Τα αγκάθια των «μικρών»

Δ. Τσοβόλας, Ν. Κωνσταντόπουλος, Αλέκα Παπαρήγα. Στα επιτελεία των κομμάτων τους το ερώτημα παραμένει: Γιατί δεν μπορούν να απορροφήσουν τις διαρροές που έχουν παρατηρηθεί από το ΠΑΣΟΚ και τη Ν.Δ.;

«Γκρίνια φέρνουν τα λίγα σπίτια», λέει ο λαός μας. Και όπως προσθέτουν
ορισμένα από τα «αιρετικά» στελέχη των μικρότερων κομμάτων, του ΚΚΕ, του ΣΥΝ
και του ΔΗΚΚΙ, αυτό το απαύγασμα λαϊκής σοφίας ίσως να τους ταιριάζει.

Στα επιτελεία και των τριών αυτών κομματικών χώρων έχει εξετασθεί τον
τελευταίο καιρό ένα ζήτημα: Γιατί δεν μπορούν να απορροφήσουν τις διαρροές που
έχουν παρατηρηθεί από το ΠΑΣΟΚ και τη Ν.Δ.; Γιατί η φθορά που υπάρχει στα δύο
μεγαλύτερα κόμματα δεν μπορεί να αξιοποιηθεί; Και, γιατί, παρά τις προβλέψεις
τους ο λεγόμενος δικομματισμός συνεχίζει να εμφανίζεται και στις πλέον
πρόσφατες δημοσκοπήσεις ισχυρός;

Οι απαντήσεις, ωστόσο, που δίνουν τις περισσότερες φορές τα μικρά κόμματα
είναι ότι δεν υπάρχουν διαρροές και ότι η πολιτική τους μπορεί να αγκαλιάσει
όσους εγκαταλείπουν τα μεγάλα κόμματα.

Υπάρχει όμως και μία άλλη άποψη, που εξέθεσε προχθές ο πρώην υπουργός Θεόδωρος
Πάγκαλος μιλώντας στον Antenna.

Ο κ. Πάγκαλος πιστεύει ότι οι διαρροές δεν μπορεί να κερδηθούν από τους
«μικρούς» γιατί αφορούν σ’ έναν άλλο χώρο, αυτόν που βρίσκεται ανάμεσα στο
ΠΑΣΟΚ και στη Ν.Δ., περιοχή που θα μπορούσε δυνητικά να καλύψει ένα νέο
κεντρώο» κόμμα.

Ο κ. Πάγκαλος πιστεύει ακόμη ότι υπάρχουν ψηφοφόροι που δεν θέλουν να
επιλέξουν ούτε «τις σοσιαλιστικές διακηρύξεις του ΠΑΣΟΚ», ούτε «τις
συντηρητικές ­ δεξιές θέσεις της Ν.Δ.», πολύ περισσότερο τα μικρά κόμματα.

Το κορυφαίο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και μέλος του Ε.Γ. θεωρεί μάλιστα δεδομένη την
κάθοδο του δημάρχου Αθηναίων Δημήτρη Αβραμόπουλου στις επόμενες βουλευτικές
εκλογές και την κατάταξή του στην τρίτη θέση, εκεί που βρίσκεται σήμερα το
Κομμουνιστικό Κόμμα.

Την ίδια θέση είχε καταλάβει και το ’93 ένα άλλο κόμμα, η Πολιτική Άνοιξη,
σπρώχνοντας και τότε τα άλλα κόμματα, στην 4η το ΚΚΕ και στην 5η (εκτός
Βουλής) τον ΣΥΝ.

Το πρόβλημα γι’ αυτά τα τρία μικρότερα κόμματα, το ΚΚΕ, τον ΣΥΝ και το ΔΗΚΚΙ,
κατέγραψε από πολύ νωρίς, πριν από δύο χρόνια, ο καθηγητής των Πολιτικών
Επιστημών Ηλίας Νικολακόπουλος.

