Δεν επιτρέπεται κανείς να φοβηθεί

Όδια ημέρα ­ 13! ­ ύστερα από τέσσερις μήνες ακριβώς, ιδού λοιπόν που
κάποιοι φίλαθλοι θα καρδιοχτυπούν για τα καλά, παρακολουθώντας το τελευταίο
παιχνίδι του Παναθηναϊκού στην Ισπανία…

Έως τα μέσα Μαρτίου, ωστόσο, μας περιμένουν πολλά και… απρόβλεπτα.

Το «στοίχημα» ­ για παράδειγμα. Θα συνεχίσει να δίνει χρήματα (και…
ευκαιρίες) στους τυχερούς και παράλληλα να φθείρει τσέπες.

Το Ολυμπιακό Στάδιο του Μαρουσιού θα ζήσει νέες πιένες.

Και ­ πού ξέρεις ­ κάπου θα καραδοκεί ο φιλαράκος μας ο Ζάχοβιτς να
επιχειρήσει νέα προβοκάτσια…

Η τελευταία τοποθέτηση του Σλοβένου ήταν χάρμα…

Ότι οι φίλοι του Ολυμπιακού θα τον χειροκροτήσουν στην Αθήνα και λοιπές
ανοησίες…

Έχω την εντύπωση ότι ο Ζάχοβιτς τη δουλειά του κάνει, όταν αναφέρεται στο
ελληνικό ποδόσφαιρο. Και δεν φταίει.

Φταίνε όσοι ασχολούνται μαζί του και επιχειρούν κάθε τόσο να
εκμαιεύσουν το θέμα που θα γαργαλίσει.

Η κλήρωση των ομάδων μας στις δύο ευρωπαϊκές διοργανώσεις ήταν εντυπωσιακή
και με προοπτική δυναμικής.

Ο Παναθηναϊκός στο Μάντσεστερ δύσκολα θα φοβηθεί τη Γιουνάιτεντ, γιατί
σ’ αυτή τη φάση του Τσάμπιονς Λιγκ δεν επιτρέπεται ο φόβος. Να μην ξεχνάει
κανείς ότι η Μάντσεστερ μπήκε στις «16» σχεδόν από το «παράθυρο».

Δηλαδή, χάρη στο τρίτο γκολ (νικητήριο) της Άντερλεχτ στο Αϊντχόβεν.

Ούτε τη Βαλένθια πρόκειται να φοβηθούν οι «πράσινοι», αν και οι Ισπανοί
θα έλθουν αυτήν τη φορά πλήρεις στην Αθήνα…

Κάπου προκύπτει αβεβαιότητα με την τρίτη αντίπαλο, τη Στουρμ του Ιβάν ­ του
τρομερού ­ Όσιμ.

Οι αγώνες με τους Αυστριακούς θα ξυπνήσουν για τα καλά μνήμες, στην
Παιανία.

Γενικά, ο Παναθηναϊκός έχει μπροστά του ολοζώντανη την περιπέτεια και
πρέπει να βρει τρόπους να την απολαύσει.

Ε, αν προκύψει παραπάνω κάποια επίσκεψη του Άγγελου στον Άθω, δεν θα
χαλάσει ο κόσμος…

Μπορεί και να επιβάλλεται αυτήν τη φορά.

Πάμε στη Λίβερπουλ. Ποτέ δεν έπαψε να θεωρείται μεγάλη ομάδα, δύναμη
στην Ευρώπη, μολονότι τα τελευταία χρόνια δεν διαθέτει την παλιά της αίγλη στο
«νησί».

Ο Ολυμπιακός γνωρίζει πως θα συνεχίσει στη διοργάνωση, μόνο αν τα πάει καλά
στο Λιμάνι.

Και επειδή είναι βέβαιο ότι θα δώσει το πρώτο ματς στο Μαρούσι, καλά θα
κάνει να προσέξει στο αντίπαλο λιμάνι. Εκεί που, συχνά, πιάνει ομίχλη, αν δεν
πιάσει βροχή.

Οι μεγάλες ομάδες φαίνονται στα δύσκολα, δεν λένε;

Ιδού η ευκαιρία. Και δεν είναι εποχή για να φοβηθεί κανείς. Άλλωστε, ο
Ανατολάκης του Όουεν τού «ρίχνει ένα κεφάλι»… Ενώ τον άλλο γκολτζή ­ τον
Χέσκι ­ θα τον αναλάβει ο Αμανατίδης! (Προσοχή, δεν επεμβαίνω στη δουλειά τού
Ματζουράκη, υποθέσεις κάνω…).

Υπάρχει στο πινάκιο και η Λεβερκούζεν. Αυτή η ομάδα κατρακύλησε από το
Τσάμπιονς Λιγκ και θα αντιμετωπίσει την ΑΕΚ με πάθος.

Ήδη, ο Παθιακάκης είδε τους Γερμανούς, προχθές, στο Φράιμπουργκ και
τρόμαξε…

Κακώς. Αν πρέπει να τρομάξει είναι ένεκα της αστάθειας των βασικών του
παικτών και της νοοτροπίας ορισμένων (Νάβας…).

Αν ο «δικέφαλος» δεν αγωνιστεί ερασιτεχνικά αυτή τη φορά εκτός έδρας
(γεγονός που τον έβλαψε δύο φορές μέχρι τώρα), μπορεί να ελπίζει στον επόμενο
γύρο.

Λόγω πάθους και… ομογένειας, το γήπεδο της Λεβερκούζεν θα διαθέτει πολύ
«κίτρινο» χρώμα στις 23 του μήνα.

Καλό αυτό, διότι θα πάρει θάρρος ο Βασιλάκης ο Τσάρτας…

Για τον ΠΑΟΚ η προοπτική πρόκρισης με αντίπαλο τη Φίλιπς Αϊντχόβεν είναι
από εφικτή έως εξαιρετικά ορατή.

Ο Μπάγιεβις, με τη χαρισματική πειθαρχία του και τη μεγάλη πείρα στην
Ευρώπη, θα στήσει την ομάδα καλά και θα το παλέψει.

Η ΑΪντχόβεν θεωρητικά μόνο πλεονεκτεί, αλλά τα δύο παιχνίδια ακόμη δεν
έχουν λήξει…

Καλή είναι η Ευρώπη, ας μην ξεχνάμε όμως και τις προοπτικές κάποιων
εντός συνόρων.

Για παράδειγμα, το… Αιγάλεω, την ομάδα του Θωμά Μητρόπουλου (μεγάλη του
αγάπη, όπως λένε…).

Έξι νίκες σε έξι ματς έχει σημειώσει και συνεχίζει, αφήνοντας στο
πέρασμά του από ανάθεμα μέχρι παράπονα για τη διαιτησία. Τι να συμβαίνει;

Προχθές στη Ριζούπολη, ο φουκαράς ο Απόλλωνας δεν άξιζε τη μεταχείριση που
έζησε. Δηλαδή να ισοφαρίσει, να ακυρωθεί το γκολ και αργότερα ο αντίπαλος
προπονητής να πάρει θέση, δηλώνοντας «κλοπή» και συμπάθεια στην ομάδα του
Αλαμάνου…

Πώς κατάντησες, ρε πρόεδρε…