ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Μας προσβάλλετε, κύριοι…

«Γιώργο! Γιώργοοο! Έλα να χαιρετήσεις τη μητέρα!» Η στριγγή κατινίστικη φωνή,
με την απαραίτητη χροιά υστερίας, κυριαρχεί στα περισσότερα διαφημιστικά σποτ
των ραδιοκυμάτων ­ και με κάνει να τρέχω εγώ σαν υστερική να κλείσω άρον-άρον
το ραδιόφωνο.

«Θανάααση! Μόνος σου δεν είχες πει ότι θα πας στο Λoνδίνο; Και τι είναι τα δύο
αυτά εισιτήρια;», ακούγεται λίγο μετά η άλλη… γλυκιά κυριούλα. Για να
κλείσει η διαφήμιση με τον «καημένο» Θόδωρα να τηλεφωνεί περίλυπος στην
γκόμενα: «Άννα, άκυρο. Θα πάω με τη γυναίκα μου».

Και έρχεται «καπάκι» η άλλη, που στριγγλίζει, ανεμίζοντας μια απόδειξη που
ανακάλυψε σε κάποια τσέπη σακακιού: «Σε ποια άλλη έστειλες λουλούδια Στέλιο;
Ώστε έτσι Στέλιο! Τώρα θα δεις Στέλιο!».

Για να ακολουθήσουν οι διάφορες «θείτσες» ­ σε νοοτροπία, ουχί σε ηλικία ­ που
«χτυπιούνται» για το σαλαμάκι που αγόρασαν φτηνό στο τάδε σούπερ μάρκετ και
για τον χοντροκομμένο καναπέ («ευκαιρία, Σούλα μου, ευκαιρία!»), που πήραν με
12 ­ άτοκες, παρακαλώ ­ δόσεις.

Οι εγκέφαλοι των διαφημιστικών εταιρειών θεωρούν προφανώς κάπως έτσι τη μέση
Ελληνίδα και τα στάνταρντ της. Να εκπέμπει τόνους μικροαστισμού, πνευματικής
μιζέριας και κιτσαριού. Να νοιάζεται μόνο για τη φέτα, την μπριζόλα, την
ηλεκτρική σκούπα και το βίντεο ­ και να παραμονεύει διαρκώς τον άντρα της
«μπας και ξελογιασθεί».

Κύριοι διαφημιστές, σας παρακαλώ μην προσβάλλετε τόσο βάναυσα την αισθητική
μας ­ εμάς των Ελληνίδων, στις οποίες υποτίθεται ότι απευθύνεσθε. Γιατί μπορεί
και να σας «τιμωρήσουμε»…