3η ΚΑΡΤΑ «Ναι» στους Έλληνες

Είναι σημαντικό το ελληνικό ποδόσφαιρο να βρίσκεται στα χέρια δικών μας
προπονητών. Ήταν αίτημα δεκαετιών να δείξουν οι ομάδες μας εμπιστοσύνη στους
Έλληνες προπονητές, αφού ελάχιστοι από τους ξένους που επιλέγονταν είχαν
διάθεση να εργαστούν σοβαρά και εις βάθος και οι περισσότεροι συνήθως
χαίρονταν το γαλάζιο ουρανό και μάζευαν ήλιο και δολάρια. Αρκετοί, μάλιστα,
διατηρούσαν τη θέση τους όχι τόσο για τη σπουδαία δουλειά τους, αλλά γιατί
αγνοούσαν τι σημαίνει άρνηση στις επιθυμίες προέδρων ή ισχυρών διοικητικών
παραγόντων.

Τα τελευταία χρόνια ολοένα και περισσότερες ομάδες μας, ακόμα και οι
μεγάλες, εμπιστεύονται Έλληνες προπονητές. Η νέα φουρνιά προπονητών Κυράστας,
Παθιακάκης, Αναστασιάδης, Τεννές, Λιβαθηνός, Σταθόπουλος, Παράσχος,
Μιχαλόπουλος, Κατσαβάκης, Γεωργόπουλος, Βλάχος και άλλοι, έχουν να
παρουσιάσουν σημαντικό έργο, όπως βέβαια και ο Ματζουράκης, που είναι
παλαιότερος και μπορεί να υπερηφανεύεται για τη δουλειά του στην Ξάνθη.

Αμφισβητείται, όμως, το βάθος των γνώσεών τους, η δυνατότητά τους να
κρατήσουν για μεγάλο διάστημα τις ισορροπίες στις ομάδες, ιδιαίτερα τις
μεγάλες, να δημιουργήσουν σωστό πλαίσιο σχέσεων με τους παράγοντες, τους
ξένους παίκτες και γενικά τα αστέρια των ομάδων και να τιμήσουν όσους έχουν
προσφέρει πολλά βοηθώντας για ορθόδοξη έξοδο.

Αμφισβητείται ότι παρακολουθούν τις εξελίξεις στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, σε
βαθμό ανάλογο με τους ξένους συναδέλφους τους και ότι είναι θεωρητικά
καταρτισμένοι στο επίπεδο που απαιτείται για να γίνει ανταγωνιστικό το
ποδόσφαιρό μας. Η έλλειψη σπουδών και συνεχούς επιμόρφωσης στο εξωτερικό, δεν
βοηθάει προς την κατεύθυνση διεύρυνσης του προπονητικού τους ορίζοντα. Μπορεί
να είναι έξυπνοι, εργατικοί, καλοί στο κοουτσάρισμα και γνώστες των συνθηκών
του ποδοσφαίρου μας και να έχουν θέληση προσφοράς, δεν αρκούν, όμως, αυτά. Οι
Δανιήλ, Παναγούλιας, Γεωργιάδης, είναι καλλιεργημένοι, ο Αλέφαντος
καταρτισμένος και αυτοαδικημένος, ενώ οι επί σειρά ετών καθηγητές στις σχολές
προπονητών Μάρκοβιτς και Αρχοντίδης δεν ευτύχησαν να εργαστούν στις τρεις
μεγάλες ομάδες του κέντρου, γεγονός που αποκαλύπτει χτυπητές αδυναμίες των
επιλογέων.

«Ναι» στους Έλληνες, αλλά με προϋποθέσεις.