Τάιγκερ Γουντς Ο πρωταθλητής των πρωταθλητών

Ο Έλληνας όταν ακούει γκολφ σκέφτεται αμέσως τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Και
διεθνώς, όμως, το άθλημα σίγουρα δεν φιγουράρει στη λίστα των δημοφιλέστερων
σπορ

Το περιοδικό «Sports Illustrated» έχει φιλοξενήσει τον Γουντς πολλές φορές στο εξώφυλλό του, ενώ στο τεύχος που κυκλοφόρησε στις 18 Δεκεμβρίου τον ονομάζει «Αθλητή του 2000». Ο Αμερικανός σταρ του γκολφ έχει γίνει εξώφυλλο και στο «Time»…

Πριν από λίγες μέρες, η «Equipe» ανακοίνωσε, όπως κάνει κάθε χρόνο από την
ίδρυσή της, το 1946, τον «Πρωταθλητή των Πρωταθλητών του Κόσμου» για το 2000.
Σε μια χρονιά που η εθνική ποδοσφαίρου της Γαλλίας, με τον Ζινεντίν Ζιντάν να
λάμπει, κατέκτησε το Εύρω, όπου στο Σίδνεϊ ο Ολλανδός Πίτερ βαν ντεν
Χόουγκενμπαντ και ο Αυστραλός Ίαν Θορπ εντυπωσίασαν στις πισίνες και ο
Βρετανός κωπηλάτης Στίβεν Ρεντγκρέιβ πανηγύρισε το πέμπτο συνεχόμενο Ολυμπιακό
του μετάλλιο, κανείς δεν περίμενε πως ένας αθλητής του γκολφ θα κέρδιζε τον
άτυπο αλλά τόσο κολακευτικό αυτόν τίτλο. Αν κοιτάξει, όμως, κάποιος το παλμαρέ
του 25χρονου αυτού Καλιφορνέζου για το 2000, θα διαπιστώσει πως η τιμή αυτή
είναι πέρα για πέρα δικαιολογημένη. Δεν είναι, μάλιστα, η πρώτη φορά που ο
Γουντς καταφέρνει κάτι τέτοιο. Το 1996, την πρώτη του χρονιά ως επαγγελματίας,
ανακηρύχθηκε αθλητής της χρονιάς από το αμερικανικό περιοδικό «Sports
Illustrated» και το Associated Press τον έχρισε κορυφαίο για το 1997 και το
1999.

Ο Τάιγκερ Γουντς έχει το… «βλέμμα του τίγρη». Όταν αγωνίζεται, η ηρεμία και η αυτοσυγκέντρωση αποτυπώνονται στο πρόσωπό του. Είναι μακράν ο καλύτερος γκόλφερ στον κόσμο. Για πολλούς, όμως, και ο καλύτερος αθλητής. Για τους θαυμαστές του… θεός

Στην πρώτη χρονιά της τρίτης χιλιετίας, λοιπόν, ο Γουντς συμμετείχε σε είκοσι
τουρνουά. Κέρδισε εννέα από αυτά ­ μεταξύ των οποίων τρία Γκραντ Σλαμ. Ήρθε
τέσσερις φορές δεύτερος και μία τρίτος, με τα συνολικά κέρδη του για το 2000
ξεπερνούν τα εννέα εκατομμύρια δολάρια.

Ο συνολικός απολογισμός τής μέχρι τώρα καριέρας του, όμως, είναι ακόμα πιο
εντυπωσιακός. Έτσι, ο Τάιγκερ Γουντς είναι ο πρώτος:

α) Που κέρδισε το πρωτάθλημα τζούνιορ των ΗΠΑ πάνω από μία φορά,

β) που στέφθηκε τρεις συνεχόμενες φορές πρωταθλητής ερασιτεχνών της ίδιας
χώρας,

γ) που έβαλε στην τσέπη του πάνω από επτά εκατομμύρια δολάρια μέσα σ’ ένα
χρόνο.

Ο Έλντρικ Τάιγκερ Γουντς έχει ανακηρυχθεί καθηγητής Αθλητικών Επιστημών από το Πανεπιστήμιο της Μπανγκόκ

Παράλληλα είναι ο νεώτερος:

α) που κατέκτησε το πρωτάθλημα Τζούνιορς των ΗΠΑ (το 1990 σε ηλικία μόλις 15
χρόνων),

β) που κατέκτησε το πρωτάθλημα ερασιτεχνών (18 χρόνων),

γ) που κατέκτησε το Μάστερς (21 χρόνων),

δ) που έφτασε στο Νο 1 της παγκόσμιας κατάταξης (21 χρόνων).

