Κραυγή αγωνίας στο Μενίδι

«Είχα ένα παιδί και τώρα δεν το έχω. Δεν ήρθα εδώ, σε αυτή τη συγκέντρωση
για να το φέρω πίσω, το ξέρω πως αυτό δεν γίνεται. Ήρθα όμως για τα άλλα
παιδιά και τις άλλες μητέρες. Κάποιοι θα πρέπει να τους προστατεύσουν».

Περισσότεροι από 500 πολίτες συγκεντρώθηκαν χθες το απόγευμα στο Μενίδι, στο ανοιχτό δημοτικό συμβούλιο με θέμα τα ναρκωτικά και την εγκληματικότητα

Μία ώρα μετά την έναρξη του χθεσινού ανοιχτού δημοτικού συμβουλίου στο Μενίδι,
πριν ακόμα ολοκληρώσουν τις ομιλίες τους οι επίσημοι παράγοντες, το
συγκεντρωμένο πλήθος «απαίτησε» να πάρει τον λόγο η κ. Γεωργία Αλεξίου, η
μητέρα του 19χρονου Γιάννη, που βρέθηκε νεκρός πριν από λίγες μέρες στην
περιοχή του Αγίου Σωτήρα, δίπλα στον καταυλισμό των Τσιγγάνων.

Περισσότεροι από πεντακόσιοι κάτοικοι είχαν συγκεντρωθεί χθες το απόγευμα στο
θέατρο του 13ου Δημοτικού σχολείου για να παρακολουθήσουν αλλά και, κυρίως,
για να εκφράσουν τις απόψεις και τις αγωνίες τους στο ανοιχτό δημοτικό
συμβούλιο. Μοναδικό θέμα της ημερήσιας διάταξης ήταν τα ναρκωτικά και η
εγκληματικότητα στους Δήμους Μενιδίου και Ζεφυρίου.

Ψώνια ναρκωτικών

Την ίδια στιγμή, λίγα μέτρα πιο κάτω, στον Άγιο Σωτήρα η εικόνα παρέμενε ίδια.
Από νωρίς το απόγευμα, μόλις είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει οι φωτιές είχαν
ανάψει στις δύο πλευρές του χωματόδρομου, για να φωτίζουν όσο ήταν δυνατόν τις
παράγκες. Στις αυλές κάθονταν γυναίκες και παιδιά. Τα αυτοκίνητα και τα
μηχανάκια περνούσαν το ένα μετά το άλλο από τον χωματόδρομο. Κάποιοι, οι
περισσότεροι, σταματούσαν για να «ψωνίσουν». Από τις δύο πλευρές του δρόμου
ακούγονταν συνέχεια οι φωνές που καλούσαν τους περαστικούς λέγοντας «έλα ρε,
εδώ έλα να πάρεις». Λίγο πιο κάτω, στη στροφή του δρόμου, το μπλόκο της
Αστυνομίας σταματά όσους βγαίνουν από εκεί.

Καθισμένοι στις καρέκλες, όρθιοι στο πίσω μέρος της αίθουσας, έξω από την
πόρτα, ακόμα και από το προαύλιο του σχολείου, προσπαθούσαν να ακούσουν ­
ήρεμοι στην αρχή ­ τα όσα είχαν να τους πουν τα κυβερνητικά στελέχη, οι
βουλευτές αλλά και τα μέλη των δημοτικών αρχών. Στις πρώτες θέσεις οι κάτοικοι
από την περιοχή του Αγίου Σωτήρα. Τα σπίτια τους στην οδό Φολεγάνδρου είναι
απέναντι από τις παράγκες που έχουν στήσει οι Τσιγγάνοι. Λίγο πιο πίσω καθόταν
σύσσωμη η γειτονιά της Αυλίζας και παρακολουθούσε. Είναι και εκείνοι από τους
πολίτες που έχουν «μάθει» να ζουν τα δύο τελευταία χρόνια με τα ναρκωτικά,
τους πυροβολισμούς και τις απειλές.

