ΠΡΟΣΩΠΑ «Ο Βρώμικος Πόλεμος» της Αλγερίας

Το βιβλίο του έπεσε σαν βόμβα στην Αλγερία: στρατιώτες μεταμφιέζονται σε
ισλαμιστές και σφάζουν αμάχους, καταγγέλλει ο υπολοχαγός Χαμπίμπ Σουαϊντία.

Χαμπίμπ Σουαϊντία. Ο Αλγερινός αξιωματικός που έσπασε το ταμπού για τον στρατό

Το βιβλίο του υπολοχαγού με τίτλο «Ο Βρώμικος Πόλεμος» κυκλοφόρησε την
περασμένη Πέμπτη στη Γαλλία από τις εκδόσεις La Decouverte ­ ένα κατηγορητήριο
202 σελίδων εναντίον της αλγερινής στρατιωτικής εξουσίας. Ο Σουαϊντία, ο
οποίος κατετάγη το 1989 φιλοδοξώντας να υπηρετήσει την πατρίδα του, κατηγορεί
τον στρατό ότι χρησιμοποιεί τις ίδιες μεθόδους με τους ισλαμιστές αντιπάλους
του. Σύμφωνα με τον υπολοχαγό, στην Αλγερία συγκρούονται δύο βαρβαρότητες και
καμιά δεν είναι καλύτερη από την άλλη.

«Είδα συναδέλφους να καίνε ζωντανό ένα δεκαπεντάχρονο παιδί», γράφει ο
Σουαϊντία, ο οποίος ζει πολιτικός εξόριστος στο Παρίσι. «Είδα στρατιώτες να
μεταμφιέζονται σε τρομοκράτες και να σφάζουν αμάχους. Είδα στρατιώτες να
δολοφονούν εν ψυχρώ απλούς υπόπτους. Είδα αξιωματικούς να βασανίζουν μέχρι
θανάτου ισλαμιστές. Είδα υπερβολικά πολλά». Πήγε κι ο ίδιος πολλές φορές με
πολιτικά σε χωριά, κρατώντας αυτοσχέδια όπλα που είχε κατασχέσει από τους
«τρομοκράτες»: «Ρωτούσαμε τους χωρικούς, μήπως είδατε να περνούν στρατιώτες;
Εκείνοι νόμιζαν πως είμαστε αντάρτες. Άνοιγαν την πόρτα τους. Και πέθαιναν.
Ποιος να διαμαρτυρηθεί;». Στη Βίλα Κοπαβί, βάση από το 1993 του 25ου τάγματος
ειδικών δυνάμεων, «καίγαμε τα χαρτιά όσων συλλαμβάναμε κι αυτό ήταν το τέλος
τους». Στο υπόγειο, σε πέντε κελιά των 2 τ.μ., ήταν μονίμως στοιβαγμένοι δέκα
ώς δεκαπέντε άνθρωποι. «Δεξιά, πριν από τα κελιά, είναι το υλικό για τα
βασανιστήρια: αλυσίδες, μία λεκάνη με βρωμόνερα, απορρυπαντικά, ηλεκτρικά
καλώδια, εργαλεία κ.λπ.». Η περιγραφή προκαλεί ανατριχίλα: «Δεν ρωτάς τίποτε
αυτούς τους ανθρώπους. Τι μπορούν να ξέρουν; Το κάνεις μόνο για να φοβίσεις
τους άλλους». Από το 1993 ώς το 1995, είδε μόνον ένα να βγαίνει ζωντανός:
«Ήταν ένας περαστικός γιατρός που συλλάβαμε σ’ έναν έλεγχο. Δεν είχε τα χαρτιά
του και τον οδηγήσαμε εκεί. Τρελάθηκε». Στη Βίλα της κόλασης, οι αξιωματικοί,
στον πρώτο όροφο, ακούνε όλη νύχτα τα ουρλιαχτά εκείνων που βασανίζονται στο
υπόγειο. Γι’ αυτό καθένας τους έχει στο δωμάτιό του το μπουκάλι του: παστίς,
ουίσκι, χάπια… Γύρω στις 4 με 5 το πρωί, όταν ξαπλώνεις ελπίζοντας να
καταφέρεις να κοιμηθείς, αναρωτιέσαι αν ζεις την πραγματικότητα ή έναν
εφιάλτη».

Τον πρόλογο του βιβλίου υπογράφει ο Φερντινάντο Ιμποζιμάτο, ο Ιταλός δικαστής
που έγινε διάσημος με τον αγώνα του κατά της τρομοκρατίας, και ο Σουαϊντία δεν
μπορεί να κατηγορηθεί πειστικά ότι «συμπαθεί» τους ισλαμιστές. Έτσι «Ο
Βρώμικος πόλεμος» έχει προκαλέσει μεγάλη ταραχή στο καθεστώς. «Οι ένοχοι
πρέπει να δικαστούν», καταλήγει ο Σουαϊντία. «Είμαι και ο ίδιος έτοιμος να
εμφανιστώ ενώπιον των δικαστών γι’ αυτά που έκανα».