Απόγευμα 28ης Οκτωβρίου. Εκατόν επτά Έλληνες μαθητές προχωρούν στον δρόμο.
Αν και προέρχονται από διαφορετικά σχολεία, άλλες πόλεις και δεν είναι
συνομήλικοι, συγκροτούν μια παρέα που επικοινωνεί μια χαρά. Γιατί είναι όλοι
τους καλλιτέχνες ­ και μάλιστα εξαίρετοι και βραβευμένοι όλοι με πανελλήνια
βραβεία. Τους ενώνει η τέχνη.


ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ





Στην Αγία Σοφία: Μικροί μαθητές από το μειονοτικό σχολείο της Κομοτηνής και
μεγαλύτεροι από την Αθήνα, την Ορεστιάδα και την Ξάνθη, βγαίνουν από την Αγία
Σοφία, όλοι μαζί αδελφωμένοι. Το «τρένο φιλίας» των μαθητών γύρισε χθες στην
Ελλάδα με πολύ καλές εντυπώσεις


Αντιπροσωπεύουν τις θεατρικές, μουσικές και χορωδιακές ομάδες από την ιδιωτική
Γεννάδειο Σχολή της Αθήνας, τα δημόσια Γυμνάσια - Λύκεια της Ορεστιάδας και
της Ξάνθης και το μειονοτικό Δημοτικό Κομοτηνής. Προχωρούν, και από πολλά
μαγαζιά γύρω τους ακούγονται ελληνικά τραγούδια στη διαπασών. Όμως τριγύρω
τους δεν βλέπουν γαλανόλευκες σημαίες ούτε εκκλησιές σημαιοστολισμένες για την
εθνική επέτειο. Βλέπουν δεκάδες σημαίες κόκκινες με ημισέληνο, τεράστια πανό
με την εικόνα του Ατατούρκ, τζαμιά και μιναρέδες!


Η αντιπροσωπεία των μαθητών βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη. Συμμετέχουν στο
«Τρένο της Φιλίας», την πρώτη μεγάλου εύρους μαθητική επίσκεψη των τελευταίων
ετών στην Τουρκία, που οργανώθηκε από την Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών
(ΟΙΕΛΕ) από κοινού με τη ΓΣΕΕ και την Τουρκική Ομοσπονδία Εκπαιδευτικών, με
συμμετοχή και της ΟΛΜΕ. Τους συνόδευαν ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ κ. Νικ. Τσούλιας, ο
αντιπρόεδρος της ΓΣΕΕ κ. Αλ. Καλύβης και ο πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ κ. Μιχ.
Κουρουτός, που ευχήθηκαν αυτή η πρώτη κίνηση φιλίας να έχει συνέχεια, ώστε να
χτιστεί από τα παιδιά μια γέφυρα πραγματικής συμφιλίωσης ανάμεσα στους δύο
λαούς που να μην έχει τον εύθραυστο χαρακτήρα τής «διπλωματίας των σεισμών».
Και πράγματι, το «Τρένο της Φιλίας» φαίνεται πως θα συνεχίσει το ταξίδι του σε
πείσμα των αντιξοοτήτων. Την επόμενη άνοιξη, η Ελλάδα θα φιλοξενήσει δεκάδες
μαθητές από την Τουρκία, που ζήτησαν να επισκεφθούν τη χώρα μας.


Την προηγούμενη μέρα, 27η Οκτωβρίου, οι μαθητές από τη θεατρική ομάδα της
Ορεστιάδας είχαν δώσει μια συγκλονιστική παράσταση της «Μήδειας» στο Ζωγράφειο
Εκπαιδευτήριο, ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα ελληνικά σχολεία της Πόλης.
Καταχειροκροτήθηκαν από τους συμμαθητές τους, από Τούρκους εκπροσώπους και από
την Ομογένεια ­ που δεν αριθμεί ούτε 2.000 ανθρώπους πια, ενώ οι μαθητές στα
ελληνικά σχολεία της Πόλης απέμειναν μόλις 280... ­, προκαλώντας συγκίνηση έως
δακρύων με τις εξαίρετες ερμηνείες τους. Και νωρίτερα, οι μαθητές των άλλων
σχολείων είχαν επίσης ξεσηκώσει τον ανυπόκριτο ενθουσιασμό εκατοντάδων Τούρκων
συμμαθητών τους, χορεύοντας και τραγουδώντας παραδοσιακά ελληνικά τραγούδια,
μέσα σε δύο τουρκικά σχολεία της Κωνσταντινούπολης.


