ΠΡΟΣΩΠΑ «Η Ίνγκριντ Κάβεν στοιχειώνει»

Με τον καιρό, τα φωτεινά γράμματα του καμπαρέ Λε Πιγκάλ που ανήγγελλαν
«Ingrid Caven chante», η Ίνγκριντ Κάβεν τραγουδάει, εφθάρησαν.

Ίνγκριντ Κάβεν. «Περιμένω μόνο να σταματήσει η βροχή… μετά θα πεθάνω»

Έπεσε το μικρό «c» και απέμεινε η φράση «Ingrid Caven hante», η Ίνγκριντ Κάβεν
στοιχειώνει ­ το μέρος όπου τραγούδησε και τους ανθρώπους που την γνώρισαν.
Όπως τον Ζαν-Ζακ Συλ, που έδωσε το όνομά της στο βιβλίο του, το φετινό βραβείο
Γκονκούρ· ή τον Ελβετό εστέτ Ντανιέλ Σμιντ, που μόλις εξέδωσε την
αυτοβιογραφία του «Η ζωή ενός λαθρέμπορου» βάζοντας στο εξώφυλλο μια
φωτογραφία τής Κάβεν μπροστά στον καθρέφτη, με κόκκινα χείλια και τσιγάρο. «Τι
κάνεις;», ρωτάει κάποιος που δεν βλέπουμε στη φωτογραφία. «Περιμένω μόνο να
σταματήσει η βροχή… μετά θα πεθάνω», απαντά εκείνη.

Η φωτογραφία είναι από την ταινία τής Κάβεν «Λα Παλόμα» που είχε σκηνοθετήσει
ο Σμιντ το 1970, στα χρόνια του Φασμπίντερ, της άσπρης σκόνης, του Μπάαντερ
και της Μάινχοφ, της Γερμανίας του φθινοπώρου. Σήμερα η Κάβεν εξακολουθεί να
παίζει και να τραγουδάει ­ τελευταία τραγούδησε στο Βερολίνο και το Μόναχο,
στις 27 Νοεμβρίου τραγουδάει στα Φολί Μπερζέρ, την Παρασκευή κυκλοφορεί το νέο
της άλμπουμ «Chambre 1050», Δωμάτιο 1050 ­ ένα μήνυμα προσωπικό, λέει, προς
όλους εκείνους που την αγαπούν.

Η Ίνγκριντ Κάβεν γεννήθηκε κοντά στα γαλλογερμανικά σύνορα, στο Σάαρμπρυκεν,
και έζησε στο Μόναχο, όπου και συνάντησε τον Φασμπίντερ. «Πιστεύω ότι μου είχε
εμπιστοσύνη επειδή του έκανα κριτική. Οι άλλοι δεν τολμούσαν, ήταν πράγματι
πολύ επιβλητικός. Εμένα όμως δεν με εντυπωσίαζε ο ρόλος που έπαιζε όταν
βρισκόμαστε με άλλους. Μ’ εμένα μπορούσε να ζήσει τη θηλυκή πλευρά του».
Γύρισε μαζί του μια δεκαπενταριά ταινίες από το 1969 ώς το 1978, οπότε η Κάβεν
βρέθηκε στο Παρίσι και το «Πιγκάλ». Το ρεσιτάλ που έδωσε εκεί έγινε «καλτ»,
έμεινε στην ιστορία: ο Υβ Σαιν Λωράν είχε ράψει πάνω της το περίφημο μαύρο
φόρεμα με το οποίο εμφανιζόταν, ο Ντανιέλ Σμιντ είχε αναλάβει τη σκηνοθεσία, ο
Πέερ Ράμπεν τη μουσική, ο Χανς Μάγκνους Εντσενσμπέργκερ και ο Φασμπίντερ τα
κείμενα. Η παρουσία της, πάντα στα όρια, υπέροχη στο χείλος της ανισορροπίας,
είχε συναρπάσει τους διανοούμενους του Παρισιού.

Η Ίνγκριντ Κάβεν τραγουδάει ακόμη, αλλά το 1969 παραλίγο να τα παρατήσει.
«Πίστευα ότι δεν άξιζα τίποτε… Θέλησα να σκοτώσω την ανάγκη μου να κάνω κάτι
με τη μουσική ή το θέατρο», αφηγείται στη «Λε Μοντ». «Πέταξα τις παρτιτούρες.
Εκείνη τη στιγμή θα μπορούσα να αλλάξω, να γίνω όπως ο εχθρός εναντίον του
οποίου αγωνιζόμουν. Θα μπορούσα να είχα γίνει τρομοκράτισσα. Δεν θέλω να το
κρύψω, επειδή δεν θέλω να προσποιούμαι ότι είμαι καλύτερη από τους άλλους,
εκείνους που έπεσαν. Είχα περισσότερη τύχη, αυτό είναι όλο».