17χρονο αστέρι στα κομπιούτερ

Σε ηλικία μόλις 5 ετών άρχισε τις περιπλανήσεις του στο μαγικό κόσμο των
υπολογιστών.

Ο Γιάννης Τσουκαλίδης στην αγαπημένη γωνιά του σπιτιού του, μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή του

Στα 12 κέρδισε το πρώτο βραβείο στον πανελλήνιο διαγωνισμό πληροφορικής και
ένα χρόνο αργότερα δήλωνε ευθαρσώς στους έκπληκτους γονείς του ότι δεν
πρόκειται να γίνει… μπασκετμπολίστας, όπως οι ίδιοι πίστευαν, αλλά
«κομπιουτεράς». Σήμερα, στα 17 του χρόνια, ο Γιάννης Τσουκαλίδης έχει στο
ενεργητικό του πολλές διακρίσεις με μεγαλύτερη το χάλκινο μετάλλιο στη 12η
Ολυμπιάδα Πληροφορικής, που φιλοξενήθηκε τον Σεπτέμβριο στην Κίνα. Μία
πραγματικά μεγάλη επιτυχία, εάν σκεφτεί κανείς ότι ξεχώρισε ανάμεσα σε 280
παιδιά από 70 χώρες του κόσμου. Για τη διάκρισή του αυτή θα τιμηθεί σήμερα από
την Ελληνική Εταιρεία Επιστημόνων Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής,
μαζί με τα άλλα δύο παιδιά που αρίστευσαν στον πανελλήνιο διαγωνισμό, τον
Κίμωνα Κοντώση και τον Δημήτρη Αποστόλου.

«Οι γονείς μου πήραν κομπιούτερ όταν ήμουν 5 ετών. Στην αρχή, βέβαια, ξεκίνησα
παίζοντας παιχνίδια. Μετά πήρα το εγχειρίδιο που είχε ο υπολογιστής κι
έφτιαχνα προγράμματα, χωρίς όμως να ξέρω τι ακριβώς κάνω. Στην πέμπτη τάξη του
Δημοτικού ο δάσκαλος της πληροφορικής, ο Κώστας Συμεωνίδης, διαπίστωσε ότι
είχα κλίση στα μαθηματικά. Αυτός με βοήθησε να προχωρήσω, δίνοντάς μου βιβλία
να διαβάσω. Τώρα πλέον ασχολούμαι μόνος μου διαβάζοντας και πειραματιζόμενος.
Κάνω προγράμματα για υπολογιστές και κυρίως για προστασία οθόνης. Μάλιστα, το
ένα από αυτά, το οποίο περιλαμβάνει 40 τρισδιάστατα μοντέλα, είχε μεγάλη
επιτυχία», θυμάται ο Γιάννης.

Την επιλογή του να ασχοληθεί επαγγελματικά με την πληροφορική την έκανε πολύ
μικρός, εκπλήσσοντας τους γονείς του. «Από μικρός ήταν πολύ ανήσυχος κι έτσι
από επτά ετών τον κατευθύναμε στον αθλητισμό. Έπαιζε και παίζει μπάσκετ και
όταν στα 13 του μας ανακοίνωσε ότι θα ασχοληθεί με τους υπολογιστές
αναστατωθήκαμε. Μετά όμως διαπιστώσαμε ότι εκεί ήταν η κλίση του και τον
στηρίξαμε. Άλλωστε, είδαμε ότι δεν καταναλώνεται μόνο εκεί, αλλά έχει και άλλα
ενδιαφέροντα», αναφέρει η μητέρα του, Κυριακή.

Και πράγματι ο Γιάννης δεν έχει σταματήσει τον αθλητισμό, ούτε στερείται
τίποτα σε σχέση με τα άλλα παιδιά της ηλικίας του. «Με το κομπιούτερ
απασχολούμε δύο με τρεις ώρες την ημέρα. Εξακολουθώ να κάνω προπονήσεις 8 ώρες
την εβδομάδα στην ομάδα “Αστέρια”. Παίζω μάλιστα και στην εφηβική και στην
ανδρική ομάδα. Κατά τα άλλα βγαίνω με τους φίλους μου, πηγαίνουμε σινεμά και
κάνουμε βόλτες. Λατρεύω τη μουσική και έχω περίπου 5.000 τραγούδια στον
υπολογιστή μου».

Διεθνείς διακρίσεις

Ο πατέρας του Σάκης και η μητέρα του Κυριακή είναι ιδιαίτερα υπερήφανοι για τον Γιάννη και τον στηρίζουν σε κάθε του βήμα

Όταν φοιτούσε στην Α’ Γυμνασίου έμαθε ότι γίνονται πανελλήνιοι διαγωνισμοί
πληροφορικής και θέλησε να μετρήσει τις δυνάμεις του. Αναδείχτηκε πρώτος
μεταξύ των συνομηλίκων του και την επόμενη χρονιά πήρε μέρος στο διαγωνισμό
για τα παιδιά του Λυκείου, έτσι ώστε να έχει τη δυνατότητα να συμμετάσχει στην
Ολυμπιάδα. Εξασφάλισε τη συμμετοχή του κατακτώντας την τέταρτη θέση και στην
Ολυμπιάδα του Κέιπ Τάουν ήταν ο μικρότερος διαγωνιζόμενος. Μπορεί να μην
κατάφερε να διακριθεί τότε, όμως δεν το έβαλε κάτω και, αφού απέσπασε
αλλεπάλληλες πανελλήνιες διακρίσεις και δύο αργυρά βαλκανικά μετάλλια, πήρε
την τρίτη θέση στην Ολυμπιάδα της Κίνας.

Τώρα, τελειώνοντας τη Γ’ Λυκείου, θέλει να ανοίξει τα φτερά του για την
Αμερική, ακολουθώντας τα βήματα της 21χρονης αδερφής του Εύας, η οποία
σπουδάζει με υποτροφία Πολιτικές Επιστήμες στο Χάρβαρντ. «Ο στόχος μου είναι
το Πανεπιστήμιο ΜΙΤ και σκέφτομαι να ακολουθήσω τον κλάδο της τεχνητής
νοημοσύνης. Είναι ένα πεδίο στο οποίο δεν υπάρχουν πολύ σημαντικές εξελίξεις,
αν και οι επιστήμονες ασχολούνται με αυτό πολλά χρόνια. Αυτό είναι μία μεγάλη
πρόκληση», λέει ο Γιάννης. Το περιβάλλον, πάντως, του ΜΙΤ δεν του είναι
άγνωστο. Το περασμένο καλοκαίρι ήταν ανάμεσα στους 20 μαθητές από όλο τον
κόσμο που επελέγησαν για να παρακολουθήσουν ένα ερευνητικό πρόγραμμα έξι
εβδομάδων. «Εγώ δούλευα στο εργαστήριο τεχνητής νοημοσύνης και με τη βοήθεια
ενός καθηγητή έκανα μία έρευνα και δημοσίευσα ένα επιστημονικό έργο. Η δική
μου έρευνα ήταν επάνω στις μηχανές αναζήτησης του Ίντερνετ. Κατάφερα να
δημιουργήσω ένα σύστημα με το οποίο, εάν εντοπίσεις μία ιστοσελίδα με το θέμα
που σε ενδιαφέρει, να βρεις άλλες που έχουν το ίδιο θέμα».

Τον Απρίλιο ο Γιάννης θα καταθέσει την αίτηση για να γίνει δεκτός στο ΜΙΤ.
Οποιαδήποτε πάντως και να είναι η απάντηση, ένα είναι σίγουρο: το μέλλον του
ανήκει.