Έχει απόλυτο δίκιο ο πρόεδρος…

Για όλα φταίει ο… Τροχανάς.

Αυτός δεν είχε γνωματεύσει μεγαλοφώνως το περίφημο “αλήτες – ρουφιάνοι –
δημοσιογράφοι”;

Μπορεί να μη συμφωνούσε με τον Μιχαήλ ο ηγέτης του Ολυμπιακού (και πώς θα
μπορούσε να είχε προκύψει κάτι τέτοιο με εκείνη την ερμηνεία που είχε δοθεί
για τους “προστάτες των ΠΑΕ”…), εντούτοις, ιδού που για την έλλειψη
ικανότητας και οράματος του Γιάννη Ματζουράκη ευθύνεται μεγάλη μερίδα του
Τύπου.

Πάλι καλά που η “μερίδα” δεν ήταν ολόκληρη…

Για να είμαι ειλικρινής και σωστός με την ανακοίνωση “πόρτας” του
Ματζουράκη, πρέπει να εκφράσω σήμερα ότι η στήλη δικαιούται μερίδιο ευθύνης…

Θυμάστε την παραμονή του αγώνα του Ολυμπιακού με τη Χέρενβεν εκτός
έδρας;

Θύμιζε ότι η ολλανδική ομάδα δεν είχε καμία τύχη πρόκρισης και απλά παλεύει με
νύχια και δόντια να μην υποβιβαστεί στο πρωτάθλημα δεύτερης κατηγορίας της
χώρας της.

Συνεπώς, τα παιδιά επηρεάστηκαν και έχασαν στην ολλανδική πολίχνη τα αυγά και
τα πασχάλια…

Πάλι καλά που δεν είχαμε – τότε – υπαγορεύσει την τακτική στην ομάδα του
Θρύλου, διότι σήμερα ο κ. Σωκράτης θα μας έδινε να πιούμε το “κώνειο της χολής
του”…

Και να πει κανείς ότι δεν γνωρίζουν από μπάλα τα κορυφαία στελέχια της ΠΑΕ
Ολυμπιακός;

Ο Γιώργος Λούβαρης, πατέρα ποδοσφαιριστή έχει.

Ο Σταύρος Τσώχος, μπάλα έπαιξε και μάλιστα πρώτης κατηγορίας.

Ο Μητρόπουλος, γνωρίζει άριστα την ψυχολογία του αποδυτηρίου.

Ποιος μένει; Ο πρόεδρος, ο οποίος έχει βαλθεί να μας θυμίζει τον ομόλογό του
της Ατλέτικο εντιμότατο Χέσους Χιλ.

Μακάρι ο Ολυμπιακός μεσοπρόθεσμα να μην έχει την τύχη τής άλλοτε
πανίσχυρης ομάδας της Μαδρίτης.

(Την οποία, στις μέρες μας, την έχουν πιάσει “καλύτερο πελάτη” οι περισσότερες
ομάδες στο ισπανικό πρωτάθλημα…)

Και τώρα τι γίνεται στο λιμάνι;

Πέραν της δικαστικής διαμάχης του ΟΛΠ με εκείνες τις συμβάσεις, υπάρχει και
θέμα διαδοχής του προπονητή.

Το διήμερο που διανύσαμε, τα ρεπορτάζ προανήγγειλαν δύο αλλοδαπούς τεχνικούς
καθ’ όλα συμπαθείς και με φινέτσα.

Λουί Φερναντέζ και Μαρσέλο Λίπι.

Αμφότεροι, θεωρούνται καλύτεροι του Ματζουράκη ή και του Μπιγκόν, αλλά θα
δούμε.

Προτείνω σε όλους τους “άπιστους Θωμάδες”, να φροντίσουν να μάθουν λίγα
γαλλικά αλλά και ιταλικά, διότι θα τους χρειαστούν…

Θέλω να πω πως, αν χρειαστεί να επαναλάβουν τα απαράδεκτα συνθήματα από
την εξέδρα (που ζήσαμε στον αγώνα με τη Λίβερπουλ), να το κάνουν ευρωπαϊστί…

Ο Φερναντέζ θεωρείται, είπαμε, επιτυχημένος, επειδή πήρε με την Παρί
Σεν Ζερμέν Κύπελλο Κυπελλούχων και οδήγησε την Μπιλμπάο στο Τσάμπιονς Λιγκ.

Κατά συνέπεια, αποτελεί ερώτημα μάλλον σοβαρό, το γιατί δεν εργάζεται αυτόν
τον καιρό ο Γάλλος…

Για τον Λίπι, δεν χρειάζονται πολλές συστάσεις.

Είναι ομορφάντρας, μόνιμα καλοντυμένος, ψύχραιμος και – κυρίως – παραιτείται ο
άνθρωπος όταν διαπιστώνει ότι δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα.

Το ζήσαμε πρόσφατα με την κατιούσα φόρμας της Ίντερ του Μιλάνου.

Ο Λίπι είναι καλή περίπτωση. Θα βάλει τάξη, θα ανεβάσει το κύρος της ομάδας
κ.λπ.

Άσε που με τον Ιταλό ενδέχεται να ξαναβρεί το χαμένο του κέφι για μπάλα ο
Γεωργάτος…

Το ότι θα κοστίσει ο νέος προπονητής γύρω στο ένα δισεκατομμύριο, κανέναν
δεν ενδιαφέρει.

Χρήμα υπάρχει, να “φάνε” και οι κότες, αρκεί να δείχνουν “φασιανοί”…

Χθεσινό δημοσίευμα λίαν ύποπτο προβοκάτσιας (το οποίο δεν διαψεύστηκε
αρμοδίως…) ήθελε τον προπονητή του Άρη, Χαράλαμπο Τεννέ, να επιθυμεί την
ένταξη στην ομάδα του, του Σέρβου επιθετικού Τέσοβιτς.

Πού βρίσκεται το περίεργο της είδησης;

Στο ότι το δημοσίευμα αποκάλυψε την επιθυμία Τεννέ, ελάχιστες ώρες πριν από τη
διεξαγωγή του ντέρμπι Εθνικού Αστέρα-Άρη.

Πέρυσι ο Άρης είχε ηττηθεί στην Καισαριανή, όπου επίσης αγωνιζόταν ο
Τέσοβιτς.

Το ότι εφέτος ο Σέρβος τα πάει πολύ πιο καλά και δυναμιτίζει τις αντίπαλες
εστίες, θεωρείται απλώς λεπτομέρεια…

Σε πολύ καλό δρόμο “κολυμπάει” το ελληνικό πόλο, συλλογικού επιπέδου.

Ολυμπιακός, Εθνικός και Βουλιαγμένη, προχώρησαν δυναμικά και ήδη
προκρίθηκαν στους “8” των ευρωπαϊκών διοργανώσεων.

Άλλες εποχές, η συνολική επιτυχία θα εντυπωσίαζε.

Σήμερα, άντε αναφορά σε ένα μονοστηλάκι, πλάι στη μεγάλη φωτογραφία του
Λυμπερόπουλου ή του Τζιοβάνι…

Βλέπετε, έχει ανεβεί τόσο πολύ το επίπεδο των ελληνικών ομάδων, που
ελάχιστοι έχουν το κέφι να το “φωνάξουν”.

Δεν είναι έτσι, όμως…