Στο Δημόσιο οριστικά Τατόι, Πολυδένδρι και Μον Ρεπό

Ως ιδιωτική περιουσία έπρεπε κατά το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Ανθρωπίνων
Δικαιωμάτων (στο Στρασβούργο) να απαλλοτριωθούν τα 75.828 στρέμματα που
διεκδικεί από το Ελληνικό Δημόσιο η τέως βασιλική οικογένεια. Μία περιουσία
που μέσα από ένα πλέγμα προνομίων, δωρεών, αγορών και παραχωρήσεων με νόμους
και διατάγματα άρχισε να συγκεντρώνεται από το 1864, από τη στιγμή που ο
Γεώργιος ο Α΄ έφερε στη χώρα μας και στο θρόνο του Βασιλείου της Ελλάδος τον
οίκο των Γλύξμπουργκ…

Τατόι, Πολυδένδρι, Μον Ρεπό. Τα τρία τεράστια ακίνητα ανήκουν οριστικά -και
βάσει της χθεσινής απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου- στο Ελληνικό Δημόσιο,
αλλά γι’ αυτά η τέως βασιλική οικογένεια θα έπρεπε να αποζημιωθεί. Και ο
καθορισμός αυτής της αποζημίωσης (η οποία θα είναι «εύλογη» και όχι πλήρης,
σύμφωνα με τη νομολογία του ΕΔΑΔ) είναι το ζητούμενο στο νέο στάδιο της
μεγάλης αντιδικίας που συνεχίζεται. Για το Ελληνικό Δημόσιο και τα τρία
ακίνητα ακολουθούσαν την τύχη του βασιλικού θεσμού, αλλά για την πλειοψηφία
των μελών του ΕΔΑΔ τα επιχειρήματα της ελληνικής πλευράς δεν ήταν ισχυρά, ώστε
να δικαιολογούν τη δήμευση της περιουσίας χωρίς αποζημίωση. Και το Ευρωπαϊκό
Δικαστήριο, όπως προκύπτει από την απόφαση, πέρασε από το «μικροσκόπιο» το
ιδιοκτησιακό καθεστώς που ίσχυε για τα επίμαχα ακίνητα στη διάρκεια 130 ετών.

ΤΑΤΟΪ: Η έκταση των 41.990 στρεμμάτων είναι το «φιλέτο» της περιουσίας,
καθώς αποτελείται από τον εθνικό δρυμό Τατοΐου και μεγάλα χορτολιβαδικά
τμήματα. Στο δασόκτημα δεσπόζει το ανακτορικό μέγαρο, ενώ υπάρχει μεγάλος
αριθμός βοηθητικών κτιρίων (προσωπικού, φρουράς, διοικητικών υπαλλήλων,
στάβλοι κ.ά.). Στον ίδιο χώρο βρίσκονται και οι οικογενειακοί τάφοι των
Γλύξμπουργκ. Σύμφωνα με τα στοιχεία που εμφανίζεται να αποδέχεται το ΕΔΑΔ, ο
Γεώργιος Α΄ αγόρασε το 1872 ένα αρχικό τμήμα από την τεράστια έκταση για να
του παραχωρηθεί το 1877 με απόφαση της Βουλής και το 1/3 από το δάσος Μπάφι. Η
ελληνική πλευρά αμφισβητεί αυτή την παραχώρηση, κατά τους Γλύξμπουργκ έχουν
καταβληθεί 60.000 δρχ. το 1887 ως φόροι μεταβίβασης με έμβασμα του Γεωργίου Α΄
στην Εθνική Τράπεζα. Την περίοδο της εκθρόνισης των Γλύξμπουργκ (1924-35), το
ΕΔΑΔ παρατηρεί ότι το ελληνικό κράτος δεν είχε εγείρει καμία αξίωση για το
δασόκτημα, ενώ με τον νόμο Παλαιοκρασσά του 1992 εμφανίζεται να αποδέχεται ότι
σε μία έκταση μεγαλύτερη του 90% η τέως βασιλική οικογένεια είχε δικαιώματα.
Το 1936 το Τατόι επεστράφη στην ιδιοκτησία και κατοχή της τέως βασιλικής
οικογένειας και περιλαμβάνεται ως ιδιωτικό περιουσιακό στοιχείο σε όλες τις
διαθήκες που ακολούθησαν.

ΠΟΛΥΔΕΝΔΡΙ: Τα 33.600 στρέμματα στην περιφέρεια της Αγιάς Λάρισας
αποτελούνται στο μεγαλύτερο μέρος τους από δάση. Το Πολυδένδρι θεωρείται το
μικρότερης αξίας ακίνητο παρά την έκτασή του και η πρώτη αγοραπωλησία έχει
εγγραφεί γι’ αυτό το 1906 (σ.σ.: έχει μεταβιβαστεί από τον Χασάν Λεονταρίτη
στον πρίγκιπα Κωνσταντίνο Α΄ έναντι 397.500 δρχ.). Κατά το Ευρωπαϊκό
Δικαστήριο, το ελληνικό κράτος ποτέ δεν είχε εγείρει πριν από το 1994 αξιώσεις
για το ακίνητο του Πολυδενδρίου.

