30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΜΑΝΩΛΗΣ ΣΕΡΓΑΚΗΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΦΕΤΩΝ Ε.Τ. – ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

ΝΟΣΤΑΛΓΕΙ: Την εποχή του νεαρού πρωτοδίκη.

ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙ: Τον ελεύθερο χρόνο του.

ΔΕΝ ΔΙΣΤΑΖΕΙ: Να πει καθαρά τη γνώμη του όσο κι αν αυτό ενοχλεί.

ΠΕΡΙΦΡΟΝΕΙ: Τους εμπαθείς, ευτελείς, μικρούς και συκοφάντες, όπου κι αν
βρίσκονται.

ΣΥΓΧΩΡΕΙ: Όσους τον έβλαψαν.

Ζει έξι μήνες εκτός δικαστηρίων. Ο πρόεδρος Εφετών ε.τ. Μανώλης Σεργάκης
έφυγε τον περασμένο Ιούνιο από το δικαστικό σώμα έπειτα από 40 χρόνια
υπηρεσίας που κατέληξε σε μια επιτυχημένη θητεία στο “τιμόνι” του Εφετείου
Αθηνών, αφού τον Μάρτιο του 1998 εξελέγη από τους συναδέλφους του προϊστάμενος
της τριμελούς διοίκησης. Τώρα, εκπροσωπεί τη χώρα μας στο Παγκόσμιο Ίδρυμα για
τη Δικαιοσύνη ­ για δεύτερη τετραετία ­ και νοσταλγεί την εποχή του νεαρού πρωτοδίκη.

ΕΡ.: Η ανανέωση της θητείας σας στο Παγκόσμιο Ίδρυμα για τη Δικαιοσύνη τι
σημαίνει για σας;

ΑΠ.: Αναγνώριση της προσπάθειάς μου κατά τα προηγούμενα χρόνια και δυνατότητα
συνέχισης.

ΕΡ.: Τι έργο παράγετε;

ΑΠ.: Το Ίδρυμα προασπίζει την ανεξαρτησία της δικαστικής εξουσίας και τη
συνταγματική και ηθική θέση της, ενημερώνει την κοινωνία για την αποστολή του
δικαστή και συμβάλλει στην από κοινού αντιμετώπιση των νομικών προβλημάτων.

ΕΡ.: Οι αποφάσεις σας είναι δεσμευτικές;

ΑΠ.: Όχι. Αποτελούν συστάσεις, υποδείξεις και γνωμοδοτήσεις για τις
κυβερνήσεις και τους διεθνείς οργανισμούς, ενώ πολλές φορές βάσει αυτών
συντάσσονται διεθνείς συμβάσεις.

ΕΡ.: Διαπιστώνετε διαφορές ­ στον τομέα της Δικαιοσύνης ­ μεταξύ της Ελλάδας
και των άλλων κρατών;

ΑΠ.: Ασφαλώς ναι, λόγω της διαφοράς ηθών, εθίμων και συνθηκών ζωής.

ΕΡ.: Ποιας χώρας το Δίκαιο θεωρείτε καλύτερο;

ΑΠ.: Εξαρτάται. Άλλες χώρες πλεονεκτούν σ’ έναν τομέα, άλλες σε άλλο.

ΕΡ.: Πού υστερεί κυρίως η ελληνική Δικαιοσύνη;

ΑΠ.: Αν και το ελληνικό δίκαιο εμφανίζεται πλέον αρκετά σύγχρονο, παρ’ όλα
αυτά απαιτούνται μεταρρυθμίσεις. Κυρίως πρέπει να τονωθεί η εσωτερική
ανεξαρτησία των δικαστών.

ΕΡ.: Προτείνετε βελτιώσεις;

ΑΠ.: Ασφαλώς και αρκετές. Η ανάπτυξή τους όμως απαιτεί πολύ χώρο.

ΕΡ.: Είναι εφικτές;

ΑΠ.: Και βέβαια είναι. Αρκεί να υπάρχει βούληση, τόλμη και καλή πρόθεση.

ΕΡ.: Υπολογίζετε το πολιτικό κόστος;

ΑΠ.: Οποιαδήποτε πολιτική παράταξη, επιχειρώντας αλλαγές στη Δικαιοσύνη, δεν
πρέπει να υπολογίζει το πολιτικό κόστος. Η Δικαιοσύνη είναι το βάθρο του
δημοκρατικού πολιτεύματος.

ΕΡ.: Ένας δικαστής μπορεί να “διοικήσει” τη Δικαιοσύνη;

ΑΠ.: Γιατί όχι; Ένας δικαστής πρωτοποριακός, με τόλμη, αποφασιστικότητα,
πρωτοβουλίες και διοικητικές ικανότητες μπορεί άνετα να γίνει υπουργός
Δικαιοσύνης.

ΕΡ.: Απαιτείται ευαισθησία;

ΑΠ.: Ναι, για κάθε άτομο που κατέχει υπεύθυνη θέση, κατά μείζονα λόγο για έναν
δικαστή.

ΕΡ.: Η Δικαιοσύνη είναι σκληρή; Γιατί τυφλή μάλλον δεν είναι…

ΑΠ.: Η Δικαιοσύνη πρέπει να είναι αντικειμενική και αμερόληπτη. Σκληρή δεν τη
βλέπω. Η εφαρμογή του νόμου την κάνει να φαίνεται κάποιες φορές έτσι.

ΕΡ.: Εσείς την εμπιστεύεστε απολύτως;

ΑΠ.: Με τη σχετική έννοια του όρου “απολύτως”, την εμπιστεύομαι.

ΕΡ.: Ο πολίτης θα έπρεπε να αφήνεται στα… χέρια της χωρίς ενδοιασμούς;

ΑΠ.: Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος μας. Όλα εξαρτώνται από τη συμπεριφορά των
δικαστών.

ΕΡ.: Οι αδικίες που σημειώνονται, πού οφείλονται κατά τη γνώμη σας;

ΑΠ.: Κυρίως στην πλάνη και την άγνοια και σε πολύ λίγες περιπτώσεις στις
ανθρώπινες αδυναμίες και ατέλειες. Δικαστής νομικά εγκρατής, ολοκληρωμένος και
ψυχικά άρτιος δεν διαπράττει αδικίες.

ΕΡ.: Οι αδίκως φυλακισθέντες, ή έστω ταλαιπωρηθέντες, δεν θα έπρεπε επιτέλους
να αποζημιώνονται;

ΑΠ.: Πιστεύω απόλυτα ότι κάθε αδίκως καταδικασθείς ή παρανόμως κατακρατηθείς
πρέπει να αποζημιώνεται.

ΕΡ.: Γιατί να πληρώνουν μόνο οι πολίτες τα λάθη τους;

ΑΠ.: Οφείλεται στο σύστημα, το οποίο, όπως προείπα, πρέπει στο σημείο αυτό να
αλλάξει.

ΕΡ.: Έχετε συναισθανθεί ότι αδικήσατε κατηγορούμενο;

ΑΠ.: Ακούσια και σε οριακές περιπτώσεις ναι. Αλλά πάντως μετά την έκδοση της
απόφασης.

ΕΡ.: Θα του ζητούσατε συγγνώμη;

ΑΠ.: Χωρίς κανέναν ενδοιασμό. Άλλωστε, αν θυμάμαι καλά, το έχω κάνει ήδη 1-2
φορές.