«Νικόλα σου πάνε τα κόκκινα»

Ο ερχομός του Νικόλα στον Ολυμπιακό, τον αιώνιο αντίπαλο του Παναθηναϊκού
(ομάδα στην οποία ανδρώθηκε ο διεθνής φόργουορντ), ήταν αναμφίβολα από τα
γεγονότα του καλοκαιριού. Μία μεταγραφή η οποία «τάραξε» τα λιμνάζοντα νερά
ενός αθλήματος που τα τελευταία χρόνια πάει από το κακό στο χειρότερο

Ο Νίκος Οικονόμου ταιριάζει στον κόσμο του Ολυμπιακού. Το πάθος του την ώρα του αγώνα είναι κάτι που στον Πειραιά εκτιμάται ιδιαιτέρως και αυτό θα είναι το «διαβατήριό» του για τις καρδιές των «ερυθρόλευκων» οπαδών

Τρεις πρώην «πράσινους» παίκτες πήρε φέτος ο
Ολυμπιακός, αφού εκτός από τον Οικονόμου στο δυναμικό των Πειραιωτών
προστέθηκε και ο Ντίνο Ράτζα, αλλά και ο Νίκος Μπουντούρης με τον τελευταίο,
μάλιστα, να έρχεται στον Πειραιά απευθείας από την αθηναϊκή ομάδα.

Και όμως, η μεταγραφή που συζητήθηκε (και συζητιέται) περισσότερο στα στέκια
των φίλων του Ολυμπιακού ήταν αυτή του Οικονόμου.

Δεν είναι τυχαία η υποδοχή που επεφύλαξαν στον Νικαιώτη άσο στα πρώτα
παιχνίδια της ομάδας σε Ελλάδα και Ευρώπη. Τρία παιχνίδια έχει παίξει ο
Ολυμπιακός στο γήπεδό του, με Δάφνη και Μακεδονικό για το ελληνικό πρωτάθλημα
και με την Μπενετόν για την Ευρωλίγκα. Σε όλα ο Οικονόμου χειροκροτήθηκε από
τους φίλους της ομάδας.

«Νικόλα σου πάνε τα κόκκινα», ήταν μία από τις πρώτες ατάκες που άκουσε στο
ΣΕΦ στο εναρκτήριο παιχνίδι των «ερυθρολεύκων» με τη Δάφνη και φανερά
συγκινημένος στο τέλος του αγώνα παραδέχθηκε: «Ο κόσμος του Ολυμπιακού με
βοήθησε να νιώσω πολύ ζεστά απόψε. Τον ευχαριστώ για την υποδοχή του», τόνισε
λίγο ξαφνιασμένος ίσως, αφού ενδεχομένως να περίμενε μία πιο «ψυχρή» υποδοχή
σε ένα γήπεδο που γενικά είχε περάσει δύσκολες στιγμές στα κλασικά ντέρμπι των
δύο αιωνίων.

Τους εξιτάρει το πάθος του

Είναι σίγουρο πως ζούμε στην εποχή του επαγγελματισμού και πως το συναίσθημα
περνά σε δεύτερη μοίρα, όμως, οι οπαδοί του Ολυμπιακού δεν δέχθηκαν τυχαία
τόσο καλά τον Νίκο Οικονόμου. Αυτό το στοιχείο που είχε δείξει ο διεθνής
φόργουορντ όλα τα προηγούμενα χρόνια και που εξιτάρει γενικά τους φιλάθλους
είναι το πάθος που τον χαρακτηρίζει μέσα στον αγώνα. Ο τρόπος που πανηγυρίζει,
το πώς θα βουτήξει για να πιάσει την μπάλα, η απογοήτευση του ύστερα από ένα
άστοχο σουτ. Κανείς δεν ξεχνά τον τρόπο με τον οποίο πανηγύρισε το τρίποντο
που πέτυχε προς το φινάλε του πέμπτου τελικού τον Μάιο του 1999 στο ΣΕΦ. Ένα
καλάθι που είχε «σφραγίσει» το πρωτάθλημα για τον Παναθηναϊκό μέσα στην έδρα
του αντιπάλου του και για τον Οικονόμου είχε… ξορκίσει ένα απωθημένο χρόνων.
Να κερδίσει ένα πρωτάθλημα στον Πειραιά.