ΜΟΝ ΡΕΠΟ: Για τα 238 στρέμματα του Μον Ρεπό στην Κέρκυρα, στα οποία
βρίσκεται και το περίφημο Αχίλλειο, όπου στεγάστηκαν τα θερινά ανάκτορα από
τους Γλύξμπουργκ, κατά το Ελληνικό Δημόσιο δεν μπορεί να τεθεί θέμα
ιδιοκτησίας γιατί η παραχώρηση αφορούσε αποκλειστικά τον εκάστοτε επικεφαλής
του κράτους. Η πλευρά της τέως βασιλικής οικογένειας αντέτεινε ότι η έκταση
παραχωρήθηκε από το τοπικό συμβούλιο της Κέρκυρας το 1864 στον Γεώργιο Α’ ως
αναγνώριση της συμβολής του για την ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα. Κατά το
ΕΔΑΔ, η ελληνική πλευρά «έχει αποτύχει να αποδείξει ότι η παραχώρηση δεν
αφορούσε το πρόσωπο», ενώ σημειώνεται ότι με νόμο του 1937 εμφανίζεται την
πλήρη κατοχή και χρήση του ακινήτου να έχει ο πρίγκιπας Ανδρέας. Κατά τους
Γλύξμπουργκ η αρχική έκταση του Μον Ρεπό έχει αυξηθεί γιατί ενώθηκε και
ιδιωτική έκταση των Γεωργίου Α’ και Γεωργίου Β΄, ενώ τίθεται ζήτημα χρησικτησίας.

Σε έξι μήνες η νέα μάχη με όπλα τα δύο πορίσματα

Μον Ρεπό. Ακόμη και για το κόσμημα της Κέρκυρας η τέως βασιλική οικογένεια δικαιούται αποζημίωσης, σύμφωνα με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Με τα δύο πορίσματα των οίκων Deloitte & Touche και Lambert Smith Hampton,
τα οποία θα αποτελέσουν και βασικά όπλα της ελληνικής πλευράς στη μάχη που θα
δοθεί σε έξι μήνες στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τον καθορισμό της αποζημίωσης
προς την τέως βασιλική οικογένεια, εκτιμάται ότι:

* Η αξία των επίμαχων ακινήτων Τατοΐου, Πολυδενδρίου και Μον Ρεπό ανέρχεται σε
τρέχουσες τιμές (αγοραία, εμπορική αξία) στο ποσό των 187,592 δισ. δραχμών. Τη
σχετική έρευνα πραγματοποίησε τον περασμένο Μάρτιο για λογαριασμό του
υπουργείου Εξωτερικών η εταιρεία Lambert Smith Hampton και κατέληξε ότι η αξία
του κτήματος Τατοΐου ανέρχεται σε 181 δισ. δραχμές, των δασικών-γεωργικών
εκτάσεων στο Πολυδένδρι σε 2,612 δισ. δρχ. και του Μον Ρεπό 3,980 δισ.
δραχμές.

* Οι οφειλές της τέως βασιλικής οικογένειας προς το Ελληνικό Δημόσιο
(οφειλόμενοι φόροι συν τόκοι υπερημερίας, δαπάνες για τη συντήρηση της
περιουσίας κ.λπ.) ανέρχονται κατά την περίοδο 1945-1999 σε 197,532 δισ.
δραχμές. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από την Deloitte & Touche, η οποία
έκρινε ότι στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έπρεπε να προσκομιστούν στοιχεία μόνον της
μεταπολεμικής περιόδου, ενώ η ελληνική πλευρά θα ζητήσει να εκτιμηθούν και
συνυπολογιστούν στη διαδικασία καθορισμού αποζημίωσης οι κρατικές δωρεές προς
την τέως βασιλική οικογένεια κ.λπ.

165,5 δισ. δρχ.

Για λογαριασμό των Γλύξμπουργκ σχετική αποτίμηση της επίμαχης περιουσίας έγινε
από τον οίκο Moore Stephens, ο οποίος κατέληξε στο ποσό των 165,5 δισ.
δραχμών.

Το πόρισμα έχει επίσης υποβληθεί από την τέως βασιλική οικογένεια στο
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, ενώ δεν έχουν υπολογισθεί οι εκτάσεις από το δασόκτημα
Τατοΐου που με τον νόμο Παλαιοκρασσά του 1992 η τέως βασιλική οικογένεια έκανε
δωρεά στο ελληνικό κράτος.