Παράλογες ανισότητες…

Με μια ημέρα (!) διαφορά στην ημερομηνία ασφάλισης μπορεί να υπάρχουν μέχρι
και 50% διαφορές στη σύνταξη και 5 χρόνια στο όριο ηλικίας για συνταξιοδότηση!
Οι μεγάλες ανισότητες και αδικίες που υπάρχουν στο σημερινό σύστημα κοινωνικής
ασφάλισης καταγράφονται από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Προσωπικού Οργανισμών
Κοινωνικής Πολιτικής (ΠΟΠΟΚΠ) και παρουσιάζονται στο τελευταίο τεύχος του
περιοδικού της “Ο ασφαλισμένος”.

Είναι τα τρελά και παράλογα του ασφαλιστικού μας συστήματος. Μεγάλες διαφορές
και αδικίες στο ποσό της σύνταξης, στα όρια ηλικίας για συνταξιοδότηση, στα
κίνητρα για την απασχόληση συνταξιούχων δημιουργούν ιστορίες καθημερινής
ασφαλιστικής τρέλας. Ιδού ορισμένες χαρακτηριστικές περιπτώσεις:

­ Οι συνταξιούχοι δημόσιοι υπάλληλοι που θα εργαστούν στον ιδιωτικό τομέα δεν
έχουν καμία επίπτωση από την απαγόρευση που καθιερώνει ο νόμος 2676/99 από το
2001 για την απασχόληση των συνταξιούχων. Αυτό γίνεται γιατί ο νόμος αυτός δεν
ρύθμισε θέματα απασχόλησης συνταξιούχων του Δημοσίου, αφού για το θέμα αυτό
αρμόδιο είναι το υπουργείο Οικονομικών και όχι το υπουργείο Εργασίας. Επίσης,
ο ίδιος νόμος έχει και άλλα σημεία που προκαλεί αδικίες εις βάρος των
εργαζόμενων συνταξιούχων. Εάν για παράδειγμα ένας συνταξιούχος μισθωτός
επιλέξει να ασκήσει ελεύθερο επάγγελμα, τότε η μόνη επίπτωση που θα έχει θα
είναι να πληρώνει εισφορές προσαυξημένες κατά 40%, που σημαίνει ότι το
αντικίνητρο περιορίζεται στην καταβολή 25.000 – 30.000 δρχ. τον μήνα,
ανεξάρτητα από το ύψος της σύνταξης που παίρνει από το ταμείο του και την
ηλικία του. Στην περίπτωση όμως που ο ίδιος συνταξιούχος συνεχίσει να
εργάζεται ως μισθωτός και έχει, για παράδειγμα, 400.000 δρχ. μηνιαία σύνταξη,
τότε το αντικίνητρο γι΄ αυτόν θα είναι να πάρει 105.000 δρχ. μικρότερη σύνταξη
εφόσον είναι πάνω από 55 ετών και να στερηθεί το σύνολο της σύνταξής του εάν
είναι κάτω από 55 ετών.

Το ποσό της σύνταξης

­ Υπάρχει μεγάλη ανισότητα στα ποσά των συντάξεων γήρατος που χορηγούνται στις
μητέρες ανήλικων τέκνων με τα ίδια έτη υπηρεσίας και τις ίδιες συντάξιμες
αποδοχές, επειδή είχαν διοριστεί σε διαφορετικά έτη την 31.12.1982, μετά την
1.1.1983 έως τις 31.12.1992 και μετά την 1.1.1993. Η διαφορά μεταξύ των
συντάξεων που λαμβάνουν φθάνει και το 33%. Το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται
στους πριν και μετά το 1993 ασφαλισμένους, όπου η σύνταξη για διαφορά έστω και
μία ημέρας στην πρόσληψη (31.12.1992 αντί 1.1.1993) φθάνει το 35%.

­ Μεγάλες διαφορές στις καταβαλλόμενες κύριες συντάξεις παρατηρούνται όχι μόνο
στις περιπτώσεις ασφαλισμένων διαφορετικών περιόδων, αλλά και ασφαλισμένων της
ίδιας περιόδου αλλά και των ίδιων ταμείων.

Τα όρια ηλικίας

­ Μεγάλες είναι οι διαφορές στα όρια ηλικίας για συνταξιοδότηση μεταξύ
εργαζομένων που έχουν ασφαλιστεί ακόμα και με μία ημέρα διαφορά. Για τους
άνδρες εργαζομένους στο Δημόσιο ή στις ΔΕΚΟ που συμπληρώνουν 25 έτη ασφάλισης
στις 31.12.1997, το όριο ηλικίας για συνταξιοδότηση είναι το 55ο. Εάν όμως
συμπληρώσουν 25 έτη ασφάλισης την 1.1.1998, τότε ο ασφαλισμένος για να λάβει
σύνταξη θα πρέπει να συμπληρώσει ηλικία 60,5 ετών. Αντίστοιχα, μητέρες
ανηλίκων για τις όποιες προβλέπεται η θεμελίωση δικαιώματος με 15ετία, εάν η
15ετία αυτή συμπληρώθηκε μέχρι 31.12.1997, το όριο ηλικίας είναι 44,5 έτη. Εάν
όμως τα 15 έτη ασφάλισης συμπληρωθούν την 1.1.1998, τότε το όριο αυξάνεται
κατά 5,5 έτη και διαμορφώνεται στα 50 έτη. Την ίδια αύξηση στο όριο ηλικίας
για συνταξιοδότηση κατά 5,5 χρόνια έχουν και οι άλλες γυναίκες(άγαμες,
παντρεμένες χωρίς παιδιά κ.ά.) αφού μεταξύ 31.12.1997 και 1.1.1998
μεταβάλλεται το όριο από τα 53 έτη στα 58,5. Ακόμη, μεγάλες είναι οι διαφορές
που παρουσιάζονται μεταξύ των ασφαλισμένων μετά και πριν την 1.1.1993.

­ Οι συντάξεις που χορηγούνται από τα διάφορα ταμεία δεν υπακούουν στις
περισσότερες περιπτώσεις σε καμία λογική ανταποδοτικότητας εισφορών – παροχών.
Στα μεγάλα ταμεία κύριας ασφάλισης (ΤΕΒΕ, Εμπόρων κ.ά.) το 65% περίπου των
συνταξιούχων τους παίρνει τα ίδια ποσά ως κύρια σύνταξη, ανεξάρτητα από το
ύψος των εισφορών, των συντάξιμων αποδοχών και των ετών ασφάλισης.

­ Η αναπηρική σύνταξη για τον ασφαλισμένο μετά την 1.1.1993 είναι η μισή από
την αντίστοιχη σύνταξη που καταβάλλεται στους παλιούς ασφαλισμένους…