Μοντέλο ο Ράιλι

Πατ Ράιλι: Ισχυρή προσωπικότητα, αγαπητός συνομιλητής, κορυφαίος προπονητής

Οι Λέικερς θέλουν πολύ να επιστρέψουν στην εποχή του σόου τάιμ. Το δηλώνουν,
άλλωστε, όσο συχνότερα γίνεται. Μπορεί, όμως, να υπάρξει μία δεύτερη εποχή;
Κάποτε, το «Φόρουμ» του Λος Άντζελες είχε τους δικούς του κανόνες όταν
έμπαιναν στο γήπεδο οι Λέικερς. Τώρα ίσως να μην μπορεί να συμβεί το ίδιο.

Στις πρώτες θέσεις του «Στέιπλ σέντερ» είναι ακόμα ο Τζακ Νίκολσον ή ο Ντάστιν
Χόφμαν. Στο παρκέ αγωνίζονται σπουδαίοι παίκτες. Στον πάγκο καθοδηγεί την
ομάδα ένας εξίσου σπουδαίος προπονητής. Λείπει, όμως, ο εμπνευστής» του σόου
τάιμ. Ο Πατ Ράιλι.

Μελιστάλακτος, αρρενωπός, εκτός από τους τίτλους του στον αγωνιστικό χώρο,
κατέχει και έναν ακόμα: Για όσους δίνουν ιδιαίτερη σημασία στο ντύσιμο, ο
Ράιλι θεωρείται ο πλέον καλοντυμένος προπονητής στο ΝΒΑ. Η πλούσια
γκαρνταρόμπα του με τα κοστούμια «Αρμάνι», έχει γίνει σήμα κατατεθέν.

«Το ντύσιμο είναι μία ευπρέπεια που έπρεπε να έχω ως προπονητής. Τον πρώτο
χρόνο ήμουν αμελής, φορούσα απλά ένα σακάκι, μία γραβάτα. Πολύ απλά. Στη
συνέχεια, άλλαξα τα πάντα», είχε πει πριν από μερικά χρόνια.

Αποτελεί ασφαλώς μία από τις πλέον ισχυρές προσωπικότητες στο ΝΒΑ. Θεωρείται
ένας από τους πιο συναρπαστικούς συνομιλητές, διαθέτει φανατικούς φίλους, αλλά
και εχθρούς.

Τα ξημερώματα της Πέμπτης γιόρτασε τις χίλιες νίκες στο ΝΒΑ. Αν ο αριθμός
αυτός δεν σας λέει τίποτα, αρκεί να θυμίσουμε ότι μόλις δύο προπονητές το
έχουν καταφέρει αυτό. Ο Ράιλι και ο Λένι Ουίλκενς.

Ασφαλώς, την ημέρα που ανέλαβε τους Λέικερς ως πρώτος προπονητής, στις 19
Νοεμβρίου 1981, θα ήταν δύσκολο να κάποιον να προβλέψει με ακρίβεια τα μεγάλα
βήματα που επρόκειτο να κάνει στην καριέρα του. Εκτός ίσως από τον ίδιο. «Αφού
δεν ενδιαφέρεται κανένας άλλος για τη δουλειά, τη δέχομαι ευχαρίστως», είχε
πει στη συνέντευξη Τύπου, την ημέρα που ανακοινώθηκε η… προαγωγή του.

Οι Λέικερς τότε είχαν ανάγκη μία διαφορετική κατεύθυνση. Είχε προηγηθεί ο
αποκλεισμός στον πρώτο γύρο των πλέι οφ την προηγούμενη χρονιά, ενώ οι σχέσεις
του προπονητή Πολ Ουέστφαλ με τον Μάτζικ Τζόνσον ήταν εκρηκτικές. «Αισθανόμουν
μουδιασμένος. Η ατμόσφαιρα τότε ήταν τρομερή.» Δεν ήταν μόνο ο Μάτζικ. Έπρεπε
να κουμαντάρει παίκτες όπως ο Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ, ο Μάικλ Κούπερ, ο Τζέιμς
Ουόρθι. Ο Ράιλι είχε αντιληφθεί το πρόβλημα. Στο βιβλίο του «Ο νικητής μέσα
σου» ο 55χρονος τεχνικός αναφέρει ότι η ομάδα τότε ταλαιπωρείτο από την
«αρρώστια του Εγώ». Ο κάθε παίκτης προσπαθούσε να αποδείξει ότι αυτός ήταν ο
καλύτερος. Και αυτή ήταν η βασική του επιδίωξη. Να επαναφέρει στην ομάδα το
κλίμα που την είχε οδηγήσει στον τίτλο, το 1980. Στο βιβλίο του χρησιμοποιεί
ακόμα μία φράση του Αβραάμ Λίνκολν: «Ένα σπίτι όπου επικρατεί διχόνοια δεν
μπορεί να σταθεί όρθιο». Το αν τα κατάφερε φάνηκε στο τέλος, όταν δηλαδή ­
όπως λένε οι Αμερικανοί ­ αρχίζει το παιχνίδι. Οι Λέικερς πέρασαν χωρίς ήττα
Φοίνιξ και Σαν Αντόνιο και έφτασαν στον τίτλο νικώντας 4-2 τους Φιλαδέλφεια
Σίξερς.

