Φίγκο, Ριβάλντο, Μπέκαμ, Ζιντάν, Μπατιστούτα, Τότι. Όλοι στη χρυσή λίστα του
ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Όλοι πληρώνονται το βάρος τους σε χρυσάφι


Το ποδόσφαιρο, στον εικοστό πρώτο αιώνα, είναι πια μια ολοκληρωμένη
επιχείρηση. Γι' αυτό δεν αμφιβάλλει πλέον ουδείς. Ό,τι πρόκειται να γίνει,
στον χώρο του ποδοσφαίρου, περνά μέσα από την επιταγή ή το μετρητό χρήμα,
εφόσον ο σύλλογος έχει τις δυνατότητες.


Τα σωματεία που θέλουν κι έχουν βάλει για στόχο τη διεθνή, κυρίως, διάκριση,
δεν διστάζουν να δαπανήσουν τεράστια ποσά για να κατακτήσουν όχι μόνο έναν
εθνικό τίτλο, αλλά ένα κύπελλο Ευρώπης.


Οι σύλλογοι επενδύουν, γιατί είναι βέβαιοι ότι μόνο έτσι θα μπορέσουν να
προσελκύσουν τους φιλάθλους στα στάδια. Και ότι μονάχα με μία ή περισσότερες
διακρίσεις θα διαθέσουν τα προϊόντα τους στο μάρκετινγκ ή, το σημαντικότερο,
τα τηλεοπτικά δικαιώματα και τις άλλες εμπορικές συναλλαγές που συναντάμε σε
όλα τα μεγάλα στάδια του κόσμου.


Τα είκοσι τελευταία χρόνια, πραγματοποιήθηκαν συναλλαγές ύψους 50
τρισεκατομμυρίων δραχμών για μετακινήσεις (κοινώς μεταγραφές) ποδοσφαιριστών
απ' όλα τα σημεία της γης, με αποδέκτες ιδιαίτερα τους ευρωπαϊκούς συλλόγους.
Τα εκπληκτικά μεγάλα ποσά είναι ανάλογα της αξίας των παικτών, αλλά και των
σωματείων όπου μεταγράφονται.


Το μεγάλο παζάρι


Η Λατινική Αμερική και αργότερα η Αφρική είναι οι δύο χώρες που την πρώτη
δεκαετία είχαν το προβάδισμα στο «παζάρι των μετακινήσεων».


Αργότερα, από την Ολλανδία, την Αγγλία και τη Γερμανία οι παίκτες άνοιξαν την
πόρτα εξόδου τους σε διαφορετικές κατευθύνσεις.


Η Ιταλία και η Ισπανία, διατηρούν ακόμα τον τίτλο των «πλέον πολυδάπανων
εταιρειών-σωματείων» στον τομέα των μεταγραφών.


Η Γερμανία και η Αγγλία, οι οποίες είχαν δημιουργήσει ένα καθεστώς
«κεκλεισμένων των θυρών» σε ξένους παίκτες, επί μία δεκαπενταετία, περίπου,
έγιναν στη συνέχεια οι χώρες που δαπάνησαν και δαπανούν τεράστια ποσά για
αγορά ξένων παικτών.


Η Γαλλία είχε και διατηρεί ακόμα ως χώρα προέλευσης των ποδοσφαιριστών που
αγωνίζονται στις ομάδες της την αφρικανική ήπειρο, αλλά και τις άλλοτε
αποικίες της στον Ειρηνικό και τον Ινδικό Ωκεανό.


Η Πορτογαλία θεωρείται η χώρα με τη μεγαλύτερη σε έκταση και αριθμό
ποδοσφαιρική συναλλαγή, με παράλληλη απόκτηση πορτογαλικής υπηκοότητας. Έτσι,
η Πορτογαλία, με τη Βραζιλία, χώρα προέλευσης γνωστών ποδοσφαιριστών στο
πρωτάθλημά της, έγινε αφορμή να δημιουργηθούν παρανομίες και εθνικοποιήσεις με
αποτέλεσμα αρκετοί από τους άσους των βραζιλιάνικων, κυρίως, ομάδων να
φορέσουν ακόμα και τη φανέλα της Εθνικής Πορτογαλίας.


