ΠΡΟΣΩΠΑ Εγκλήματα χωρίς τιμωρία

Ο Εμίλ Λουί ομολόγησε: είναι ένας από τους χειρότερους κατά συρροήν
δολοφόνους στην ιστορία της Γαλλίας. Ωστόσο μπορεί να μην τιμωρηθεί ποτέ για
τα εγκλήματά του.

Εμίλ Λουί. Δηλώνει ένοχος για επτά φόνους που έχουν όμως παραγραφεί

Ένα τέταρτο του αιώνα έχει περάσει από τότε που εξαφανίσθηκε το πρώτο θύμα του
στο διαμέρισμα της Υόν, στη Βόρεια Βουργουνδία. Ακολούθησαν από το 1977 έως το
1979 οι εξαφανίσεις άλλων έξι ψυχικά άρρωστων κοριτσιών από την ίδια περιοχή.
Ο Λουί, 66 χρόνων σήμερα, ήταν τότε ο οδηγός του λεωφορείου που μετέφερε τα
κορίτσια αυτά, ηλικίας από 16 έως 26 χρόνων, στο σχολείο. Και πριν από δύο
εβδομάδες ομολόγησε ότι έκανε μαζί τους «συναινετικό», όπως υποστήριξε, σεξ,
αλλά μετά ένιωσε την «ανεξέλεγκτη ανάγκη» να τα σκοτώσει και έθαψε τα πτώματά
τους στις όχθες του ποταμού Σερέν, κοντά στην Ωξέρ. Μέχρι στιγμής έχει
ανακαλυφθεί ένας γυναικείος σκελετός, που δεν έχει ακόμη αναγνωριστεί.

Ακόμη όμως και αν ανακαλυφθούν τα λείψανα και αποδειχθεί η ενοχή του, ο Λουί
δεν μπορεί να καταδικαστεί για τους φόνους επειδή, βάσει της γαλλικής
νομοθεσίας, δεν μπορεί να απαγγελθεί κατηγορία για φόνο αν έχουν περάσει 10
χρόνια χωρίς να έχει ξεκινήσει ποινική διερεύνηση της υπόθεσης. Προς το παρόν,
ο Λουί κρατείται για απαγωγή, αδίκημα για το οποίο δεν προβλέπεται παραγραφή.
Αλλά αν βρεθούν τα πτώματα, θα πρέπει να αφεθεί ελεύθερος, αφού δεν μπορεί να
κατηγορηθεί για τον φόνο τους!

Η υπόθεση έχει προκαλέσει σοκ στη Γαλλία και τα ερωτήματα είναι πολλά. Πώς
είναι δυνατόν να εξαφανίσθηκαν επτά ψυχικά άρρωστα κορίτσια από την ίδια
περιοχή χωρίς να προκληθεί σκάνδαλο; Πώς οι αστυνομικοί δεν συνέδεσαν μεταξύ
τους τις εξαφανίσεις αυτές; Πώς είναι δυνατόν ο Λουί να μην είχε θεωρηθεί
ύποπτος για τις εξαφανίσεις; Αστυνομική έρευνα για «απαγωγή» των κοριτσιών
αυτών διετάχθη μόλις πριν από τρία χρόνια υπό την πίεση των οικογενειών τους
και ο Λουί, ο οποίος ήταν φυλακισμένος σε άλλη περιοχή της Γαλλίας για
σεξουαλικό αδίκημα, ομολόγησε την ενοχή του γνωρίζοντας ότι πιθανότατα θα
γλιτώσει τη δίωξη.

Η αδιαφορία που επέδειξαν οι κοινωνικές υπηρεσίες συναγωνίζεται στην υπόθεση
αυτή την κατά συρροήν αδράνεια και τσαπατσουλιά της αστυνομίας και της
δικαιοσύνης. Άραγε ο Λουί είχε υψηλές διασυνδέσεις, οι οποίες τον προστάτευαν
­ και πιθανόν συμμετείχαν στην εκμετάλλευση των ψυχικά άρρωστων κοριτσιών; Ο
αρχιλοχίας της Χωροφυλακής Κριστιάν Ζαμπέρ ήταν ο μόνος που είχε πειστεί για
την ενοχή του Λουί και προσπάθησε να την αποδείξει. «Γελούσε δυνατά στην
ανάκριση και έλεγε πως δεν κινδυνεύει επειδή έχει “διασυνδέσεις”», είχε
δηλώσει το 1997. Μόνο που δεν έζησε για να δει τις υποψίες του να
επιβεβαιώνονται: την ίδια χρονιά αυτοκτόνησε με μια σφαίρα στο κεφάλι.