Ζωή χωρίς καρδιοπάθειες με αλλαγή των γονιδίων

Ζωή και καρδιοπάθεια. Η εξέλιξη των γενετικών τεχνικών και η αυξημένη ενημέρωση υπόσχεται στις επόμενες γενιές 65 χρόνια ζωής χωρίς καρδιοπάθεια. Στη φωτογραφία τα μέλη του προεδρείου της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας κ.κ. Γεώργιος Θεοδωράκης, Ιωάννης Βασιλειάδης, Παναγιώτης Βάρδας και Κωνσταντίνος Τεντολούρης (από αριστερά προς τα δεξιά)

Εξήντα πέντε χρόνια ζωής χωρίς καρδιοπάθεια υπόσχεται να χαρίσει η καρδιολογία
στις επόμενες γενιές ­ κυρίως χάρη στη ραγδαία εξέλιξη των γενετικών τεχνικών.

Οι επιστήμονες πιστεύουν πως στο εγγύς μέλλον θα μπορούν να τροποποιούν
συγκεκριμένα γονίδια, ώστε να αποτρέπεται η ανάπτυξη στεφανιαίας νόσου.
Παράδειγμα τέτοιων γονιδίων είναι αυτά που ευθύνονται για τις
μυοκαρδιοπάθειες, για τον σακχαρώδη διαβήτη, αλλά και για τα αυξημένα επίπεδα
χοληστερόλης στο αίμα. Η τροποποίηση των γονιδίων αυτών εκτιμάται ότι θα
μπορεί να γίνεται ακόμα και πριν από τη γονιμοποίηση, ώστε τα επιβαρημένα
γονίδια να μην κληρονομούνται στα παιδιά.

Με αυτό τον τρόπο, αλλά και με τον έλεγχο των παραγόντων κινδύνου που οδηγούν
στη στεφανιαία νόσο, οι ειδικοί πιστεύουν πως θα εξαλείψουν τις
μυοκαρδιοπάθειες και θα περιορίσουν σημαντικά τη στεφανιαία νόσο και το
έμφραγμα, που αποτελούν σήμερα την κύρια αιτία θανάτου στις βιομηχανικές
χώρες.

Όπως ανακοίνωσε χθες το προεδρείο της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας ­ σε
συνέντευξη Τύπου που διοργανώθηκε επ’ ευκαιρία του 21ου Πανελλήνιου
Καρδιολογικού Συνεδρίου, το οποίο αρχίζει σήμερα στην Αθήνα ­ οι γενετικές
τεχνικές θα επιτρέπουν ακόμη τη δημιουργία νέων αγγείων, ώστε να αποκαθίσταται
η παροχή αίματος στο μυοκάρδιο, όταν αυτή είναι ελλιπής λόγω ανεπαρκών ή
κατεστραμμένων αγγείων.

Η γενετική αναμένεται επίσης να δώσει νέα ώθηση στις μεταμοσχεύσεις, καθώς θα
καταστήσει εφικτή την τροποποίηση των γονιδίων σε ζώα, που θα χρησιμοποιούνται
ως δότες οργάνων.

Οι ειδικοί τόνισαν ότι όλα αυτά δεν αποτελούν μυθιστόρημα επιστημονικής
φαντασίας. Και εξήγησαν ότι ήδη χαρτογραφούνται με ταχείς ρυθμούς οι
γονιδιακές περιοχές που σχετίζονται με τις καρδιακές νόσους, ενώ έχει
διαπιστωθεί πως ορισμένες ασθένειες που σχετίζονται με ένα μέρος των
περιπτώσεων αιφνίδιου θανάτου έχουν γενετικές ρίζες. Τέτοιες ασθένειες είναι
οι μυοκαρδιοπάθειες στους νέους, που μερικές φορές αποβαίνουν μοιραίες.

Ο δεύτερος μεγάλος στόχος και πρόκληση της καρδιολογίας είναι η αντιμετώπιση
της γήρανσης της καρδιάς και των αγγείων.

Οι ερευνητές προσπαθούν να εντοπίσουν τα γονίδια που ευθύνονται για την
αγγειακή γήρανση, ώστε να μπορέσουν να παρεμβαίνουν γενετικά στο κυκλοφορικό
σύστημα ­ και να εξασφαλίζουν ότι ένας άνθρωπος ηλικίας 90 έως 100 ετών θα
είναι ακόμα ζωτικός.

Σημαντικές εξελίξεις, πάντως, αναμένονται και σε άλλους τομείς της
καρδιολογίας, όπως στην αναίμακτη διάγνωση των παθήσεων της καρδιάς, στη
θεραπεία των αρρυθμιών και της κολπικής μαρμαρυγής, και στη φαρμακευτική και
χειρουργική αντιμετώπιση της στεφανιαίας νόσου.