Από 5% έως 9% ο πυρήνας του Αβραμόπουλου

Η διερεύνηση της δυνητικής εκλογικής απήχησης μιας πολιτικής κίνησης πριν καν
αυτή σχηματιστεί αποτελεί ένα εξαιρετικά επισφαλές εγχείρημα, το οποίο αγγίζει
τα όρια της εικονικής πραγματικότητας. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν το υπό
διαμόρφωση πολιτικό μόρφωμα δεν προκύπτει ως συνισταμένη συγκροτημένων
κοινωνικών κινημάτων, αλλά ως προσωπική πρωτοβουλία ενός δημοφιλούς και
προβεβλημένου πολιτικού. Στην περίπτωση αυτή, οι σχετικές, μέσω δημοσκοπήσεων,
ποσοτικές προσεγγίσεις δεν αποτυπώνουν στην πραγματικότητα μια, έστω και
δυνητική, εκλογική απήχηση, αλλά προσφέρουν κυρίως ορισμένες χρήσιμες
ενδείξεις, ως προς τα διάφορα διακριτά επίπεδα δημοσιότητας του εν λόγω
πολιτικού.

Υπό το πρίσμα αυτό, εξετάζοντας τα στοιχεία που προκύπτουν από τις πρόσφατες
«Τάσεις» της MRB, διακρίνεται αρχικά ένας ιδιαίτερα ευνοϊκός πυρήνας για τον
Δ. Αβραμόπουλο, που εκφράζεται απολύτως θετικά γι’ αυτόν («είναι από τους
καλύτερους πολιτικούς»), τον θεωρεί ως καταλληλότερο πρωθυπουργό και δηλώνει
ότι «σίγουρα θα ψήφιζε ένα νέο κόμμα υπό την ηγεσία του». Ο ισχυρά ευνοϊκός
αυτός πυρήνας αντιπροσωπεύει το 5,2% των ερωτηθέντων, τοποθετείται κατά
πλειοψηφία στο δεξιό άκρο του ιδεολογικού φάσματος και αποτελείται, κατά τα
2/3, από γυναίκες.

Ακολουθεί ένας επίσης ευνοϊκός πυρήνας, που αντιστοιχεί στο 3,8% των
ερωτηθέντων, οι οποίοι τον θεωρούν ως καταλληλότερο πρωθυπουργό, δηλώνουν ότι
σίγουρα θα ψήφιζαν ένα νέο κόμμα υπό την ηγεσία του, αλλά εκφράζονται με
σχετική μετριοπάθεια στην ερώτηση για τη δημοτικότητά του («έχω ευνοϊκή
γνώμη»).

Τα δύο αυτά τμήματα του εκλογικού σώματος, που αντιπροσωπεύουν αθροιστικά το
9%, αποτελούν τον άμεσο στόχο του νέου εγχειρήματος. Πέραν αυτού, μπορεί όμως
να διακρίνει κανείς έναν συμπληρωματικό, σχετικώς ευνοϊκό, περίγυρο, η
διεκδίκηση του οποίου θα κρίνει, μεσοπρόθεσμα, τις προοπτικές της νέας
πολιτικής κίνησης.

Πρόκειται για ένα ρευστό και ιδεολογικά ετερογενές τμήμα του εκλογικού σώματος
­ αντιπροσωπεύει περίπου 6% ­ το οποίο, ενώ δηλώνει ότι τοποθετείται απολύτως
θετικά ως προς τη δημιουργία νέων κομμάτων και ότι θα μπορούσε «σίγουρα» να
ψηφίσει υπέρ ενός νέου κόμματος υπό τον Δ. Αβραμόπουλο (για τον οποίο έχει
θετική γνώμη), εντούτοις δεν τον θεωρεί ως καταλληλότερο για πρωθυπουργό.

Με την έντονα πρωθυπουργοκεντρική μορφή του σημερινού εκλογικού ανταγωνισμού,
το στοιχείο αυτό είναι ιδιαίτερα κρίσιμο.