Συμβόλαια τέλος!

Επανάσταση στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Χθες, εκπρόσωποι της ΦΙΦΑ και της
ΟΥΕΦΑ κατέθεσαν, στη βελγική πρωτεύουσα, μια σειρά από προτάσεις που τους
είχαν ζητηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση και έχουν στόχο να προσαρμόσουν το
μεταγραφικό σύστημα του δημοφιλέστερου αθλήματος στη γη στις απαιτήσεις της
Ένωσης.

Αν η εισήγηση της Ε.Ε. περάσει, κάθε ποδοσφαιριστής θα μπορεί να αλλάξει
σύλλογο λίγο – πολύ όποτε αυτός το θελήσει, χωρίς η πρώην ομάδα του να έχει
λόγο και χωρίς να δικαιούται αποζημίωση. Η απόφαση αυτή ουσιαστικά καταργεί τα
πολυετή συμβόλαια και, όπως γίνεται κατανοητό, μια τέτοια εξέλιξη θα βλάψει
ανεπανόρθωτα τις αδύναμες οικονομικά ομάδες, που δεν θα μπορούν πλέον να
κρατήσουν τους ικανούς ποδοσφαιριστές τους και θα μεγαλώσει σε επικίνδυνο
βαθμό τις αποστάσεις μεταξύ πλουσίων και φτωχών.

Ως γνωστόν η Ε.Ε. είχε κρίνει πως το ισχύον σύστημα των μεταγραφών δεν
συμβαδίζει με τις αρχές της και είχε προτείνει την απελευθέρωσή τους. Ο
κίνδυνος όμως να προκληθεί χάος στον κόσμο του ποδοσφαίρου θορύβησε τις Αρχές
του αθλήματος και είναι χαρακτηριστικό πως ως την τελευταία ­ στην κυριολεξία
­ ώρα γίνονταν συζητήσεις για την τελική μορφή των προτάσεων αυτών.

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΔΙΑΚΙΝΗΣΗ

Η εφημερίδα «Le Monde» παρουσίασε στην πρώτη της σελίδα την επικείμενη ανατροπή του σκηνικού στο ποδόσφαιρο χαρακτηρίζοντάς την επανάσταση. Το μέλλον θα δείξει…

Η ιστορία αυτή πάντως έχει ξεκινήσει εδώ και σχεδόν δύο χρόνια. Ήταν 14
Δεκεμβρίου 1998 όταν η Ε.Ε. έστειλε στη ΦΙΦΑ έντονο διάβημα, διαμαρτυρόμενη
για «μη σεβασμό της ελεύθερης διακίνησης των εργαζομένων όπως αυτή είχε
οριστεί στη Συνθήκη της Ρώμης». Ο τότε αρμόδιος στα θέματα περί ανταγωνισμού
στην Κομισιόν (Γενική Διεύθυνση 4), Κάρελ βαν Μιρτ, ύστερα από πολλές μηνύσεις
που είχαν κατατεθεί (με σημαντικότερη απ’ όλες αυτή που αφορούσε έναν Ελβετό
ποδοσφαιριστή, τον Μάσιμο Λομπάρντο, που είχε μεταγραφεί από την Γκρασχόπερς
στην ιταλική Περούτζια) κατήγγειλε, σε ένα κείμενο 32 σελίδων τον υπάρχοντα
τρόπο με τον οποίο γίνονται οι μεταγραφές στην ήπειρο.

Οι κατηγορίες του κ. Βαν Μιρτ στηρίζονταν σε μια απλή διαπίστωση: Η μεταγραφή
ενός ποδοσφαιριστή από ένα σύλλογο σε έναν άλλο βασίζεται σε μια
«προκαταρκτική συμφωνία» ανάμεσα στις δύο ομάδες. Αυτή η συμφωνία, που
εξαρτάται άμεσα από κάποιο χρηματικό ποσό ανάλογα με την αξία του παίκτη,
σχετίζεται με μια «σύμβαση», κάτι το οποίο το Κοινοτικό Δίκαιο καταδικάζει
κατηγορηματικά.

«ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΞΑΙΡΕΣΗ»

Περίπου ένα χρόνο η ΦΙΦΑ αγνόησε παντελώς την προειδοποίηση των Βρυξελλών. Την
ίδια εποχή φαινόταν ως πιθανότερη λύση στο πρόβλημα μια «αθλητική εξαίρεση»,
δηλαδή ένας ειδικός διακανονισμός στον χώρο του ποδοσφαίρου. Λίγον καιρό
αργότερα ξεσπά το γνωστό οικονομικό σκάνδαλο στην Κομισιόν, με αποτέλεσμα την
αντικατάσταση του Βαν Μιρτ από τον Ιταλό Μάριο Μόντι.