Το Βέλγιο και η Ολλανδία ακολούθησαν παρόμοια τακτική. Έτσι, τα εθνικά
πρωταθλήματα των πιο πάνω χωρών διακρίνονταν από την «πολυχρωμία» και
«πολυφωνία» γλωσσικών ιδιωμάτων...


Στην Ελλάδα






Στο παζάρι των μεταγραφών, όπως ήταν επόμενο, δεν θα μπορούσε να μείνει έξω
από το κοινό κλίμα η Ελλάδα.


Από την Ιταλία και το Αβελίνο του Αναστόπουλου ξεκίνησε η μεγάλη εκστρατεία
των μεταναστεύσεων στην Αγγλία, την Ολλανδία, την Ισπανία, το Βέλγιο, την
Ελβετία, την Ιταλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία, τη Σκωτία και άλλες χώρες,
όπου οι Έλληνες ποδοσφαιριστές μπορεί να μη σημάδεψαν τη μεταγραφή τους με
μεγάλα ποσά, άνοιξαν όμως τον δρόμο για το μέλλον των νεώτερων συναδέλφων
τους. Κι ακόμα, θα μπορούμε να υπερηφανευόμαστε ότι «επιτέλους και το ελληνικό
ποδόσφαιρο έχει την τιμή να εκπροσωπείται από ποδοσφαιριστές του σε ευρωπαϊκές
ομάδες. Κάτι που αναδεικνύει και το ταλέντο τους, που μέχρι πρότινος πιστεύαμε
ότι δεν ήταν αρκετό για να κάνει ένας παίκτης μας καριέρα στο εξωτερικό».


Οι ακριβοπληρωμένοι


Στην κατηγορία των πλέον ακριβοπληρωμένων ποδοσφαιριστών του κόσμου, έχουμε το
κόστος για το σύλλογο που απέκτησε τον παίκτη και ταυτόχρονα την αμοιβή των
παικτών από την ίδια μεταγραφή, με βάση το συμβόλαιό τους.


Στους χρυσοπληρωμένους ποδοσφαιριστές την 4η θέση κατέχει ο Μπέκαμ με αποδοχές
ετήσιες περίπου 1,8 δισ. δραχμές. Ακολουθεί ο Κροάτης (5ος) Μπόκτσιτς με 1,750
δισ. δρχ. και στην 6η θέση βρίσκουμε τον Πορτογάλο Φίγκο, καλύτερο παίκτη στην
Ευρώπη τον χρόνο που έληξε. Ο Φίγκο, σήμερα άσος της Ρεάλ, κερδίζει συνολικά
1,500 δισ. δρχ.


Στην αναλυτική λίστα που παραθέτουμε, αναφέρονται τα 17 πιο χρυσά πόδια του
κόσμου.


Στη δεύτερη λίστα συγκαταλέγονται τα κέρδη των ομάδων που πώλησαν παίκτες.
Παράλληλα βρίσκουμε τις ακριβότερες μεταγραφές στην ιστορία του ποδοσφαίρου.


Ο σύλλογος που δαπάνησε τα περισσότερα χρήματα για έναν ποδοσφαιριστή τον
χρόνο που έφυγε ήταν η Ρεάλ Μαδρίτης, αγοράζοντας από την Μπαρτσελόνα τον
Λουίς Φίγκο αντί του ποσού των 22 δισ. δραχμών.


Την ίδια χρονιά βρίσκουμε στη δεύτερη θέση την αγοραπωλησία της Λάτσιο από την
Πάρμα για την απόκτηση του Ερνάν Κρέσπο αντί του ποσού των 19 δισ. δραχμών.