Σε μία μεγάλη δημοσκόπηση που είχε επιμεληθεί για λογαριασμό των «ΝΕΩΝ» και
στο ερώτημα τι θα γινόταν αν κατέβαινε στις ευρωεκλογές ένα νέο κόμμα ­ με τον
Δ. Αβραμόπουλο ­ το συμπέρασμα που είχε βγάλει τότε ήταν πως «ένα τέτοιο σχήμα
θα ήταν δυνατόν να συγκεντρώσει ένα διψήφιο εκλογικό ποσοστό, στη χειρότερη
περίπτωση ένα 8% των ψήφων, κερδίζοντας την τρίτη θέση, μετά τη Ν.Δ. και το
ΠΑΣΟΚ, συμπιέζοντας τα μικρά κόμματα, και κυρίως το ΔΗΚΚΙ. Τι κάνουν σήμερα τα
τρία μικρά κόμματα, το ΚΚΕ, ο ΣΥΝ και το ΔΗΚΚΙ;

Φαίνεται ότι περιορίζονται σ’ έναν εξορκισμό του «κόμματος Αβραμόπουλου», με
αναλύσεις της μορφής «εξωθεσμικοί παράγοντες θέλουν να στήσουν ένα νέο
πολιτικό σκηνικό», χωρίς να υπολογίζουν ότι πιθανώς οι ψηφοφόροι τους να έχουν
κουρασθεί ή να μη συγκινούνται πλέον από την πολιτική τους.

Τις μέρες αυτές, δύο από τα τρία μικρά κόμματα, το ΚΚΕ και το ΔΗΚΚΙ, ζουν το
όλο πρόβλημα μέσα και από τις συνεδριακές τους διαδικασίες. Και συζητούν
μεταξύ άλλων για την εκλογική τους απήχηση, καθώς και για τις επιπτώσεις που
μπορεί να έχουν στο πολιτικό σκηνικό κινήσεις σαν αυτή της καθόδου στον
πολιτικό στίβο ενός ακόμη κόμματος.

Το ΚΚΕ, κυρίως, αλλά και το ΔΗΚΚΙ πιστεύουν ότι μία διέξοδος θα ήταν η
συγκρότηση ενός μετώπου, το οποίο βλέπουν με διαφορετικό τρόπο.

Το ΚΚΕ για το θέμα αυτό, όπως εξηγεί στον «Ριζοσπάστη» ο Σπύρος Χαλβατζής,
έχει «ως κεντρικό του ζήτημα το πώς θα μπορέσει να χτισθεί ένα μέτωπο, μια
συμμαχία, μια συνεργασία κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που θα οργανώσει
την πάλη για τα καθημερινά προβλήματα του λαού, με προοπτική τη λαϊκή εξουσία,
τη λαϊκή οικονομία». Και όπως τονίζει: «Το μέτωπο αυτό θα πείσει την
πλειοψηφία του ελληνικού λαού ότι αξίζει και μπορεί να θέσει ως στόχο την
κατάκτηση αυτής της λαϊκής εξουσίας».

Τώρα, ποια είναι κατά το ΚΚΕ αυτή λαϊκή εξουσία, το εξηγεί ο ίδιος ο κ.
Χαλβατζής στη συνέχεια: «Ως κόμμα λέγοντας λαϊκή εξουσία εννοούμε την εξουσία
της εργατικής τάξης και των συμμάχων της. Και δεν είναι άλλη από τη δικτατορία
του προλεταριάτου».

Το ΔΗΚΚΙ, από την πλευρά του, εν όψει του 1ου Συνεδρίου του, που άρχισε χθες,
βλέπει το μέτωπο, όπως εξηγεί ο πρόεδρός του Δημήτρης Τσοβόλας, ως συμμαχία
«των απροστάτευτων Ελλήνων».

Όσο για τον Συνασπισμό, όπως επισημαίνει ο πρόεδρος του κόμματος Νίκος
Κωνσταντόπουλος, η Αριστερά, η οποία δεν εκφράζεται σήμερα μέσα από «τις
νεοφιλελεύθερες απόψεις της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ», η έννοια αυτού του μετώπου
είναι πλατιά. Και περιλαμβάνει ευρύτερες λαϊκές μάζες.

Όμως, το μέτωπο (ή ο συνασπισμός), που προσβλέπουν τα μικρά κόμματα, έχει από
την ώρα που δεν προβλέπουν εκλογική συνεργασία τα προβλήματά του, λόγω
εκλογικού συστήματος.