Έζησαν έτσι μια πενθήμερη εμπειρία εκπαιδευτικής και ελληνοτουρκικής
συμφιλίωσης. Εκπροσώπησαν την ελληνική παιδεία, τόσο τη δημόσια όσο και την
ιδιωτική, αλλά και την παιδεία των μουσουλμάνων της Θράκης, ενωμένοι. Τους
υποδέχθηκε μάλιστα ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, τον οποίον συνάντησαν σε
λειτουργία στον ναό Αγίου Δημητρίου στα Ταταύλα. Τους παρότρυνε, βλέποντας τα
αξιοθέατα, «να ακούσουν και τις μυστικές φωνές της Πόλης που έρχονται από τα
βάθη των αιώνων». Το έκαναν στην Αγία Σοφία, στον Βόσπορο, στο Πέραν, στο
Πατριαρχείο, στη Μεγάλη του Γένους Σχολή, στο Ζωγράφειο. Άκουσαν όμως και τη
φωνή της νιότης τους. Επισκέφθηκαν μαζί ένα δημόσιο και ένα ιδιωτικό τουρκικό
σχολείο. Κι όλοι μαζί, Έλληνες, Τούρκοι και μειονοτικοί μαθητές τραγούδησαν,
χόρεψαν, αντάλλαξαν δώρα και τηλέφωνα, συμφιλιώθηκαν, ευχήθηκαν ειρήνη.
Έλληνες τραγούδησαν στα τουρκικά, Τούρκοι στα ελληνικά, κι όλοι μαζί χόρεψαν
ακόμα και... Μπρέγκοβιτς! Όταν ρωτήσαμε τη Νιχάν, την Τσιντάμ και τον
Τσαρντάς, 3 Τούρκους μαθητές, τι μουσική θα έπαιζαν μαζί με έναν Έλληνα
συμμαθητή τους στο ίδιο πιάνο, η απάντηση ήταν αυθόρμητη: «Ό,τι κι αν παίζαμε
πάντως, θα ήταν αρμονικό και στον ίδιο ρυθμό». Έτσι τα παιδιά νίκησαν το κλίμα
έντασης των τελευταίων ημερών, με την τέχνη, τα νιάτα, το χαμόγελο.


Η 28η Οκτωβρίου ήταν λοιπόνημέρα ξεκούρασης για τους καλλιτέχνες μαθητές.
Πολλοί κάνουν τη βόλτα τους στον πεζόδρομο της κεντρικής πλατείας Ταξίμ, που
είναι σημαιοστολισμένη γιατί στις 29 Οκτωβρίου οι Τούρκοι εορτάζουν τα 77
χρόνια της Δημοκρατίας τους. Δείχνουν ενθουσιασμένοι. Γιατί η εμπειρία τους
ήταν καλή. Γιατί ακούνε από παντού ελληνικά τραγούδια ­ στην Πόλη είναι πολύ
διαδεδομένη η ελληνική μουσική. Γιατί η τέχνη τούς ένωσε με τους Τούρκους
συμμαθητές τους. Γιατί, όπως οι ίδιοι λένε, ήρθαν εδώ με φόβο και ετοιμάζονται
να φύγουν έχοντας κερδίσει νέες φιλίες. Γιατί συνειδητοποίησαν ότι άλλο πράγμα
η πολιτική κι άλλο οι σχέσεις ανάμεσα στους ανθρώπους, ειδικά τους νέους. Και
τότε, κάποιος τους λέει ξαφνικά ότι έμαθε πως στην Ελλάδα δεν αφήνουν έναν
Αλβανό αριστούχο μαθητή να κρατήσει την ελληνική σημαία στην παρέλαση. Ήταν η
μόνη στιγμή εκνευρισμού...


«Τα βρήκαμε με τη διπλωματία της τέχνης»






Δώρο ένας... εσταυρωμένος! Η Τουρκάλα μαθήτρια Εσινέ (στη μέση με λευκό
πουκάμισο) δώρισε στις Ελληνίδες συμμαθήτριές της το σκίτσο του Χριστού σε
αποκαθήλωση που ζωγράφισε η ίδια. Εκείνες της χάρισαν ένα δαχτυλίδι και την
κάλεσαν στην Ελλάδα


Η Εσινέ είναι μια 16χρονη μαθήτρια από το δημόσιο καλλιτεχνικό σχολείο της
Κωνσταντινούπολης. Έχει ταλέντο στη ζωγραφική. Ζωγράφισε τον... Χριστό στην
αποκαθήλωση! Ο Εσταυρωμένος είναι προσφιλές θέμα ζωγραφικής για τους νεαρούς
Τούρκους στο σχολείο αυτό, όπως και η αγιογραφία. Όταν, λοιπόν οι Έλληνες
μαθητές έφθασαν στο σχολείο της, χάρισε το σκίτσο της σε μια ομάδα παιδιών από
την Ορεστιάδα. Εκείνοι την κάλεσαν να τους επισκεφθεί στην Ελλάδα.


