ΠΡΟΣΩΠΑ Επάγγελμα: υιός προέδρου

Η γαλλική δικαιοσύνη αποφάσισε χθες πως ο μεγαλύτερος γιος του Φρανσουά
Μιττερράν, ο Ζαν-Κριστόφ, θα παραμείνει στη φυλακή χωρίς εγγύηση.

Οι δικαστές αποδέχθηκαν το επιχείρημα της Εισαγγελίας ότι έτσι εξυπηρετείται
καλύτερα η διερεύνηση της υπόθεσης στο πλαίσιο της οποίας ο Ζαν-Κριστόφ
Μιττερράν κατηγορείται για συνεργία σε λαθρεμπόριο όπλων, κατάχρηση εξουσίας
και δωροληψία. Η φυλάκιση ενός δημόσιου προσώπου που τελεί υπό δικαστική
έρευνα πριν ακόμη απαγγελθούν κατηγορίες είναι κάτι σπάνιο στη Γαλλία, αλλά οι
δικαστές φαίνεται πως τούτη τη φορά αποφάσισαν να φτάσουν στα άκρα. Ο υιός
Μιττερράν κατηγορείται ότι έλαβε 1,8 εκατομμύρια δολάρια από την εταιρεία
όπλων Brenco International του Πιέρ Φαλκόν (ο οποίος κατηγορείται για
παράνομες πωλήσεις όπλων, φοροδιαφυγή και διαφθορά), επειδή τη βοήθησε να
πουλήσει όπλα στην Ανγκόλα. Οι δικηγόροι του υποστηρίζουν ότι ο πελάτης τους
έλαβε πράγματι τα χρήματα αυτά, αλλά για νόμιμη παροχή υπηρεσιών. Οι ανακριτές
πιστεύουν αντιθέτως ότι ο Μιττερράν χρησιμοποίησε την επίσημη θέση και τις
στενές σχέσεις του με Αφρικανούς ηγέτες ­ ήταν σύμβουλος του πατέρα του για
την Αφρική από το 1986 έως το 1992 ­ για να πουλήσει ο Φαλκόν τα όπλα στην
Ανγκόλα. Πιστεύουν επίσης ότι χρησιμοποίησε την επιρροή του για να κανονίσει
δάνεια προς τους Ανγκολέζους ώστε να μπορέσουν να πληρώσουν για τα όπλα αυτά.

Ο Ζαν-Κριστόφ Μιττερράν μοιάζει κλασική περίπτωση υιού διασήμου πατρός που
έκανε επάγγελμα αυτήν ακριβώς την ιδιότητά του. Ηλικίας σήμερα 54 χρόνων,
ξεκίνησε την αφρικανική καριέρα του το 1975 ως ανταποκριτής του Γαλλικού
Πρακτορείου στη Μαυριτανία και στο Τόγκο. Με την εκλογή του πατέρα του στην
προεδρία επέστρεψε στο Παρίσι και το 1986 ανέλαβε επικεφαλής της υπηρεσίας που
συμβουλεύει τον πρόεδρο για τις αφρικανικές υποθέσεις. Ως «Κύριος Αφρική»,
μετέφερε τα μηνύματα του πατέρα του στη μαύρη ήπειρο, όπου απέκτησε το
παρατσούκλι «Παπαμαντί» («Papa m’ a dit», «Ο μπαμπάς μου είπε») επειδή
επεκαλείτο συνεχώς το όνομα του προέδρου. Είναι σαφές ότι ο πρόεδρος ήταν
αυτός που διηύθυνε τα πάντα. Ο Ζαν-Κριστόφ αντιπαθούσε την πολιτική, αντίθετα
από τον αδελφό του, τον Ζιλμπέρ, δήμαρχο του Λιμπούρν και βουλευτή των
Σοσιαλιστών. Φαίνεται όμως ότι είχε κλίση στις «μπίζνες» ­ είχε γίνει
σύμβουλος εταιρείας ορυχείων στην Γκαμπόν και λειτουργούσε ως μεσάζων μεταξύ
φίλων του επιχειρηματιών και προέδρων αφρικανικών χωρών ­ ενώ οι επικριτές του
τον κατηγόρησαν ότι η τάση του για γλέντια υπονόμευσε τη σοβαρότητα της χώρας
που εκπροσωπούσε. Έτσι το 1992 αποχώρησε από το προεδρικό μέγαρο και έγινε
σύμβουλος της γαλλικής Εταιρείας Υδάτων (CGE), μια θέση που έχασε με τον
θάνατο του πατέρα του, το 1996. Παντρεμένος και πατέρας ενός γιου, έχει σήμερα
τη δική του εταιρεία παροχής συμβουλών.