Κάθε πέρυσι...



... και καλύτερα. «Αρχίζουμε τον νέο αιώνα με παραπάνω από 20 εκατομμύρια νέες
θέσεις εργασίας, τη μεγαλύτερη οικονομική ανάπτυξη και τη χαμηλότερη ανεργία
των 30 τελευταίων ετών, τη χαμηλότερη φτώχεια των 20 τελευταίων ετών, με μια
νέα οικονομία που έχει φέρει την επανάσταση και έχει κάνει τη χώρα όσο ποτέ
άλλοτε ισχυρή». Αυτά έλεγε ο πρόεδρος Κλίντον πέρυσι τέτοιο καιρό,
απευθυνόμενος στο αμερικανικό έθνος. Πόσο ρηχά αντηχούν σήμερα αυτά τα λόγια.
Εδώ και μερικές εβδομάδες, οι άσχημες οικονομικές ειδήσεις ξεχειλίζουν σαν
πλημμυρίδα, η αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία γυρίζει δέκα χρόνια πίσω, με
πτώση των κερδών και απολύσεις εργαζομένων, και η «επανάσταση» των εταιρειών
υψηλής τεχνολογίας σκάει σαν φούσκα. Από τη Μέκκα των ελεύθερων αγορών, η
ανταποκρίτρια της «Ιντιπέντεντ» Μαίρη Ντεσέβσκι μεταδίδει πως η λέξη «ύφεση»
ακούγεται ολοένα και συχνότερα.


Στην αρχή...



... του νέου αιώνα, που τους επιφύλαξε ένα απότομο «ξύπνημα», οι Αμερικανοί
τρίβουν τα μάτια τους βλέποντας να στέκει ακόμη απέναντί τους ενωμένη η
Ευρώπη, με το ευρώ να ανεβαίνει και με χώρες σαν τη Σουηδία και τη Γαλλία, που
η Αμερική τις είχε ξεγράψει ως απροσάρμοστες στα θέσφατα της ελεύθερης αγοράς,
να τα καταφέρνουν μια χαρά. Κάποιοι βέβαια από αυτούς τους Αμερικανούς θα
γυρίσουν πλευρό και θα συνεχίσουν τον ύπνο τους. Άλλοι όμως αναρωτιούνται
μήπως αυτός ο νέος αιώνας, που έως τώρα θεωρούσαν αποκλειστικά δικό τους,
ανήκει ήδη στην Ευρώπη. Η ιδέα πως ο παλιός κόσμος επιστρέφει, για να
διεκδικήσει από τον νέο την πρωτιά που κάποτε του ανήκε, απασχολεί τα
αμερικανικά μέσα ενημέρωσης.


Το έτος 2001...







... το αμερικανικό μοντέλο της ελεύθερης αγοράς μοιάζει όσο ποτέ άλλοτε σαθρό.
Η πολιτεία της Καλιφόρνιας ­ που έχει την έβδομη σε μέγεθος οικονομία του
κόσμου ­ το καλοκαίρι ψήνεται στη ζέστη και τον χειμώνα ξεπαγιάζει στο κρύο,
γιατί απέτυχε παταγωδώς το πρόγραμμα «απελευθέρωσης» της αγοράς ενέργειας. Η
κεντρική κυβέρνηση υποχρέωσε την πολιτεία να αυξήσει τις επιδοτήσεις και να
λάβει νομοθετικά μέτρα. Βέβαια, έτσι υπονομεύτηκε η αυτονομία της ελεύθερης
αγοράς. Όμως, μπροστά στο σοβαρό ενεργειακό πρόβλημα που αντιμετωπίζει
ολόκληρη η χώρα, η Αμερική υποχρεώθηκε να ανατρέξει στο παρεμβατικό ευρωπαϊκό
μοντέλο. Εκτός από το ηλεκτρικό δίκτυο της χώρας, φαίνεται πως ξεφτίζει και το
κοινωνικό δίκτυο προστασίας, καθώς το ιδιωτικό ασφαλιστικό σύστημα απειλείται
να μείνει χωρίς πόρους. Αργά ή γρήγορα, γράφει η εφημερίδα «Ιντιπέντεντ», το
κράτος θα χρειαστεί να καταφύγει σε κάποιο κεντρικό πολιτειακό ή ομοσπονδιακό
ασφαλιστικό σύστημα, στα πρότυπα των ευρωπαϊκών κρατικών συστημάτων τα οποία
έως τώρα η Αμερική τόσο πολύ περιφρονούσε.


Το μοντέλο...



... της Ευρώπης, με τη νοοτροπία «δουλεύω για να ζω» και «δεν ζω για να
δουλεύω», με την αέναη αναζήτηση μιας καλύτερης «ποιότητας ζωής», με τη
σχετική εξομάλυνση των ανισοτήτων και με την επίγνωση πως υπάρχουν μερικές
υπηρεσίες που το κράτος μπορεί να τις προσφέρει πιο αποτελεσματικά από τους
ιδιώτες (για τις οποίες πληρώνουν φόρους οι πολίτες), δείχνει πως έχει ακόμη
ζωή μέσα του. Αν αυτό αρχίζουν να το καταλαβαίνουν οι Αμερικανοί, τότε σίγουρα
ο νέος αιώνας ανήκει στην Ευρώπη.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από