ΕΓΡΑΨΑΝ

Raimer Hermann

(ο ανταποκριτής στην Κωνσταντινούπολη, για τη σημερινή Τουρκία)

«Το κράτος ήταν κάποτε για τους Τούρκους κάτι σαν αρχηγός που άπλωνε το χέρι
του προστατευτικά πάνω από τη μεγάλη οικογένεια, σήμερα κατάντησε ένα τέρας
που μοιράζει προνόμια, ευνοεί τον ένα σε βάρος του άλλου και κλείνει συμφωνίες
με τον υπόκοσμο.

Πίσω από αυτή την πρόσοψη του εθνικού κράτους, διαφάνηκε ο σκελετός ενός
κράτους ληστρικού. Όλοι επωφελήθηκαν από αυτό το κράτος, γιατί τους πρόσφερε
τις δυνατότητες να ληστεύουν. Όποιος πάρει άδεια να ανοίξει μία τράπεζα,
αδειάζει τα ταμεία της και μετά την παραδίδει στο κράτος για να φροντίσει αυτό
για τους καταθέτες. Όποιος είναι υπεύθυνος για μία κρατική επιχείρηση
μεγαλώνει την λίστα των απασχολούμενων με εικονικά ονόματα και εμβάζει τους
μισθούς τους στον προσωπικό του λογαριασμό.

Όποιος είναι υπεύθυνος για μία κρατική τράπεζα δίνει δάνεια στους φίλους του
που πληρώνονται όταν πια ο καλπάζων πληθωρισμός έχει φάει την αξία τους. Έτσι
είναι στην Τουρκία. Ο επιχειρηματίας διαθέτει το χρήμα για το λάδωμα, ο
πολιτικός την εξουσία και ο κρατικός υπάλληλος την τεχνογνωσία για την λοβιτούρα.»

(«Frankfurter Allgemeine Zeitung»)