενίζουν τον αμερικανικό έλεγχο στο ΝΑΤΟ, αλλά είναι γεγονός
ότι η αμερικανική πυραυλική άμυνα ελάχιστους φίλους έχει στην Ευρώπη. Όσο
περισσότερο η Ευρώπη ολοκληρώνεται ως κράτος, τόσο πιο πιθανό είναι να
διαδεχτεί την Αμερική ως οικονομική υπερδύναμη και να μετατρέψει τη στενή
στρατιωτική σχέση που έχει σήμερα μαζί της το πολύ-πολύ σε μια παλιού τύπου
συμμαχία. Το πώς και το πότε είναι θέμα χρόνου. Όμως, το τέλος του παιχνιδιού
έχει ήδη γραφτεί: αναπόφευκτα, η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση οδηγεί στην ανατροπή της
αμερικανικής κυριαρχίας. Αυτά όλα είναι βέβαια γνωστά τόσο στους αμερικανικούς
όσο και στους ευρωπαϊκούς ηγετικούς κύκλους, γι’ αυτό ακριβώς κάνουν να
μοιάζουν ακόμη πιο αναξιοπρεπείς οι προσπάθειες του Μπλερ να ευχαριστήσει με
κάθε τρόπο την Αμερική.

Η συνάντηση…

… του «προέδρου» Μπλερ με τον νέο Αμερικανό πρόεδρο αντιμετωπίστηκε με
ειρωνεία από μεγάλη μερίδα του βρετανικού Τύπου, που παρατηρεί ότι η περίφημη
«ειδική σχέση» πρέπει να είναι κάτι παραπάνω από τη βρετανική προθυμία να
ικανοποιούνται οι ορέξεις των Αμερικανών, όπως γράφει όχι δίχως κάποια πικρία
η εφημερίδα «Independent». Η σοβαρότερη συνέπεια από τον δεύτερο «Πόλεμο των
Άστρων» είναι ότι βάζει τα αμερικανικά συμφέροντα πριν από τα ευρωπαϊκά. Έτσι
δείχνει ακόμη πιο δουλοπρεπής η προθυμία του Μπλερ να εκχωρήσει στον νέο
«ειδικό φίλο» του μια βάση έγκαιρης προειδοποίησης στο Γιορκσάιρ, η οποία δεν
πρόκειται να προστατέψει ούτε τα βρετανικά ούτε τα ευρωπαϊκά συμφέροντα.
Κανείς δεν περιμένει βέβαια από έναν Μπλερ να υιοθετήσει τη σχεδόν
αντιαμερικανική στάση των Γάλλων.

Υπάρχουν…

… όμως σήμερα πολλοί Βρετανοί που θα ήθελαν να του υπενθυμίσουν ­ ίσως βρουν
την ευκαιρία να το κάνουν στις εκλογές του Μαΐου ­ ότι, τουλάχιστον μερικές
φορές, τα βρετανικά συμφέροντα δεν συμπίπτουν με τα αμερικανικά. Υπάρχουν
σήμερα πολλοί Βρετανοί που δεν αισθάνονται υποχρεωμένοι να μένουν πιστοί στην
όποια «ειδική σχέση» έχει διασωθεί μετά την αποχώρηση του συνοδοιπόρου του
Μπλερ στον «τρίτο δρόμο» Μπιλ Κλίντον. Υπάρχουν σήμερα πολλοί Βρετανοί που
θεωρούν δουλικότητα τον «επικουρικό» βρετανικό ρόλο σε αμερικανικές
πρωτοβουλίες όπως οι βομβαρδισμοί του Ιράκ. Αισθάνονται ταπεινωτική την άκριτη
υποστήριξη σε ό,τι κάνει ο εκάστοτε πρόεδρος των ΗΠΑ και δεν θα έσπευδαν ποτέ
να γλείψουν τις καουμπόικες μπότες του Τεξανού, όπως έκανε τις προάλλες ο Τόνι
Μπλερ.