Και αρχαίος Τιτανικός

Οι αρχαιολόγοι το ονόμασαν ρωμαϊκό Τιτανικό. Πρόκειται για ένα πολυτελές
κρουαζιερόπλοιο για Ρωμαίους ευγενείς, το οποίο βυθίστηκε πριν από 2.000
χρόνια στη διάρκεια κάποιας καταιγίδας και εντοπίστηκε πέρυσι ανοιχτά της
Σικελίας.

Το σκάφος ­ το οποίο είχε μήκος περίπου 46 μέτρα και ήταν εξοπλισμένο, μεταξύ
άλλων, με διάφορα καντηλέρια, μία μπανιέρα και ένα θρησκευτικό ιερό ­
ξεναγούσε, όπως εκτιμάται, τους βαθύπλουτους Ρωμαίους στα λιμάνια της
Μεσογείου.

Σαν από ειρωνεία της τύχης, αφορμή τόσο για το ναυάγιο όσο και για τον
εντοπισμό του στάθηκε μία καταιγίδα: ο ρωμαϊκός Τιτανικός βυθίστηκε πριν από
δύο χιλιάδες χρόνια στον κόλπο της Καμαρίνας, κοντά στη Ραγκούζα της Σικελίας,
και εντοπίστηκε τον Αύγουστο του 1999 από τον Τζουζέπε Ρούσο, ένα δάσκαλο
κολύμβησης που είχε βγει να πιάσει χταπόδια ύστερα από μία σφοδρή καταιγίδα.

“Κολυμπούσα κοντά στον βυθό όταν είδα το σκαλισμένο πρόσωπο ενός μαύρου
πάνθηρα”, λέει ο Ρούσσο. “Το τράβηξα έξω και ανακάλυψα ότι ήταν μέρος ενός
λυχναριού. Έσκαψα τριγύρω και ξαφνικά, ως διά μαγείας, αναδύθηκε από την άμμο
ένας θησαυρός από μπρούντζινα αντικείμενα”.

Το ναυάγιο κοίτεται σε απόσταση περίπου εννέα μέτρων από την ακτή, σε βάθος
περίπου τεσσάρων μέτρων, και “έζησε” περίπου δύο χιλιετίες θαμμένο μέσα στην
άμμο ­ μέχρι που το ξεσκέπασε η καταιγίδα.

Επί δεκαέξι μήνες οι αρχαιολόγοι μελετούσαν τα ευρήματα μέσα σε απόλυτη
μυστικότητα ­ φοβούμενοι τη φθοροποιό παρουσία των “περίεργων” και των
κολυμβητών.

Μέχρι σήμερα έχουν ανασύρει περισσότερα από 30 μπρούντζινα αντικείμενα.
Ανάμεσά τους ένα εξαιρετικό αγαλματίδιο του Ερμή, το οποίο βρισκόταν κατά πάσα
πιθανότητα στο εκκλησιαστικό ιερό.

“Πιστεύουμε ότι το σκάφος εχρησιμοποιείτο ως κρουαζιερόπλοιο για τις πλούσιες
οικογένειες”, υποστηρίζει ο Τζιοβάνι ντι Στέφανο, επικεφαλής της αρχαιολογικής
υπηρεσίας της Ραγκούζα, που επιβλέπει τις ανασκαφές.

Είναι γνωστή η αγάπη των Ρωμαίων αριστοκρατών για τα πολυτελή πλοία και σκάφη.
Το πιο “κακόφημο” ανήκε στον αιμομίκτη και παράφρονα αυτοκράτορα Καλιγούλα και
εχρησιμοποιείτο για κάθε είδους σεξουαλικές… ατασθαλίες.

Ο Ρωμαίος ιστορικός Σουητώνιος έλεγε ότι τα πλοία είχαν “πρύμνες διακοσμημένες
με πολύτιμους λίθους και στο εσωτερικό τους υπήρχαν λουτρά, κίονες,
τραπεζαρίες, άμπελοι και οπωροφόρα δέντρα”.

Μία τέτοια επίδειξη φιλοδοξούσε να κάνει και ο ιδιοκτήτης του “Τιτανικού” της
Καμαρίναε, πιστεύει ο Ντι Στέφανο. Είναι ακόμα νωρίς για να σχηματίσουμε μία
ακριβή εικόνα του σκάφους· οι έρευνες, όμως, υποδηλώνουν ότι διέθετε πολλές
αίθουσες, περιλαμβανομένων και δύο ή περισσότερων περίκομψων σαλονιών, που
φωτίζονταν με μπρούντζινα καντηλέρια και λυχνάρια.

Ποιος ξέρει… μπορεί η μοιραία καταιγίδα να χτύπησε τον “Τιτανικό” της
Καμαρίνα στη διάρκεια κάποιου πλούσιου γεύματος. Τα ρωμαϊκά πλοία είχαν
ανθεκτικό σκαρί, κατασκευασμένο από ξύλο πεύκου και βελανιδιάς, ώστε να
αντέχει στις καταιγίδες και στις προσαράξεις.

Ακόμα και αυτό το σχετικά μεγάλο πλοίο, όμως, δεν κατάφερε, ως φαίνεται, να επιβιώσει.