Ατματσίδης Το φάουλ του αρχηγού

Ο Ηλίας Ατματσίδης είναι θαυμάσιος τερματοφύλακας. Στην ημέρα του, για την
ακρίβεια, δίκαια θεωρείται «ο καλύτερος». Δύσκολα τού βάζεις γκολ και οι φίλοι
του λένε χαριτολογώντας ότι «μοιάζει με ανίκητος»
![]() |
|
Ο Ηλίας Ατματσίδης έκανε ό,τι μπορούσε, αλλά όταν έχασε την ψυχραιμία του… |
Γρήγορος στις εξόδους, μετρ στα τετ-α-τετ, με αντίληψη και ένστικτο, στα 31
του χρόνια χρίστηκε αρχηγός της ΑΕΚ και ελπίζει να κατακτήσει ξανά μαζί της
τίτλο, όπως τον τελευταίο που πήγε (επί των ημερών του) στη Νέα Φιλαδέλφεια,
το καλοκαίρι του ’94.
Το βράδυ του Σαββάτου όμως «ο Ηλίας της ΑΕΚ» ατύχησε. Το 1-4 από τον Ολυμπιακό
χρεώνεται ως μία από τις βαριές ήττες της ΑΕΚ και μένει στην ιστορία των
αναμετρήσεων μεταξύ των δύο ομάδων. Θα πει κάποιος «φταίει αυτός» και η
απάντηση είναι εξαιρετικά δύσκολη, αφού ο Ατματσίδης έκανε ό,τι μπορούσε. Ο
Ατματσίδης εκτινάχθηκε στο γκολ του Τζιοβάνι, την ισοφάριση του Ολυμπιακού στο
19′. Έπεσε σωστά στο 2-1 από τον Νινιάδη. Βγήκε γρήγορα, χωρίς όμως αποτέλεσμα
στον Άλβες. Δεν γινόταν να κάνει το παραμικρό απέναντι στον Τζόρτζεβιτς. Λένε
πως πήγε καλά. «Έβγαλε» δύσκολες φάσεις. Κράτησε όρθια την ΑΕΚ στο δύσκολο
πρώτο ημίχρονο και μετά το ραντεβού με τον Γιουγκοσλάβο και τη βούλα,
ακούστηκε (μέσω τηλεοράσεως) να φωνάζει «εγώ-εγώ». Να το έκανε προς τους
συμπαίκτες του, προκειμένου να τους ανεβάσει το ηθικό πως κάτω από τα δοκάρι
ήταν ο ««αληθινός Ατματσίδης»; Να… χτυπιόταν γεμάτος πάθος για το
αποτέλεσμα; Το θέμα είναι πως δεν ηρέμησε καθόλου στη συνέχεια.
Μπορεί και να μετέδωσε τον εκνευρισμό στην ομάδα. Η ένταση ήταν μεγάλη και το
πάθος για τη νίκη τον οδήγησε στο να μαλώσει και με τον κολλητό φίλο του και
άλλοτε συμπαίκτη του στη Βέροια Ανδρέα Νινιάδη. Ο Ατματσίδης όμως τέτοιος
είναι. Αφτιασίδωτος. Ξεχνά τα πάντα για τη νίκη της ΑΕΚ, δεν συμβιβάζεται.
Απαρνείται την αγαπημένη του Εθνική, άσχετα αν μετά μετανιώνει. Άσχετα αν
πρέπει κάπου κάπου να ελέγχει τα νεύρα του. Το γεγονός προσμετράται στα μείον
του. Όντας αρχηγός, οφείλει να δίνει το καλό παράδειγμα νκαι όχι «να βγαίνει
πρώτος πρώτος από τα ρούχα του».
Πρέπει να μιλάει
Δεν γνωρίζουμε τους λόγους που αποφεύγει μετά τις ήττες να λέει την
κρυστάλλινη (όποια και να είναι) γνώμη του. Δεν πρέπει να πέφτει στην παγίδα
των περισσότερων Ελλήνων και να μη μιλάει. Ο κόσμος δικαιούται να μαθαίνει από
τον αρχηγό. Ούτε ξέρουμε αν συμφωνεί με την άποψη του τεχνικού ή ορισμένων
συμπαικτών του πως η ΑΕΚ μονίμως αδικείται από τη διαιτησία. Αν το κάνει,
απλώς βάζει ταβάνι στις δικές του φιλοδοξίες. Οι «μεγάλοι» δεν ψάχνουν για
δικαιολογίες όταν δεν ευσταθούν σε μεγάλο βαθμό. Ένα δύο οφ σάιντ, τρία
τέσσερα φάουλ που δεν δόθηκαν, μπορούν να ξεχαστούν. Η δίψα όμως του Ηλία
Ατματσίδη, ενός εκ των παλαιοτέρων παικτών (’92) της ΑΕΚ, για τίτλο πρέπει να
σβήσει και όλοι στη Νέα Φιλαδέλφεια οφείλουν να «κλείσουν συνάντηση» με την
αλήθεια και την πραγματικότητα. Πέρα από εντάσεις, πάθη και εκνευρισμούς που
δεν βοηθούν κατά βάθος…














