Δύο στο σκαμνί για υπερκοστολογήσεις συγγραμμάτων

Αντιμέτωποι με τη Δικαιοσύνη βρίσκονται σήμερα ο Αναστάσιος και ο Δημήτριος
Κυριακίδης, εκπρόσωποι του ομώνυμου εκδοτικού οίκου, οι οποίοι κατηγορούνται
για την υπόθεση της παράνομης κοστολόγησης πανεπιστημιακών συγγραμμάτων από
την οποία φέρεται να ζημιώθηκε το ελληνικό Δημόσιο με περίπου 300.000.000
δραχμές.

Όπως αναφέρεται στο υπ’αριθμόν 841/2000 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών της
Αθήνας οι κατηγορούμενοι, εκπρόσωποι του εκδοτικού οίκου, φέρονται να έχουν
διαπράξει τα αδικήματα της απάτης κατ’ εξακολούθηση, κατ’ επάγγελμα και κατά
συνήθεια σε συνδυασμό μάλιστα με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου
1608/1950 «περί καταχραστών του Δημοσίου».

Σύμφωνα με το παραπεμπτικό βούλευμα, οι κατηγορούμενοι με σκοπό να αποκομίσουν
οι ίδιοι και η εταιρεία τους παράνομο περιουσιακό όφελος υπέβαλαν στα αρμόδια
όργανα του υπουργείου Παιδείας υπεύθυνες δηλώσεις, με τις οποίες ψευδώς
βεβαίωναν ότι οι αναφερόμενες τιμές προς κοστολόγηση και διανομή των βιβλίων
ήταν αυτές που ίσχυαν τότε στο ελεύθερο εμπόριο.

Η αλήθεια όμως, την οποία γνώριζαν καλά οι εκπρόσωποι του εκδοτικού οίκου,
ήταν ότι οι δηλωθείσες τιμές είχαν υπερτιμολογηθεί κατά 70% από την τιμή του
συγγράμματος στο ελεύθερο εμπόριο, με αποτέλεσμα τα όργανα του υπουργείου
Παιδείας να πειστούν από τις ψευδείς δηλώσεις των κατηγορουμένων, να προβούν
στην κοστολόγηση των βιβλίων και να πληρώσουν επιπλέον 301.672.775 δραχμές,
ποσό που δεν θα κατέβαλαν αν γνώριζαν ότι τα συγγράμματα είχαν
υπερτιμολογηθεί.

Η υπόθεση έφθασε στη Δικαιοσύνη ύστερα από μηνυτήρια αναφορά που είχε υποβάλει
ο τότε υπουργός Παιδείας Γεώργιος Παπανδρέου, αλλά το βάρος της απόδειξης
σήκωσε ο βασικός μάρτυρας κατηγορίας κ. Στέφανος Τραχανάς, διευθυντής των
Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης, για τον οποίο οι δικαστές αναφέρουν στο
πολυσέλιδο βούλευμά τους τα εξής: «Πρόκειται για έναν Έλληνα πολίτη που με το
αναγκαίο θάρρος κατήγγειλε και ερεύνησε συστηματικά τις παράνομες πράξεις των
εκδοτών παραδίδοντας στο υπουργείο Παιδείας σημαντικά στοιχεία». Στοιχεία που
η βασιμότητά τους όχι μόνο δεν αμφισβητήθηκε από τις δικαστικές αρχές, αλλά
αξιοποιήθηκαν από τους δικαστικούς λειτουργούς και για τη διατύπωση σκέψεων
περί της απαλλαγής των μελών των αρμοδίων επιτροπών κοστολόγησης.

Το δικαστικό συμβούλιο για τον υπολογισμό του χρηματικού ποσού, όπως
χαρακτηριστικά αναφέρεται στο βούλευμα, έλαβε υπόψη του το σύνολο των
αποδεικτικών στοιχείων της δικογραφίας. «Σωστά παρατήρησε ο κ. Τραχανάς»,
προστίθεται στο σκεπτικό του βουλεύματος, «ότι οι κατηγορούμενοι διέθεταν
τιμοκατάλογο με τις πραγματικές τιμές του ελεύθερου εμπορίου και η πλήρης
αποτύπωση της απάτης ήταν θέμα απλής αντιπαραβολής με τα σχετικά ΦΕΚ, όπου
αναγράφονταν οι τιμές της επίσημης κοστολόγησης. Το έργο της κοστολόγησης
συνεχίστηκε και μετά τις καταγγελίες και οι εκδότες πληρώθηκαν αρχικά σύμφωνα
με τις κοστολογήσεις που έγιναν με βάση τις τιμές που δήλωσαν, γιατί αυτό
φαίνεται να ήθελε η τότε πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας».

Όσον αφορά τέλος το αστικό μέρος των υπερτιμολογήσεων, το υπουργείο Παιδείας
έχει προσφύγει κατά των εκδοτών διεκδικώντας αποζημίωση 52.000.000 δραχμών για
την ηθική βλάβη που φέρεται να έχει υποστεί από την αξιόποινη συμπεριφορά των
κατηγορουμένων εκπροσώπων του εκδοτικού οίκου.