Ο Γκαμπριέλ Μπατιστούτα, μέσα στο 2000, μετακινήθηκε από τη Φιορεντίνα στη
Ρόμα αντί του ποσού των 12 δισ. δραχμών.


Η μεταγραφή του Σαμπανί Νόντα από τη Ρεν στη Μονακό ήταν η χαμηλότερη σε αξία
μεταγραφή «υψηλών προδιαγραφών» στην Ευρώπη. Κόστισε περίπου 5,5 δισ. δραχμές.


Ο πλέον ακριβοπληρωμένος ποδοσφαιριστής, δηλαδή με τα περισσότερα ετήσια
κέρδη, είναι ο Βραζιλιάνος Ριβάλντο που βάζει στις καταθέσεις του στην τράπεζα
το ποσό των 2,5 δισ. δραχμών.


Αμέσως μετά τον Ριβάλντο, ο Μπατιστούτα είναι ο καλύτερα αμειβόμενος παίκτης
του κόσμου. Κερδίζει στη Ρόμα 2,2 δισ. δραχμές τον χρόνο.


Ακολουθεί ο Ραούλ στη Ρεάλ Μαδρίτης που έχει συμβόλαιο αλλά και μεικτά ετήσια
κέρδη 2 δισ. δραχμές.


Αξίζει εδώ να σημειώσουμε πως τα μεγάλα κέρδη για τους ποδοσφαιριστές
προέρχονται ιδιαίτερα από τις διαφημίσεις. Κάτι που είναι δυνατόν να
καταγραφεί, όταν σε ένα αποκαλυπτικό άρθρο της «Κοριέρε ντέλο Σπορτ»
αποδεικνύεται ότι «μέχρι πρότινος, οι καλύτερα αμειβόμενοι αθλητές ήταν οι
τενίστες. Σήμερα, είναι οι ποδοσφαιριστές».


Στη λίστα με τα χρυσά πόδια



Ποιοι είναι οι πλέον ακριβοπληρωμένοι ποδοσφαιριστές σ' ολόκληρο τον κόσμο;
Ένα ερώτημα που θέλει ανάλυση, αφού μέχρι τώρα δύσκολα μπορεί κάποιος να κάνει
υπολογισμούς με ακρίβεια. Το σύστημα των συμβολαίων για τους επαγγελματίες
παίκτες είναι πολύπλοκο. Έτσι, δύσκολα μπορεί κάποιος να υπολογίσει τα χρήματα
που κερδίζουν οι άσοι των γηπέδων, αφού πρόκειται για συμβόλαια πολλαπλά και
με διαφορετικούς επιχειρηματίες. Και δεν εννοούμε μονάχα τα χρήματα που
κερδίζουν από τις ομάδες, αλλά κυρίως τα κέρδη από τις συμβάσεις με εταιρείες,
προϊόντα για διαφήμιση, κ.λπ. Στον πίνακα που ακολουθεί θα αναφερθούμε στα
ποσά που έγιναν γνωστά από τα σωματεία των παικτών, καθώς και την επικύρωσή
τους από τον επίσημο φορέα ή όργανο, όπως είναι το υπουργείο Οικονομικών της
χώρας στην οποία σήμερα αγωνίζονται οι ποδοσφαιριστές αυτοί.


Στην πρώτη θέση της κατάταξης των παικτών με τις μεγαλύτερες «εισπράξεις» από
αποδοχές στην ομάδα που αγωνίζονται και τα κέρδη από τις διαφημίσεις και τα
άλλα συμβόλαια που έχουν με εταιρείες και προϊόντα, βρίσκουμε τον Βραζιλιάνο
Ριβάλντο της Μπαρτσελόνα. Τα ετήσια κέρδη του φθάνουν τα δύο δισεκατομμύρια
πεντακόσια εκατομμύρια δραχμές...

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από