Μαρσέιγ Βούλιαξε στο λιμάνι

Υπήρξε η πρώτη γαλλική ομάδα που κατέκτησε ευρωπαϊκό τίτλο. Είναι η μόνη
που έχει στεφθεί Πρωταθλήτρια Ευρώπης

Οι Μασσαλιώτες και γενικότερα οι Γάλλοι φίλαθλοι δύσκολα θα ξεχάσουν εκείνη τη
μαγική νύχτα της 26ης Μαΐου του 1993, όταν η Ο.Μ. με ένα γκολ του Μπαζίλ Μπολί
κέρδιζε 1-0 τη Μίλαν στο Μόναχο. Τότε τη γαλανόλευκη φανέλα φορούσαν, μεταξύ
άλλων, ποδοσφαιριστές όπως ο Ρούντι Φέλερ, ο Φαμπιέν Μπαρτέζ, ο Αμπεντί Πελέ,
ο Μαρσέλ Ντεσαγί. Πρόεδρος ήταν ο πανίσχυρος τότε Μπερνάρ Ταπί. Σήμερα,
επτάμισι χρόνια μετά, η Μαρσέιγ βρίσκεται κοντά στον υποβιβασμό. Για δεύτερο
συνεχόμενο χρόνο…

Και όμως, δύο χρόνια πριν η ομάδα της Μασσαλίας ήταν το φαβορί για την
κατάκτηση του τίτλου και για διάκριση στην Ευρώπη. Στάθηκε άτυχη, αφού έφτασε
μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ και έχασε το πρωτάθλημα την τελευταία
αγωνιστική του ύστερα από ένα «περίεργο» Παρί Σεν Ζερμέν – Μπορντό 2-3. Η
ομάδα, που έχει κατακτήσει τα περισσότερα Κύπελλα στη Γαλλία, καθώς και οκτώ
πρωταθλήματα, έδειχνε να έχει συνέλθει πλήρως από τον εφιάλτη, ο οποίος
ξεκίνησε το 1993 με την αποκάλυψη της δωροδοκίας τριών ποδοσφαιριστών της
Βαλενσιέν και την είχε οδηγήσει στον υποβιβασμό στην Β’ κατηγορία. Ξαφνικά,
όμως, κάτι άλλαξε. Η Ο.Μ. πήγαινε από ήττα σε ήττα, ο Κουρμπίς αντικαταστάθηκε
από την παλιά δόξα της ομάδας, Μπερνάρ Καζονί, οι μεγάλοι παίκτες άρχισαν να
φεύγουν. Ο Ραβανέλι πουλήθηκε στη Λάτσιο, ο Ντιγκαρί αφού συγκρούστηκε με
οπαδούς της ομάδας πήγε στην Μπορντό. Ο Αργεντινός λίμπερο Εντουάρδο Μπερίτσο
γύρισε στη χώρα του. Η Μαρσέιγ σώθηκε την τελευταία στιγμή, αλλά και η φετινή
χρονιά ξεκίνησε με τον ίδιο τρόπο. Ο νέος προπονητής, Βραζιλιάνος Αμπέλ
Μπράγκα, δεν κατάφερε να αλλάξει και πολλά και παραιτήθηκε πριν από λίγες
ημέρες. Τον ακολούθησαν ο γενικός διευθυντής Ερίκ ντι Μεκό και ο πρόεδρος Ιβ
Μαρσάν. Ακόμα και η μεταγραφή του «πολύ» Ζορζ Γουεά δεν φαίνεται να βοηθά την
Ο.Μ. να συνέλθει.

Ομάδα – σύμβολο

Σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Κάθε ματς του φετινού πρωταθλήματος, για την Μαρσέιγ είναι ντέρμπι – Ο Ντιντιέ Ντεσάν σηκώνει το τρόπαιο του Τσάμπιονς το 1993. Η μεγαλύτερη στιγμή στην ιστορία της Ο.Μ. – Μανουέλ Ντος Σάντος. Από τους μεγαλύτερους άσους της ομάδας