«Εδώ είναι ζούγκλα»

Στα πηγαδάκια που είχαν στηθεί ακουγόταν συνέχεια η φράση «αφήστε τις ευχές
και κάντε έργα». Αρκετοί ήταν εκείνοι που δυσπιστούσαν στα λόγια των ομιλητών.
Έλεγαν πως «αυτοί δεν ξέρουν τι θα πει να έχεις τα ναρκωτικά κυριολεκτικά έξω
από την πόρτα του σπιτιού σου, να δέχεσαι συνέχεια απειλές και να μην μπορείς
να κάνεις τίποτα». Και οι φωνές από τα πηγαδάκια δεν άργησαν να ακουστούν σε
όλη την αίθουσα. Εκείνοι που δεν μπόρεσαν να συγκρατηθούν όταν άκουσαν τον
αντιπρόεδρο της Βουλής κ. Κωνσταντίνο Βρετό να μιλά για τον 19χρονο Γιάννη,
φώναξαν «Ζούγκλα, εδώ είναι ζούγκλα».

Χρειάστηκαν λίγα λεπτά για να ηρεμήσουν τα πνεύματα. Τα πηγαδάκια ξανάρχισαν
και στην αίθουσα υπήρχε έντονη κινητικότητα. Πολίτες έβγαιναν να κάνουν ένα
τσιγάρο και να τα πουν μεταξύ τους και μετά έμπαιναν πάλι για να μη χάσουν τις
εξελίξεις. Οι περισσότεροι έδειχναν να έχουν χάσει την υπομονή τους. «Δεν
αντέχουμε άλλο αυτή την κατάσταση. Θα πάρουμε τον νόμο στα χέρια μας. Δεν
γίνεται διαφορετικά», έλεγαν και ξανάλεγαν.

Η τραγική μητέρα

Το λόγο είχε πάρει η κ. Γεωργία, η μητέρα του Γιάννη. Οι κάτοικοι την
παρακολουθούσαν και ήταν σαν να ζούσαν μαζί της την τραγική ιστορία. Δεν ήταν
απλώς η αξιοπρεπής έκφραση του ανθρώπινου πόνου που τους είχε συγκινήσει. Ήταν
ο φόβος πως εκεί, σε εκείνη τη γειτονιά, μεγάλωναν και τα δικά τους παιδιά.
Και όταν την άκουσαν να λέει προς τους ομιλητές «μη μου πείτε ότι δεν έχετε τη
δυνατότητα να τους εξαφανίσετε από τον χάρτη», χειροκρότησαν με όλη τους τη
δύναμη. Στη συγκέντρωση βρισκόταν και ο πρόεδρος της Φιλικής Εταιρείας Ελλήνων
Τσιγγάνων κ. Ευθύμιος Δημητρίου. Μίλησε παρά τις αντιδράσεις που υπήρξαν,
αρχικά, από τους συγκεντρωμένους. «Στο Μενίδι αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι
καθαροί Τσιγγάνοι. Κάποιοι είναι Έλληνες πολίτες», είπε και συμπλήρωσε: «Και
σε κάθε περίπτωση δεν είναι μόνο οι Τσιγγάνοι, είναι και οι Πόντιοι και οι
Έλληνες που πουλάνε ναρκωτικά. Εμείς πάντως έχουμε εδώ και έναν χρόνο δώσει
ονομαστική κατάσταση των εμπόρων στο Ζεφύρι, δεν ξέρω όμως αν έχει
αξιοποιηθεί».

Χρειάζονται έργα

Από την πλευρά του ο γενικός γραμματέας Δημόσιας Τάξης Δημήτρης Ευσταθιάδης,
που ήταν παρών στο συμβούλιο, είπε στα «ΝΕΑ» ότι το πρόβλημα στην περιοχή δεν
λύνεται απλά και μόνο με τις ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις.«Θα πρέπει παράλληλα
να γίνουν και έργα υποδομής. Να κατασκευαστούν γέφυρες για να επικοινωνούν οι
περιοχές που βρίσκονται στις δύο πλευρές του ρέματος και να μην απομονώνονται.
Να μπει φωτισμός και να γίνει ασφαλτόστρωση των δρόμων. Αλλά και οι υπηρεσίες
της Πρόνοιας θα πρέπει να προσέχουν πού δίνουν τα επιδόματα».