Είναι, τέλος, ο μοναδικός:

α) που έχει κερδίσει και τους τρεις τίτλους (Τζούνιορς, ερασιτέχνες και
Μάστερς) και

β) που κατέκτησε τα τρία σημαντικότερα τουρνουά στο άθλημα την ίδια χρονιά
(Αμερικανικό Όπεν, Βρετανικό Όπεν και USPGA).

Η «Εκκλησία»

Ο διάσημος αθλητής έχει θαυμαστές σε όλον τον κόσμο. Το στιγμιότυπο είναι από τουρνουά που έγινε στο Μπουένος Άιρες

Όπως ήταν λογικό, τα κατορθώματα αυτά του Γουντς δημιούργησαν μια στρατιά
θαυμαστών του που ξεπέρασαν τα σύνορα του αθλήματος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα
αποτελεί η περίπτωση του Κυρίου Τζον Τζίγκλερ, ονομαζόμενου και «πάστορα», που
ηγείται της «Πρώτης Εκκλησίας του Τάιγκερ Γουντς» (!). Στο πραγματικά
απολαυστικό site του Τζίγκλερ στο Ίντερνετ (www. tigerwoodsisgod. com) μπορεί
κανείς να διαβάσει πως σε τελική ανάλυση: «Ο γιος του Θεού έχει τις ίδιες
πιθανότητες να έρθει στη γη ως ένας πολυεθνικός σούπερσταρ του γκολφ στο τέλος
του εικοστού αιώνα με όσες είχε να έρθει στο ξεκίνημα του πρώτου ως γιος ενός
Εβραίου ξυλουργού»… Δεν βάζουμε και το χέρι μας στη φωτιά αλλά δεν
πιστεύουμε ότι άλλος αθλητής, οποιουδήποτε σπορ, χαίρει τέτοιας τιμής! Ο
πατέρας του, βετεράνος του Βιετνάμ που τον ονόμασε «Τάιγκερ» κατά το
παρατσούκλι ενός συμπολεμιστή του, πιστεύει γι’ αυτόν πως «θα επηρεάσει το
πεπρωμένο των εθνών περισσότερο απ’ ό,τι ο Γκάντι και ο Βούδας μαζί». Πέρα από
τα λόγια, όμως, ο Τάιγκερ Γουντς χρωστά την απίστευτη δημοτικότητά του στο
ίματζ του, στις μαγικές και ακριβείς κινήσεις του που αφήνουν τους θεατές με
ανοιχτό στόμα (κάτι που φαίνεται σε αρκετές φωτογραφίες του στους αγώνες), στη
συμπεριφορά του μέσα στους αγωνιστικούς χώρους και έξω από αυτούς. Ο Μάικ Σέι,
κριτής του Αμερικανικού Όπεν θυμάται: «Είχαμε φτάσει στη 18η τρύπα και ήταν
πια σχεδόν νύχτα. Τα μόνα φώτα που βλέπαμε ήταν τα φλας των φωτογραφικών
μηχανών και οι αναπτήρες κάποιων από τους θεατές. Πρότεινα, λοιπόν, να
σταματήσουμε τον αγώνα. Ο Τάιγκερ μού χάρισε το πλατύ χαμόγελό του και
αρνήθηκε. Χτύπησε το μπαλάκι και ένα επιφώνημα θαυμασμού ακούστηκε από το
πλήθος. Όταν φτάσαμε στην τρύπα, είδαμε πως το είχε στείλει 60 εκατοστά από το
σημαιάκι. Είχε βρει τον στόχο από 168 μέτρα μέσα στο σκοτάδι…»

Ο Τάιγκερ Γουντς, όμως, είναι ένα σύμβολο που ξεπερνά τα όρια του αθλητισμού.
Γόνος Αφρικανοαμερικανού πατέρα και Ταϊλανδέζας μητέρας, η επιτυχία του είναι
μια απάντηση στη ρατσιστική άποψη περί «Αρείας φυλής» ­ μια απάντηση σαν αυτή
που είχε δώσει ο Τζέσι Όουενς στον Χίτλερ, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του
Βερολίνου. Ο ίδιος δεν το βλέπει ακριβώς έτσι: «Δεν θεωρώ τον εαυτό μου ως τη
«μεγάλη “μαύρη” ελπίδα. Είμαι απλώς ένας αθλητής του γκολφ που έτυχε να είναι
μαύρος και Ασιάτης. Αισθάνομαι πάντως περήφανος γι’ αυτό». Σε ό,τι αφορά το
γκολφ, ο Τάιγκερ λέει: «Αγαπώ μέχρι θανάτου αυτό το παιχνίδι. Είναι σαν ένα
ναρκωτικό που πρέπει οπωσδήποτε να πάρω. Κάποιες στιγμές η ψυχολογική πίεση
είναι μεγάλη· όταν όμως αγωνίζομαι, η θέληση να νικήσω τα ξεπερνά όλα»…