Περιμένει 2 χρόνια στις λίστες της μεθαδόνης

Περιμένει σχεδόν δύο χρόνια για να ενταχθεί στο πρόγραμμα της μεθαδόνης.
Είναι ένας 55χρονος τοξικομανής που «θέλει να ξεφύγει» για να ζήσει και να
χαρεί μαζί με τα δύο μικρά παιδιά του. Ο ίδιος αφηγείται την πορεία του στην
ηρωίνη.

Ο αριθμός πρωτοκόλλου ήταν το μόνο που πήρε αμέσως ο 55χρονος τοξικομανής. Για την ένταξη στο πρόγραμμα μεθαδόνης όμως, περιμένει ήδη σχεδόν δύο χρόνια

«Όλα ξεκίνησαν πριν από δυόμισι χρόνια περίπου. Ήμουν ήδη πέντε χρόνια
αλκοολικός. Ενάμιση (ή και παραπάνω) μπουκάλι την ημέρα ήταν αυτό που
χρειαζόμουν για να ξεχνάω τα πάντα. Ήξερα όμως ότι ήμουν άρρωστος. Ότι ο
δρόμος που είχα διαλέξει ήταν ένας δρόμος χωρίς επιστροφή. Έχασα ακόμα και την
επιχείρησή μου, μια καφετέρια στο κέντρο της Αθήνας, που δούλευε μια χαρά.
Καταστράφηκα. Έπρεπε να κόψω το ποτό. Αλλά δεν έβρισκα τον τρόπο για να το
κάνω».

Ήταν η εποχή που μπήκε στη ζωή του η ηρωίνη. «Εκείνη τη στιγμή βρέθηκε μπροστά
μου και φάνταζε σαν μια “λύση” για τον αλκοολισμό. Δεν άργησα να καταλάβω πως
το μόνο που έκανα ήταν να πέσω από τη μια αρρώστια στην άλλη. Γιατί αυτό είναι
η ηρωίνη: μια αρρώστια που σε κάνει για μια στιγμή να νιώσεις καλά και μετά
αποκαλύπτεται μπροστά στα μάτια σου. Τότε καταλαβαίνεις το παραμύθι της. Αλλά
είναι ήδη πολύ αργά. Έχεις ήδη αρχίσει να τη χρειάζεσαι, είσαι ήδη
εξαρτημένος».

Ο 55χρονος Π.Μ. πέρασε μερικούς μήνες μαζί με την ηρωίνη. «Ήρθε όμως η στιγμή
που συνειδητοποίησα ότι ήμουν τόσο άρρωστος όσο ήμουν και όταν έπινα. Έχω δύο
παιδιά να μεγαλώσω, να τους δώσω τις σωστές αρχές για να βγουν στη ζωή. Να
ξαναζήσω κι εγώ μαζί τους. Κατάλαβα λοιπόν ότι με τη χρήση δεν θα τα
κατάφερνα».

Εγκεφαλικό και έμφραγμα

Τον Αύγουστο του 1999 χτυπάει την πόρτα της μονάδας μεθαδόνης του ΟΚΑΝΑ στα
Εξάρχεια. «Πήρα ένα χαρτί που έγραφε έναν αριθμό πρωτοκόλλου. Θα περιμένετε να
σας ειδοποιήσουμε, μου είπαν. Έχουν περάσει σχεδόν δύο χρόνια και δεν με έχουν
ειδοποιήσει ακόμα…».

Στο διάστημα αυτό της αναμονής ήρθε το εγκεφαλικό. Νοσηλεύτηκε για αρκετό
διάστημα σε νοσοκομεία της Αθήνας. Και πριν καλά καλά προλάβει να συνέλθει,
τον περασμένο Μάιο, ήρθε και ένα έμφραγμα. «Εκμυστηρεύτηκα την αρρώστια μου
για τη ηρωίνη στο γιατρό που με παρακολουθούσε. Ήταν κατηγορηματικός: πρέπει
να σταματήσεις τη χρήση, η ζωή σου κινδυνεύει άμεσα».

Όμως η σειρά του για τη μεθαδόνη φαίνεται ότι αργούσε ακόμη. «Έκανα κάποιες
προσπάθειες να την κόψω μόνος μου. Ξεγελούσα τον εαυτό μου με υπνωτικά χάπια.
Προσπάθησα ακόμα και με το να μην παίρνω τίποτα. Όμως δεν κατάφερα να αντέξω
τα συμπτώματα της στέρησης. Δεν βρήκα τη δύναμη να ξεπεράσω τους αφόρητους
πόνους στο στομάχι και σε όλο το σώμα, τα ρίγη, τους σπασμούς. Γι’ αυτό και
όλον αυτό τον καιρό που περιμένω για τη μεθαδόνη δεν κατέφυγα σε κανένα στεγνό
πρόγραμμα».

Ο 55χρονος αποφασίζει να παρακαλέσει. «Έπειτα από πολλές προσπάθειες έφτασα
στον διευθυντή της Μονάδας μεθαδόνης. Του μίλησα για τη ζωή μου με την ηρωίνη
και του έδειξα τις γνωματεύσεις των γιατρών. Όπως μου τα λες καλά μου
φαίνονται, ήταν η απάντησή του, όμως δεν μπορεί να γίνει κάτι άμεσα, πρέπει να
περιμένεις…».

Δεν ξέρουν οι δικοί του

Ζήτησε να δει και τους υπευθύνους του Οργανισμού. Όμως μέχρι σήμερα δεν τα
έχει καταφέρει. «Ζητάω βοήθεια για να σώσω τη ζωή μου. Για να μπορέσω να σταθώ
και πάλι στα πόδια μου, για να μεγαλώσω τα παιδιά μου και να χαρώ μαζί τους,
για να μπορέσω να ξαναδουλέψω και να ζήσω την οικογένειά μου, που ακόμα δεν
ξέρει για την αρρώστια μου».

«Περιμένουν να πεθάνω και μετά να έρθει η σειρά μου;», είναι η απορία του
55χρονου. Η δική του αναμονή, όπως και χιλιάδων άλλων χρηστών, είναι απλώς η
επιβεβαίωση μιας κατάστασης. Τα προγράμματα μεθαδόνης δεν είναι αρκετά για
όλους…

Όπως ανέφερε στα «ΝΕΑ» η πρόεδρος του Οργανισμού Κατά των Ναρκωτικών κ. Άννα
Κοκκέβη, «υπάρχουν περιπτώσεις χρηστών στις οποίες δίνεται προτεραιότητα για
τη μεθαδόνη. Τέτοιες περιπτώσεις είναι, για παράδειγμα, ασθενείς με AIDS ή με
άλλες εξίσου σοβαρές ασθένειες. Η προτεραιότητα δίνεται αφού οι γιατροί της
μονάδας το κρίνουν με βάση τα ιατρικά πιστοποιητικά του ασθενούς».