Στο Τελ Αβίβ το 1994 η τηλεοπτική κάμερα τον είχε «συλλάβει» μαζί με τον
Φραγκίσκο Αλβέρτη στις εξέδρες του «Γιαντ Ελιάου» (ο Παναθηναϊκός είχε
αποκλειστεί σε εκείνο το φάιναλ φορ από τον Ολυμπιακό στον ημιτελικό) να
πανηγυρίζουν τη νίκη της Μπανταλόνα. Ο κόσμος των «ερυθρολεύκων» δεν το
ξέχασε. Όμως, υπάρχει μία σημαντική παράμετρος.

Ο Οικονόμου δεν μισούσε τον Ολυμπιακό, ούτε είχε κάτι εναντίον του. Απλά ήταν
το μεγάλο απωθημένο του, ο μεγάλος αντίπαλος αν θέλετε που έψαχνε χρόνια την
ευκαιρία να κερδίσει. Εκείνη τη στιγμή πανηγύριζε αυτό που δεν είχε καταφέρει
να κάνει αυτός με την ομάδα του. Το 1999 ήταν η μεγάλη στιγμή της καριέρας
του, αφού εκπλήρωσε ένα όνειρο ζωής (το οποίο είχε πλησιάσει πριν από τέσσερα
χρόνια, αλλά το τρίποντό του στην εκπνοή βρήκε… σίδερο και ο Ολυμπιακός πήρε
ένα ακόμα πρωτάθλημα κερδίζοντας με 45-44) και ως παίκτης του Παναθηναϊκού
τραγουδούσε στα αποδυτήρια του ΣΕΦ: «Ποτέ ξανά, πρωτάθλημα στον Πειραιά».

Νέα σελίδα

Ερχόμενος ο ίδιος εφέτος στον Πειραιά για να ξαναφέρει εκεί το πρωτάθλημα,
μίλησε για το πάθος αυτής της ομάδας. Δεν υποκρινόταν ούτε έλεγε ψέματα. Ο
Νικόλας εδώ και χρόνια έχει αποδείξει πως ό,τι έχει να πει το λέει στο γήπεδο
και γενικά στα λεγόμενά του είναι ευθύς, κάτι που τον είχε φέρει σε σύγκρουση
και με τον κόσμο του Παναθηναϊκού, αλλά και τη διοίκηση της ομάδας. Δεν έφυγε
με τις καλύτερες συνθήκες από τον Παναθηναϊκό για την Μπολόνια και αυτό δεν
πέρασε απαρατήρητο από τους οπαδούς του Ολυμπιακού.

«Ειλικρινά νιώθω πολύ καλά στην νέα μου ομάδα», λέει και το εννοεί. Είναι μία
ομάδα που πάντα θαύμαζε για τον κόσμο της και πολλές φορές «ζήλευε» το πάθος
της. Είχε δημιουργηθεί μία ανταγωνιστική σχέση μέσα από τα ντέρμπι, αλλά και
τη μεγάλη ιστορία των δύο ομάδων. Τώρα από τη μία όχθη βρίσκεται στην άλλη. Η
παρουσία δύο καλών του φίλων από την Εθνική ομάδα (Παπανικολάου – Μπουντούρης)
τον βοηθά πάρα πολύ στο να προσαρμοστεί πιο εύκολα στη νέα πραγματικότητα. Το
γεγονός πως μεγάλωσε στον Πειραιά (μεγάλωσε στον Κορυδαλλό, τελείωσε το
Πολυκλαδικό Λύκειο Πειραιά και έπαιξε τρία χρόνια στον Ιωνικό Νικαίας πριν
πάει το καλοκαίρι του 1991 στον Παναθηναϊκό) παίζει, επίσης, σημαντικό ρόλο.

Είναι ο παίκτης (μαζί με τον Παπανικολάου) με τον οποίο θα ταυτιστούν
περισσότερο οι φίλοι του Ολυμπιακού, αφού βλέπουν στο πρόσωπό του, πάθος
ανάλογο με αυτό που έβλεπαν επί εποχής Γιώργου Σιγάλα. Αν ο Οικονόμου
καταφέρει να συνδυάσει τον ερχομό του στον Πειραιά με την κατάκτηση (κυρίως)
του πρωταθλήματος, τότε θα μπει για τα καλά στις καρδιές των οπαδών της νέας
του ομάδας.

Ο ίδιος δεν μιλάει πολύ για αυτό το θέμα. Θέλει να το κάνει μέσα από τα
παιχνίδια του και να μιλήσει όπως συνηθίζει τόσα χρόνια. Εντός του παρκέ.