Ο Δημήτρης Λιάκος, η Νάντια Δραγώτη και η Κίκα Καρδάση είναι μαθητές στη
Γεννάδειο Σχολή. «Ήμασταν καχύποπτοι στην αρχή, τόσο εμείς όσο και οι
Τούρκοι», λένε. «Όμως τα βρήκαμε μεταξύ μας αμέσως. Είμαστε νέοι και δεν μας
ενδιαφέρει το πολιτικό κλίμα, εμείς ξέρουμε πώς να συνεννοηθούμε. Κι ακόμα
περισσότερο, όταν μας βοηθάει η διπλωματία της τέχνης, που εκπροσωπήσαμε εδώ.
Βέβαια δεν είμαστε μεγάλοι και δεν ξέρουμε τι πολιτικά προβλήματα μπορεί να
υπάρχουν. Ξέρουμε όμως ότι αν μας αφήσουν εμάς τα παιδιά να τα βρούμε, θα το
κάνουμε πολύ πιο εύκολα».





Αφήστε εμάς να τα βρούμε: Οι νεαροί μαθητές σχολείων από Αθήνα,Ορεστιάδα και
Ξάνθη, πιστεύουν στη διπλωματία της τέχνης και των νιάτων. «Εμείς μπορούμε να
τα βρούμε πολύ εύκολα με τους Τούρκους αν μας αφήσουν οι μεγάλοι», λένε, ενώ
κάνουν βόλτα σε προάστιο της Κωνσταντινούπολης


Η Νατάσα Γκαρά και ο Γιάννης Ζουπίδης από την Ορεστιάδα καταχειροκροτήθηκαν η
πρώτη στον ρόλο της τροφού και ο δεύτερος στον ρόλο του παιδαγωγού, στη
«Μήδεια» του Ευριπίδη, όπως και οι υπόλοιποι συμμαθητές τους που συμμετείχαν
στην εξαιρετική παράσταση. «Ειδικά εμείς στη μεθόριο κατανοούμε το πρόβλημα
καλύτερα, γιατί πολλοί έχουμε και ρίζες στην Μ. Ασία Νομίζω ότι συχνά τα ΜΜΕ
στην Ελλάδα και στην Τουρκία φουσκώνουν την όποια προβληματική κατάσταση
δημιουργείται. Εμείς, για παράδειγμα, ήρθαμε εδώ σφιγμένοι από την ένταση των
τελευταίων ημερών, αλλά φεύγουμε με καλές εντυπώσεις. Δηλαδή, πρέπει να
γίνονται σεισμοί για να τα βρίσκουμε; Δεν ξέρουμε τι παίζεται στο πολιτικό
επίπεδο, αλλά ούτε και μας αφορά. Εμείς βρήκαμε τους Τούρκους συμμαθητές μας
ανυπόκριτα θερμούς και κάναμε φιλίες που είμαστε σίγουροι πως θα κρατήσουν».


Ο Ευγένιος Παύλος, η Όλγα Καρκάνη, η Ελπίδα Θεοδοσιάδου, η Ξένια Χαμτζάκη και
ο Γιάννης Τσαρμανίδης από την Ξάνθη γνώριζαν ήδη αρκετούς μουσουλμάνους της
μειονότητας. «Πολλοί από εμάς μέχρι τώρα τους αντιμετωπίζαμε με καχυποψία.
Ύστερα από αυτό το ταξίδι μας όμως θα τους βλέπουμε με άλλο μάτι. Τόσο γιατί
είχαμε πολύ καλή επαφή με τους Τούρκους μαθητές, αλλά και γιατί είχαμε μαζί
μας παιδιά της μουσουλμανικής μειονότητας, που ήταν συμπαθέστατα. Όπως και τα
παιδιά της ελληνικής μειονότητας στην Πόλη. Επικοινωνήσαμε. Όλοι με όλους.
Είναι ανόητο να τρωγόμαστε μεταξύ μας, αφού μπορούμε να συνεννοηθούμε τόσο εύκολα».

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από