ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ «Αν έχεις τύχη διάβαινε…»

Πόσες και πόσες γυναίκες, μητέρες, νοικοκυρές, εργαζόμενες κι άλλοι τόσοι
άνδρες διαθέτουν γνώσεις, είναι έξυπνοι, κοινωνικοί, ευγενείς. Διαθέτουν
σπάνιες διοικητικές ικανότητες, ταλέντο στις δημόσιες σχέσεις, υποκριτικά
προσόντα, επιμέλεια, φροντίδα και μέθοδο. Επιμένουν και υπομένουν. Έχουν
στόχους και φιλοδοξίες. Και, εν τέλει, αδυνατούν να ξεφύγουν από τη μέτρια ζωή
τους. Μόνο και μόνο επειδή είναι άτυχοι. Ή, μάλλον, δεν τους «έκατσε» η
ευκαιρία. Δεν διασταυρώθηκαν την κατάλληλη στιγμή με τους κατάλληλους
ανθρώπους. Δεν κτύπησαν την πόρτα την ώρα που έπρεπε. Δεν φλέρταραν και δεν
λιποθύμησαν στην αγκαλιά εκείνου που έπρεπε. Δεν έφτασε το βιογραφικό τους τη
στιγμή των κρίσεων και των προσλήψεων. Δεν ήταν ευνοϊκά τα άστρα γι’ αυτούς
όταν οι μεγάλες πύλες ήταν ανοικτές. Υπάρχει και η άποψη πως «όποιος θέλει
μπορεί και τα καταφέρνει». Προσωπικά γνωρίζω περισσότερους που δεν έχουν
καταφέρει όσα μπορούν. Κι άλλους που προσπαθούν επί ματαίω. Κι ακόμη πιο
πολλούς που έφτυσαν αίμα για να καταφέρουν ό,τι επιθυμούσαν. Πώς να το
κάνουμε; Όλα γίνονται πιο εύκολα όταν κάποιος σε στηρίζει. Ακόμη και η
εξωτερική σου εμφάνιση μπορεί να βελτιωθεί. Και τα προσόντα σου
αναδεικνύονται. Και οι ικανότητές σου αξιοποιούνται. Και οι στόχοι σου
επιτυγχάνονται. Συνομιλητής με όποιον θέλεις, όταν θέλεις και για όποιο θέμα
θέλεις. Η γνώμη σου γίνεται νόμος και η συνδρομή σου απαραίτητη. Αυτό είναι
που λέμε «αν έχεις τύχη διάβαινε…». Κάπου θα συναντηθείτε.