ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Τίτλοι τιμής

«Τι να κάνουμε, ο καθένας έχει το παρελθόν του. Δεν μπορούμε να είμαστε
όλοι πρώην παπαδοπαίδια, όπως ο νεαρός χριστιανοδημοκράτης Φρίντριχ Μερτς».
Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ.

Απρίλιος 1973. Ο Γιόσκα Φίσερ, με μαύρο κράνος, αντιμέτωπος μ’ έναν αστυνομικό. Τη φωτογραφία έδωσε στο «Στερν» η κόρη της Ούλρικε Μάινχοφ!

Αγαπητή κυρία, υπάρχει κάτι στο παρελθόν σας για το οποίο υπερηφανεύεστε
ιδιαίτερα και πιστεύετε ότι σας καθιστά κατάλληλη για το υπουργείο Εργασίας;
«Μάλιστα. Πριν από είκοσι χρόνια φιλοξένησα και στήριξα οικονομικά για μερικές
εβδομάδες δύο Βιετναμέζους πρόσφυγες. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ανέλαβα
να καλύψω το κόστος της εκπαίδευσης δύο παιδιών από το Πουέρτο Ρίκο. Την ίδια
περίοδο απασχόλησα για μερικούς μήνες στο σπίτι μου μια γυναίκα από τη
Γουατεμάλα που βρισκόταν παράνομα στις Ηνωμένες Πολιτείες».

Κι εσείς, κύριέ μου, θυμάστε κάποιες στιγμές από το παρελθόν σας που θα μας
πείσουν ότι είστε όσο τίμιος και ειλικρινής χρειάζεται για να αναλάβετε το
υπουργείο Εξωτερικών; «Βεβαίως. Όταν αντιστεκόμουν μαζί με τους συντρόφους μου
στη δεξιά τρομοκρατία. Όταν απαντούσαμε στους αστυνομικούς που μας κτυπούσαν,
αντί να το βάζουμε στα πόδια. Όταν υπερασπιζόμουν τους φίλους μου που
διώκονταν. Κι όταν χώρισαν οι δρόμοι μας επειδή εκείνοι ασπάστηκαν την
τρομοκρατία».

Κάπως έτσι θα έπρεπε να είναι ο κόσμος. Αντί όμως οι αμερικανοί Δημοκρατικοί
να καλέσουν τη Λίντα Τσάβες να δείξει ως υπουργός την ίδια γενναιοδωρία
απέναντι στους λαθρομετανάστες που είχε δείξει ως νοικοκυρά, την κατηγορούν
επειδή στα νιάτα της παραβίασε τον νόμο ­ ίσως επειδή η δική τους υποψήφια για
το υπουργείο Δικαιοσύνης, η Ζόι Μπερντ, είχε αναγκαστεί να παραιτηθεί το 1993
για τον ίδιο λόγο. Αντί το παρελθόν του Γιόσκα Φίσερ να θεωρείται τίτλος
τιμής, ή εν πάση περιπτώσει διακριτικό γνώρισμα μιας ολόκληρης γενιάς,
χρησιμοποιείται ως πρόσχημα από τους αντιπάλους του για να απαιτήσουν την
παραίτησή του. Ένας άνθρωπος που συμπλεκόταν με την αστυνομία δεν μπορεί να
εκπροσωπεί τη Γερμανία στο εξωτερικό, είπε ο αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής
ομάδας των Χριστιανοδημοκρατών. Πού να τον πληροφορήσουν κι ότι ο Φίσερ
κοιμόταν κάτω από τις γέφυρες. Ή ότι δούλευε σε μαρξιστικό βιβλιοπωλείο. Ή ότι
μετέφραζε πορνογραφήματα για να βελτιώσει τα αγγλικά του. Στην αγχόνη ο
υπουργός! Στην πυρά! Έστω, στη φυλακή!

Οι επιθέσεις αυτές δεν αποτελούν πρωτοβουλία της αντιπολίτευσης, αλλά επιλογή
δήθεν φιλελεύθερων εκδοτικών συγκροτημάτων όπως το Σπήγκελ και το
Στερν, σχολιάζει ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ σε δηλώσεις του στη
Ρεπούμπλικα. Ας σοβαρευτούμε: στο κόμμα του Φίνι συναντάς ανθρώπους που
σχετίζονται με την τρομοκρατία της Δεξιάς, πρώην εξτρεμιστές της Αριστεράς
μετέχουν στην κυβέρνηση της Γαλλίας, πρώην ναζιστές έφτασαν στην κορυφή των
Χριστιανοδημοκρατών και πρώην σταλινικοί στην κορυφή των Σοσιαλδημοκρατών. Όλα
αυτά είναι ανθρώπινα και μέρος της εκπαίδευσης της ευρωπαϊκής ηγετικής τάξης.
Ο Φίσερ της δεκαετίας του ’70 δεν θα μπορούσε να είναι υπουργός. Ο σημερινός
Φίσερ, όμως, μπορεί. Όχι γιατί πουλήθηκε ή μετάνιωσε. Αλλά επειδή διδάχθηκε
από την Ιστορία. Και αποδείχθηκε ικανός να λύσει τους λογαριασμούς του με τον
εαυτό του.