Η Ολυμπίκ ντε Μαρσέιγ είναι κάτι παραπάνω από μία ομάδα στη Γαλλία. Συμβολίζει
μια ολόκληρη πόλη-σταυροδρόμι μεταξύ του ευρωπαϊκού και του αραβικού
πολιτισμού. Όποιος έχει πάει στη Μασσαλία καταλαβαίνει… Είναι μια ομάδα που
έκανε τους Γάλλους να ονειρευτούν, κάτι που μόνο η θρυλική Σεντ Ετιέν της
δεκαετίας του ’70 μπορεί να διεκδικήσει. Τι πρέπει να γίνει για να ξαναπάει
αυτή η ομάδα-θρύλος «Κατευθείαν στον στόχο» (Droit Au But), όπως λέει το μότο
της;

Για τον Κουρμπίς ευθύνονται οι οπαδοί της: «Αν περάσεις από το Βελοντρόμ
μπορείς να πας οπουδήποτε. Οι άνθρωποι εκεί δεν ξέρουν να χάνουν. Δεν μπορούν
να ανεχθούν πως κάποια στιγμή δεν θα είναι οι καλύτεροι. Ξεχνούν και πολύ πολύ
εύκολα. Είναι αδύνατο να δουλέψεις κάτω από τέτοιες συνθήκες». Ο Ρέιμοντ
Γκούταλς, ο προπονητής που οδήγησε την Ο.Μ. στην κατάκτηση του Κυπέλλου
Πρωταθλητριών, πιστεύει πως οι νυν ποδοσφαιριστές του συλλόγου δεν έχουν καμία
σχέση με αυτούς των αρχών της δεκαετίας του ’90: «Οι παίκτες δεν έχουν την
αξία αυτών που προπονούσα εγώ. Σα να μην έφτανε αυτό δεν μπορούν και να
αντέξουν την πίεση των φιλάθλων, του Τύπου και των παραγόντων. Η Μαρσέιγ
χρειάζεται βεντέτες! Πάντως, υπάρχουν κάποια καλά στοιχεία στο τωρινό έμψυχο
δυναμικό ­ αυτό, όμως, δεν αρκεί».

Ντεσάν: «Βιαστείτε»

Μπερνάρ Ταπί. Ο άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με την άνοδο της Μαρσέιγ στην κορυφή της Ευρώπης. Και την πτώση που ακολούθησε

Ο Ντιντιέ Ντεσάν, ο οποίος ήταν αρχηγός της ομάδας στον τελικό του Μονάχου,
θεωρεί πως η Olympique de Marseille 2000 χρειάζεται προσωπικότητα: «Η
κατάσταση είναι δύσκολη, αλλά όχι απελπιστική. Πρέπει κάτι να γίνει γρήγορα,
χρειάζεται ένας δυναμικός άνθρωπος. Δεν μπορώ να φανταστώ κανέναν άλλο σε
αυτήν τη θέση παρά τον Ρομπέρ Λουί Ντρεφίς (σ.σ.: τον νυν ιδιοκτήτη της ομάδας
και «υπηρεσιακό» πρόεδρό της). Ο κ. Ντρεφίς πρέπει να πάρει τα πράγματα στα
χέρια του και όλος ο κόσμος της Ο.Μ. να τον ακολουθήσει. Μέχρι τώρα ο καθένας
έκανε του κεφαλιού του». Πάντως, η Μαρσέιγ πήρε τους τρεις βαθμούς της νίκης
στον τελευταίο αγώνα που έδωσε για το γαλλικό πρωτάθλημα, συντρίβοντας με 4-1
τη Μες στο Βελοντρόμ πριν από οκτώ ημέρες.

Έτσι οι Πρωταθλητές Ευρώπης του 1993 βρίσκονται πια μόλις έναν βαθμό πίσω από
τη ζώνη του υποβιβασμού. Στο μεγάλο γαλλικό λιμάνι περιμένουν το νέο προπονητή
ο οποίος θα προσπαθήσει να βγάλει την ομάδα από την κρίση. Ίσως τελικά να μην
έχουν ακόμα χαθεί οι ελπίδες για τη δημοφιλή ομάδα. Όπως λέει και ο μεγάλος
Μανιέλ Αμορός, που έπαιξε στη Μασσαλία από το 1989 έως το 1993:

«Ας αφήσουμε τους ποδοσφαιριστές να δουλέψουν και να ξαναβρούν την
αυτοπεποίθησή τους. Τίποτα δεν έχει ακόμα τελειώσει. Μένουν ακόμα αρκετά ματς,
αρκετοί πόντοι να κερδίσουν»…