Η εποχή του σόου τάιμ είχε αρχίσει. Οι μονομαχίες μεταξύ Λέικερς και Σέλτικς
έχουν χαρακτηριστεί ως οι πιο συναρπαστικές στην ιστορία του ΝΒΑ. Ο Μάτζικ
εναντίον του Λάρι Μπερντ. Ήταν η εποχή που το ΝΒΑ απέκτησε και πάλι τη χαμένη
του αίγλη.

Με τους Λέικερς ο Ράιλι κατέκτησε άλλους τρεις τίτλους. Το 1985, το 1987 και
το 1988. Η ώρα της αλλαγής ήρθε τον Μάιο του 1991. Ύστερα από εννέα χρόνια στο
Λος Άντζελες ο Ράιλι μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και στους Νικς. Ήταν η
Πρωτομαγιά του 1991. Είχε να αντιμετωπίσει μία ομάδα εντελώς διαφορετική. Στο
Λος Άντζελες το ταλέντο των παικτών ήταν πιο πλούσιο. Στη Νέα Υόρκη υπήρχε
ουσιαστικά μόνο ο Πατ Γιουίν. Όμως, στο «Μάντισον Σκουέαρ Γκάρντεν» ήταν
διψασμένοι για έναν τίτλο. Η τελευταία φορά που τα είχαν καταφέρει ήταν το
1973. Ο Ράιλι έφερε την ομάδα στον τελικό, το 1994, έφτασε μία ανάσα σχεδόν
πριν από το «χρυσό δακτυλίδι», αλλά το όνειρο έμεινε απραγματοποίητο. Οι Νικς
προηγήθηκαν 3-2 των Ρόκετς στη σειρά των τελικών, αλλά έχασαν τα δύο τελευταία
παιχνίδια στο Χιούστον.

Η Νέα Υόρκη θα τον πληγώνει, όμως, στο μέλλον. Η επιστροφή του στο «Μάντισον»
δεν είναι πάντοτε ευχάριστη. Το καλοκαίρι του ’95 ο Ράιλι επισκέφτηκε την
Αθήνα, προκειμένου να διδάξει στο σεμινάριο του συνδέσμου Ελλήνων προπονητών.
Πριν μπει στο αεροπλάνο είχε αποχωρήσει από τους Νικς παίρνοντας την απόφαση
να μετακομίσει στη Φλόριδα, προκειμένου να αναλάβει τους Μαϊάμι Χιτ.

Στο Μαϊάμι ο Ράιλι δεν κατάφερε, μάλλον, πολλά πράγματα. Δεν είναι λίγοι αυτοί
που πιστεύουν ότι εφέτος είναι η τελευταία του ευκαιρία. Ο Ράιλι δούλεψε το
καλοκαίρι στις μεταγραφές, όλα έδειχναν ότι θα δημιουργήσει μία πολύ δυνατή
ομάδα, αλλά η ασθένεια του Μούρνινγκ αφήνει το Μαϊάμι χωρίς τον βασικό σέντερ.

Όσο για τη Νέα Υόρκη πάντα τον πληγώνει. Οι Νικς αποκλείουν τα τρία τελευταία
χρόνια το Μαϊάμι στον ημιτελικό της Ανατολής. Και αυτό δεν μπορεί να το
χωνέψει κανένας στη Φλόριδα. Πόσο, μάλλον, ο Ράιλι που δεν είχε συνηθίσει στις ήττες.