* Σε δυναμικές κινητοποιήσεις, ακόμη και μέσα στην Αθήνα, αποφάσισαν, τα
μεσάνυχτα, να προχωρήσουν οι κάτοικοι και οι δημοτικές αρχές της περιοχής εάν
σε 2-3 εβδομάδες δεν υπάρξουν κυβερνητικές δεσμεύσεις για την αντιμετώπιση των
εκρηκτικών προβλημάτων.

«Μικρά παιδιά παίρνουν ναρκωτικά»

«Πριν από λίγες μέρες είδα μια ηλικιωμένη γυναίκα να κρύβει κάτω από το χώμα
τα ναρκωτικά και της φώναξα. Άρχισαν να με βρίζουν. Δεν πρόλαβα να μπω στο
σπίτι και πυροβόλησαν το αυτοκίνητό μου».

Ο κ. Κώστας (φωτογραφία), συνταξιούχος αστυνομικός, δεν θέλει να πει το
επώνυμό του. Φοβάται πολύ. Μένει στην περιοχή του Άγιου Σωτήρα εδώ και είκοσι
χρόνια. «Βλέπω μαθητές, μικρά παιδιά δηλαδή, να έρχονται εδώ. Κρύβονται στις
ελιές που έχω στον κήπο μου για να πάρουν τη δόση τους». Κι όταν τους φωνάζει
από το μπαλκόνι του να φύγουν, η απάντηση έρχεται από τους Τσιγγάνους. «Κάτσε
καλά γιατί θα σου βάλουμε φωτιά και θα σου κάψουμε το σπίτι. Θα σας κάνουμε να
φύγετε από εδώ».

«Με απειλούν αλλά δεν θα φύγω»

Η κ. Αφροδίτη (φωτογραφία) μένει λίγο πιο κάτω από τον κ. Κώστα στον Άγιο
Σωτήρα. Κάθε βράδυ βγαίνει στο μπαλκόνι της και προσπαθεί να πείσει τα νέα
παιδιά που πηγαίνουν εκεί να φύγουν. Άλλοτε με φωνές και αγριάδες κι άλλοτε με
συμβουλές και παρακαλετά, τους φωνάζει «να γυρίσετε στα σπίτια σας. Εκεί που
πάτε είναι ο θάνατος».

Έκλαψε, φώναξε, ούρλιαξε όταν βρήκε νεκρό τον 19χρονο Γιάννη. Έχει και εκείνη
δύο παιδιά και φοβάται. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουν πιαστεί στα χέρια
με τους Τσιγγάνους. Όμως δεν το βάζει κάτω. «Εγώ θα φύγω τελευταία από εδώ, να
το ξέρετε», λέει έτοιμη να πολεμήσει για την περιοχή της, παρά το γεγονός ότι
έχουν απειλήσει τη ζωή της πολλές φορές.

«Δύο φορές μάς έχουν ληστέψει»

«Μας λένε ότι θα βάλουν Αλβανό να μας σκοτώσει. Μας έχουν ληστέψει δύο φορές.
Μας έχουν σπάσει το αυτοκίνητο. Φοβόμαστε πολύ». Η κ. Κατερίνα (φωτογραφία)
έχει περιφράξει το σπίτι της στην περιοχή της Αυλίζας με κάγκελα μασίφ. Το
ίδιο έχουν κάνει και οι γείτονές της.

Έως και πρόταση τής έχουν κάνει να φυτέψουν χασίς στην αυλή της και να
μοιράζονται τα έσοδα.

Η κ. Κατερίνα έχει μία κόρη 13 ετών και δεν την αφήνει να μετακινείται μόνη
της για το σχολείο. «Φοβάμαι πολύ για το παιδί μου.

Αν μάθω ότι έμπλεξε ποτέ, θα τους σκοτώσω με τα ίδια μου τα χέρια», λέει και
φωνάζει τόσο δυνατά που την ακούν όλοι γύρω.