Ο καθηγητής Ηλίας Νικολακόπουλος, αναφερόμενος στον ισχύοντα εκλογικό νόμο,
σημειώνει πως είναι καθαρά πλειοψηφικός και στηρίζει τη λογική του
πρωθυπουργοκεντρικού συστήματος.

Πρόκειται λοιπόν για ένα από τα μεγάλα αγκάθια που έχουν να αντιμετωπίσουν οι
«μικροί» και στις επόμενες εκλογές. Πώς θα το ξεριζώσουν; Οι απόψεις και στα
τρία μικρά κόμματα εξακολουθούν να διίστανται…

Ο Τσοβόλας ζήτησε από ΚΚΕ, ΣΥΝ, ΑΚΟΑ συνεργασία στις δημοτικές

Συνεργασία για τις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές του 2002 ζήτησε χθες από
«τα άλλα προοδευτικά και αριστερά κόμματα» ο πρόεδρος του ΔΗΚΚΙ, Δημήτρης
Τσοβόλας, μιλώντας σε ενθουσιώδες ακροατήριο, το οποίο αποθέωσε τον Αναστάσιο
Πεπονή, αλλά και τους πρέσβεις της Γιουγκοσλαβίας και της Παλαιστίνης.

Στην εναρκτήρια ομιλία του στο 1ο Συνέδριο του κόμματός του χθες στο ΟΑΚΑ, ο
κ. Τσοβόλας μιλώντας παρουσία αντιπροσώπων ελληνικών και κυπριακών κομμάτων,
καθώς και εκπροσώπων ξένων πρεσβειών, τόνισε ότι η πρόταση αυτή δεν αφορά μόνο
σε εκλογές. (Το ΠΑΣΟΚ εκπροσώπησε ο Νίκος Σηφουνάκης, τη Ν.Δ. ο Δ. Σιούφας, το
ΚΚΕ ο Ο. Κολοζώφ, τον ΣΥΝ ο Σπύρος Λυκούδης, το ΑΚΟΑ ο Γιάννης Μπανιάς, ενώ
παρόντες ήταν ο Μανόλης Γλέζος και άλλοι. Μήνυμα έστειλε ο Π. Κρητικός).

«Είναι μια πρόταση ­ είπε ­ για την ανάπτυξη πρωτοβουλιών στην κοινωνία από
κοινού για να διαμορφωθεί ένα αντινεοφιλελεύθερο, προοδευτικό και πατριωτικό
κίνημα, που θα οδηγήσει στην πραγματική αλλαγή την πατρίδα μας».

Πάντως, ο κ. Τσοβόλας σημείωσε ότι «το ΔΗΚΚΙ θα έχει αυτόνομη πολιτική πορεία
και αυτόνομη πολιτική πρόταση, απευθυνόμενο στην κοινωνία και στους
απροστάτευτους πολίτες, τους οποίους και κάλεσε σε συσπείρωση και συνεργασία».

Στην ομιλία του, ο κ. Τσοβόλας (στην αρχή έλειπαν ορισμένα στελέχη),
αναφέρθηκε στους λόγους που ίδρυσε το ΔΗΚΚΙ το 1995. Και τόνισε πως «ιδρύσαμε
πριν από πέντε χρόνια το κίνημά μας, όταν διαπιστώσαμε ότι τα δύο μεγάλα
κόμματα αποδέχθηκαν τον νεοφιλελευθερισμό και τον συγκεκριμένο τρόπο
εκσυγχρονισμού της κοινωνικής οργάνωσης, που επιβάλλει η απάνθρωπη και
αδιέξοδη Συνθήκη του Μάαστριχτ».

«Σήμερα ­ πρόσθεσε ­ όσο ποτέ άλλοτε τα διαπλεκόμενα συμφέροντα είναι παρόντα
με ευθύνη του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ., υποβάλλοντας λογαριασμούς για εξόφληση και
μάλιστα πιεστικά και άνευ αναβολής».

Ο κ. Τσοβόλας τόνισε ακόμα: «Το ΔΗΚΚΙ, που έχει ως ιδεολογία του τον άνθρωπο
και τις ανθρώπινες αξίες και είναι ένα κίνημα των απροστάτευτων πολιτών, καλεί
σε συσπείρωση τους εργαζομένους στον αγώνα για την πραγματική αλλαγή της
πατρίδας μας».