Η Βιβιάν Ρέντινγκ, από το Λουξεμβούργο, τίθεται επικεφαλής της Γενικής
Διεύθυνσης 10, της Αρχής δηλαδή που ασχολείται με θέματα αθλητισμού στην Ε.Ε.
Η κ. Ρέντινγκ παρουσιάζεται ανοικτή στον διάλογο και η ΦΙΦΑ γρήγορα πιστεύει
πως θα προσπεράσει το πρόβλημα ανώδυνα.

Η ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ ΦΙΓΚΟ

Όλα όμως αλλάζουν στα μέσα του 2000 μετά και τη μεταγραφή του Λουίς Φίγκο στη
Ρεάλ Μαδρίτης, για πάνω από 20 δισεκατομμύρια δραχμές. Τα ποσά πλέον ξεφεύγουν
από κάθε λογική και κάνουν τους ανθρώπους της Ε.Ε. να αντιδράσουν. Αρχίζουν να
κυκλοφορούν φήμες σύμφωνα με τις οποίες το διαιτητικό δικαστήριο της
Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτό δηλαδή που είχε βγάλει, το 1995, την περίφημη απόφαση
Μπόσμαν, είναι έτοιμο να δικαιώσει έναν Ούγγρο ποδοσφαιριστή, τον Τίμπορ
Μπάλογκ, που είχε προσβάλει το σύστημα των μεταγραφών.

ΦΙΦΑ και ΟΥΕΦΑ συνήλθαν σε αλλεπάλληλες συσκέψεις, όντας σε συνεχή επαφή τόσο
με τη Γ.Δ. 4 όσο και με τη Γ.Δ. 10, οι οποίες πλέον απαιτούσαν επανεξέταση των
νόμων που διέπουν το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, στο συγκεκριμένο ζήτημα. Η Κομισιόν
πάντως δεν έδειξε να είναι εχθρική στην ιδέα μιας «αθλητικής εξαίρεσης» και
παρουσιάστηκε έτοιμη να δεχτεί κάποιες μικρές μετατροπές στους νόμους του
ελεύθερου ανταγωνισμού. Μία από αυτές είναι να απαγορευτεί στους
ποδοσφαιριστές να κάνουν πάνω από μία μεταγραφή κάθε σεζόν.

Η G-14

Η ΦΙΦΑ όμως συγκρούεται με την ΟΥΕΦΑ με αποτέλεσμα η σύνταξη των συγκεκριμένων
προτάσεων να μείνει απελπιστικά πίσω. Παράλληλα, οι μεγάλοι ευρωπαϊκοί
σύλλογοι δημιουργούν ένα είδος λόμπι, την G-14, και ασκούν πίεση στην
Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία να μην υποχωρήσει και να διατηρήσει το υπάρχον σύστημα
των μεταγραφών.

Το τελευταίο χτύπημα έρχεται στις 27 Οκτωβρίου, όταν το διεθνές συνδικάτο των
επαγγελματιών ποδοσφαιριστών (FIF-Pro) αποχωρεί θεαματικά από τη σύσκεψη για
την κατάθεση των προτάσεων.

Ύστερα από όλα αυτά το κείμενο της ΦΙΦΑ και της ΟΥΕΦΑ δύσκολα εκφράζει την
πραγματική θέληση του κόσμου του ποδοσφαίρου και μάλλον συγκεντρώνει λίγες
πιθανότητες να γίνει δεκτό από την Ε.Ε. Όπως λένε στις Βρυξέλλες: «Περιμένουμε
να δούμε την τελική μορφή των προτάσεων προτού τις σχολιάσουμε. Αλλά, βάσει
αυτών που έχουμε διαβάσει στον Τύπο, φαίνεται πως υπάρχουν πολλές αντιφάσεις».
Τις επόμενες εβδομάδες έχει προβλεφθεί μια σειρά συναντήσεων μεταξύ ΦΙΦΑ,
ΟΥΕΦΑ και FIF-Pro. Η Κομισιόν όμως περίμενε πολύ και μπορεί πλέον να επιβάλει
τις απόψεις της, σε ό,τι αφορά την οργάνωση του επαγγελματικού ποδοσφαίρου…